......กว่าจะมาถึงทุกวันนี้ได้แม้ว่าจะยังไม่ประสบผลสำเร็จมากมาย......

............แต่ความสำเร็จในระดับหนึ่งในชีวิตฉันต้องขอขอบคุณ...........

  

คุณพ่อคุณแม่  ผู้ซึ่งให้กำเนิด ให้โอกาสในการศึกษาเล่าเรียน ผู้ให้ประสบการณ์

                    ในการดำเนินชีวิต คอยอบรมบ่มนิสัย และเป็นกำลังใจเมื่อเจอ    

                    ปัญหาตลอดมาจนถึงตอนนี้                                           

พี่สาว       บุคคลที่หวังดีตลอดมาคอยชี้แนะตักเตือนในเรื่องที่ดีและไม่ดี         

               คอยรับฟังปัญหาทุกเรื่อง อาจมีบางครั้งที่ทะเลาะกัน แต่เราก็รักกัน  

คุณยาย   คนที่เป็นห่วงตลอดเวลาไม่ว่าจะไปไหนมาไหน จะทำอะไร จะกินอะไร

            จะออกบ้านลืมอะไรหรือเปล่า รักและหวังดีกับฉันตลอดมา              

อาจารย์โรงเรียนแม่เจดีย์วิทยาคม   ที่ให้การศึกษาตอนเรียนอยู่ชั้นมัธยม     

            และคอยชี้แนะแนวทางการศึกษาต่อ คอยอบรมขัดเกลานิสัย           

 อ.สารุ่ง ตันตระกูล  อาจารย์ที่ปรึกษาตอนเรียนปริญญาตรี ที่ปรึกษาเอกเทศ    

           ผู้ให้ความช่วยเหลือตลอดเวลาในเรื่องการเรียนและอื่น ๆ มากมาย      

 อาจารย์ที่ให้ความรู้ในระดับปริญญาตรีทุกท่าน     ที่ให้การศึกษาและให้คำ  

           ปรึกษาในเรื่องการเรียน  ให้ประสบการณ์มากมายที่จะนำมาใช้ในชีวิต  

           ประจำวันและอนาคต                                                           

เพื่อนร่วมงานโรงเรียนนุชนาถ  ที่คอยให้ประสบการณ์การทำงานตลอดเวลาที่

           สอนอยู่ที่โรงเรียนนุชนาถ คอยให้คำปรึกษาเวลาเจอปัญหาในการทำงาน

เพื่อนร่วมชั้นเรียนตอนมัธยม โอ๋ นัท หญิง  คนที่คอยเป็นกำลังใจให้กันและกัน

          เสมอมา ปรึกษาได้ทุกเรื่อง ไม่เคยทิ้งกัน ช่วยเหลือกันเมื่อเจอปัญหา   

เพื่อนสนิทตอนเรียนปริญญาตรี เอ็ม อ้ำ นิด นุ้ย มัท  ตอนเรียนเราไม่เคยทิ้งกัน

          เวลาอาจารย์สั่งงาน สอบ งานกลุ่ม เพื่อนตาย ไม่เคยทิ้งกัน ปรึกษากันได้

         ทุกเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่อง งาน เงิน เรียน ความรัก                             

และสุดท้ายเพื่อนร่วมรุ่น สควค ทุกคน   ที่คอยพยูงกันเรียนเป็นกลุ่ม ช่วยเหลือ

กัน เป็นกำลังใจให้กันและกันเพื่อบรรลุเป้าหมายไปพร้อม ๆ กัน                     

 

                 ...........ขอขอบคุณทุกคนผ่านบันทึกนี้ด้วยคะ............