20 พฤษภาคม 2554 ที่บ้านหาดใหญ่
 
ต้นไม้ใบหญ้านั้นไม่ค่อยงามเนื่องจากเธอได้รับน้ำจากน้ำใจของฟ้าฝนไม่ค่อยได้ลิ้มชิมปุ๋ยสักเท่าใด...
 
แม้ฝนฟ้าจะตกมากมายบางต้นเธออยู่ในที่ร่มใต้หลังคาบ้านไม่ได้แม้แต่สัมผัสน้ำค้างน้ำฝนจึงแห้งตายไปตามๆกัน
 
ตอนนี้เหลือน้อยกว่าเดิมแล้วเพราะฉันช่วยชีวิตเธอด้วยการนำไปไว้ที่บ้านสวนด้วย ที่คงไว้เพื่อเพิ่มชีวิตชีวาให้บ้านบ้างก็ประเภทที่มีความอนทนสูงไม่ต้องการน้ำท่าที่มากมายนัก ...อย่างเจ้าชวนชม หยกเขียว เฟิร์น ฯ
 
ช่วงบ่ายแม้ฝนจะโปรยรายมาบ้าง ฉันมองกระถางต้นชวนชมที่ดินแห้งๆ มีดอกหญ้าที่งอกตามอัตภาพ 2 ดอกค่ะ
 
เจ้าดอกหญ้าน้อยๆเธอเหี่ยวเฉา เหมือนจะส่งเสียงออกมา บอกว่า... "ฉันหิวน้ำ"
 
ดูเธอสิ...มองเธอหน่อย...
 
 
•ดอกที่ 1.
 
 
•ดอกเดียวกันมองเธอใกล้...
 
 
•ความงามยังมีให้เราได้ชมความงาม
 
 
•ของกลีบสีขาวและเกสรสีเหลืองๆนั่น
 
 
•แต่ดอกนี้...เธอโค้งให้ด้วยเรี่ยวแรงที่เหลือน้อยเต็มที่
 
 
•หากเธอส่งเสียงได้เธอคงร้องว่า... "ฉันหิวน้ำ"
 
 
•ฉันจึงก้มมองเธอใกล้ๆ
 เป็นนางแบบให้ฉันก่อนแล้วฉันจะรดน้ำให้เธอน่ะดอกหญ้าเจ้าเอย^^
 
 
สุดท้ายก็...
ขอขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชม ขอให้มีความสุข สวัสดีค่ะ:)
....................