110.ชม"พนมรุ้ง" ไม่ยุ่งใจเท่ากับ"พระวิหาร"


*..*

ชีพจรลงเท้า...มีปลายทางอยู่ที่ จ.สุรินทร์

แต่เดินทางด้วยรถ จึงต้องผ่าน จ.บุรีรัมย์ ไปเสียก่อน

ได้แวะกินข้าวขาหมู..เขาว่าลือนามของชาวบุรีรัมย์

แล้วสบโอกาสได้เข้าชื่นชมศิลปะขอม ผ่านโบราณสถาน 2 แห่ง

คือ ปราสาทพนมรุ้ง และปราสาทเมืองต่ำ

จึงนำมาฝากเพื่อนๆ ชาว blog ให้เห็นความงดงามของศิลปะขอม

โดยไม่ต้องสนใจว่าแท้จริงจะเป็นอารยะของ "ไทย" หรือ "เขมร"

 

 

ที่ปราสาทพนมรุ้ง ...หากเข้าที่ประตูที่หนึ่ง

จะได้บรรยากาศการเดินขึ้นปราสาทซึ่งอยู่ในที่สูง ได้ดีกว่าประตูอื่น

และต้องจ่ายค่าผ่านเข้าไปชมโบราณสถาน

หากจะชมแห่งเดียว คนไทยจ่าย 20 บาท ฝรั่งจะแพงกว่าประมาณเท่าตัว

แต่ถ้าตั้งใจจะแวะปราสาทเมืองต่ำด้วย ก็ซื้อตั๋วควบได้ในราคา 30 บาท

ค่าผ่านทางไม่แพงเลย เมื่อเทียบกับที่เราเคยไปนครวัดของเขมร

 

บรรยากาศระหว่างทางขึ้นไปสู่ปราสาท

ช่วงต้นๆ จะเคียงข้างไปกับร้านรวงขายของรายทาง

และมีพิพิธภัณฑ์ให้ชมและศึกษาเรื่องราวของปราสาทด้วย

แต่ก็ทำให้ความขลังของสถานที่ด้อยลงไปหน่อยหนึ่ง

 

เมื่อเดินพ้นจากซุ้มขายของรายทางขึ้นมาเข้าสู่เขตของปราสาท

ธรรมชาติและความครึ้มของต้นไม้ ทำให้เกิดอรรถรสในการเดินมากขึ้น

ระหว่างทางจะเห็นกองหินที่มนุษย์เรียงซ้อนหินก้อนๆ เล็กไว้เป็นกองๆ

เข้าใจกันเองว่าเป็นหินที่ถูกหยิบออกมาจากบริเวณปราสาท

แต่ไม่กล้าเอากลับไป จึงถูกนำมาคืนไว้แถวนี้

หรือไม่ก็มีเด็กน้อยจอมซน ขยันจับเรียงหินเล่นกันเพลินๆ

น่ารักไปอีกแบบ

เส้นทางเดินสู่ปราสาท มีเสาหินเรียงรายทั้งซ้ายขวา

ใครอยากเดินเพลินๆ จะเดินนับก็ไม่ว่ากัน

 

 

บอกเล่าเรื่องราวของปราสาทผ่านป้ายของทางการ

"พนมรุ้ง" แปลว่า ภูเขาอันกว้างใหญ่ สร้างตามความเชื่อในศาสนาฮินดู

ที่เหลืออ่านเองแล้วกันนะ...

 

"พญานาค" เป็นสัตว์สัญลักษณ์ที่จะพบเห็นได้เสมอ

เป็นสัตว์ชั้นสูงที่คู่ไปกับความเชื่อของคนในแถบสุวรรณภูมิ

และมักนำมาประกอบเป็นราวบันได ทางขึ้นสู่ปราสาท

ถึงเป็น สมมติสวรรค์ หรือ เป็นที่อยู่ของเทพ และกษัตริย์

 

ภาพมุมสูง เมื่อมองกลับมา ยามที่เราได้ฝ่าฟันปีนป่ายขึ้นไปแล้วพักหนึ่ง

ได้มองเห็นการวางผังของเมืองที่ประกอบขึ้นเป็นตัวปราสาท

ตามความเชื่อของยุคสมัย

มีคนถามเสมอว่า ทำไมการขึ้นไปสู่ปราสาทจะต้องเดินไกล

และผ่านบันไดสูงชัน ทำให้เกิดความยากลำบากในการเดินนักหนา

ก็ได้คำตอบว่า

เส้นทางที่ยากลำบาก ก็คล้ายๆ กับการขึ้นสวรรค์ นั้นมันยากนัก

หากไม่บากบั่นก็ยากที่จะได้ขึ้นสรวงสวรรค์

แต่ อีกคำตอบก็คือ

ทางที่ยากลำบากนั้นเป็นเส้นทางของ ชาวบ้าน หรือข้าทาส ในสมัยก่อน

ที่จะต้องสร้างให้แตกต่างจากทางขึ้นของกษัตริย์ หรือชนชั้นสูง

ซึ่งจะใกล้และง่ายกว่า (ให้เดาก็น่าจะเป็นด้านหลัง ที่เดินสั้นมาก)

 

เมื่อดั้นด้นถึงชั้นสูงสุดที่จะเดินเข้าสู่ตัวปราสาทแล้ว

ก็จะพบกับความร่มรื่นของไม้ใหญ่ ให้แวะนั่งพัก ชื่นชมทิวทัศน์

และนั่งรอ คนอื่นๆ ที่ทะยอยพาสังขารกันขึ้นมาสมทบเรื่อยๆ

ระหว่างนั้นก็รับรู้ถึงมนต์ขลังที่เปล่งออกจากตัวปราสาท

 

ภาพของปราสาทเบื้องหน้า ขรึม นิ่ง และยิ่งใหญ่ด้วยอารยะขอม

ต้องยอมรับว่าศิลปะขอมในยุคโบราณมีเสน่ห์ลึกลับ น่าค้นหา

บางคนรู้สึกหนาว แต่บางคนกลับรู้สึกอบอุ่น แล้วแต่จินตนาการ

สำหรับเราแล้ว ศิลปะขอม แสดงถึงความยิ่งใหญ่ของวัตถุกว่าศิลปะสยาม

หากระลึกย้อนไป ภาพของผู้คนที่ถูกเกณฑ์มาเพื่อสร้างปราสาท

คงจะมากมาย มีทั้งความศรัทธา และความทุกข์ยากประกอบกันไป

แสดงถึงการใช้อำนาจของผู้ปกครองสมัยนั้น ผ่านความยิ่งใหญ่ของสิ่งประดิษฐ์

ยิ่งใหญ่ ก็ยิ่งยาก ... ยิ่งยาก ก็ยิ่งทุกข์ทน

 

สระน้ำ 4 ด้าน เป็นอีกองค์ประกอบของปราสาทหินศิลปะขอม

ที่บ่งบอกให้รู้ว่า มนุษย์ขาดน้ำไม่ได้

และบ่อน้ำเหล่านี้ก็เรื่องเล่าเกี่ยวกับพิธีกรรมมากมาย

 

 

 

เสน่ห์ของปราสาทหิน นอกจากอยู่ที่ตัวปราสาทแล้ว

ยังมีรายละเอียดของลวดลายสลักหินที่เป็นชั้นเชิง

มีทับหน้า ทับหลัง ที่เล่าเรื่องราวของความเชื่อในลัทธิต่างๆ

 

 

 

ชื่นชม ปราสาทพนมรุ้ง ได้พอสมควร ก็เดินทางต่อไปยัง ปราสาทเมืองต่ำ

(เก็บไว้ชมตอนต่อไป)

 

หากในใจก็ยังอดย้อนกลับไปคิดเรื่องราวของการแย่งชิงความเป็นเจ้าของ

"ปราสาทพระวิหาร" และ "เขาพระวิหาร" ระหว่างไทย กับ เขมร

หากเขมร คิดว่า ศิลปะขอม ทั้งหมด เป็นของเขมรในปัจจุบัน

ไทยคงต้องยกคืนปราสาทหินทั้งหมดที่มีอยู่ไปด้วยเลยกระมัง

แต่แท้จริงแล้ว ศิลปะขอม ควรจะเป็นอารยะของคนในอุษาคเนย์

ที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของเพียงหนึ่งเดียว หากเป็นวัฒนธรรมร่วมของคนในย่านนี้

ที่จะต้องร่วมกันดูแล รักษา และจรรโลงไว้ร่วมกัน

เอ!...

หากวัตถุต่าๆไม่ถูกประเมินด้วยมูลค่าเชิงเศรษฐกิจแล้ว

จะมีใครแย่งชิงความเป็นเจ้าของ ซากวัตถุโบราณ ต่างๆ ไหมหนอ ???

 

ราตรีสวัสดิ์

pis.ratana บันทึก

20 พค.54

 

 

 

หมายเลขบันทึก: 440077เขียนเมื่อ 20 พฤษภาคม 2011 23:57 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 ธันวาคม 2012 13:44 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (6)

มาชมภาพความงดงามและความลึกลับของอารยธรรมก่อนนะคะ

แล้วก็นึกไปถึงที่เคยชมสารคดีค้นหาที่มาตำนานความยิ่งใหญ่ได้มุมคิด

ชอบมุมมองทิ้งท้าย คมคิดอีกแล้ว ไว้จะมาอ่านอีกครั้งนะคะ ฝันดีค่ะ

 

 

ภาพสวยงามมากครับ ผมก็เคยไปมาเหมือนกันเมื่อตอนปีใหม่ 2552 2 ปีที่แล้ว ขอบคุณที่นำภาพบรรยากาศล่าสุดมาให้ชมครับ

สวัสดีค่ะคุณปู

  • ยินดีที่แวะมาเยี่ยมค่ะ
  • การเดินทางหนนี้ ทำให้อดใจไม่บันทึกไม่ได้แล้วค่ะ
  • ชวนคุณปู เดินดูด้วยกัน

มาเดินชมอีกรอบ ยังชอบและต้องมนตรา อารยธรรม กับภูมิปัญญาด้าน ระบบชลประทาน อันน่าทึ่งค่ะ

ปูเคยไปเมื่อเก้าปีที่แล้ว นานๆ มากตอนนั้นยังไม่ได้จับภาพ ถ้าลงบันทึกจะมายืมภาพสวยๆ งามนี้นะคะ

จะรอติดตาม อ่าน ชมภาพ ตอนต่อไป ของปราสาทเมืองต่ำ ขอบคุณค่ะ

สวยดีจังเลยครับ

ส่วนเขาพระวิหารเอาอย่างไรดีครับ

เห็นรัฐบาลจะยกให้ศาลโลกตัดสินให้เขมรแล้วครับ

เหมือนอยากให้เขาแย่แล้ว

เราเอาอย่างไรกันดี

สวัสดีค่ะ คุณปีเตอร์

พนมรุ้ง แม้ไม่ยิ่งใหญ่เท่าปราสาทขอมในเขมร

แต่งดงามในหัวใจคนไทยเสมอ

เก็บไว้..อย่าให้เราต้องตีตั๋วเขมรชมล่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี