โครงการค่าย "พุทธบุตร"

        ในช่วงสัปดาห์วิสาขะ ระหว่างวันที่ 15-17 พฤษภาคม 2554 ทางวัดไสใหญ่ร่วมกับครูอาจารย์โรงเรียนบ้านไสใหญ่ ได้จัดโครงการอบรมคุณธรรมจริยธรรมค่ายพุทธบุตรขึ้น ณ วัดไสใหญ่ ตำบลปริก อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช ระดับ ป.6-ม.3 จำนวนนักเรียน 120 คน  
        ในการอบรมค่ายพุทธบุตรนั้น พระพุทธศาสนาได้ให้แนวทางอบรมหรือพัฒนามนุษย์โดยหลักไตรสิกขา ไตรสิกขาเป็นการฝึกหัดอบรมกาย วาจา และจิตของมนุษย์ให้สามารถดำรงและดำเนินชีวิตที่ดีโดยใช้ปัญญาและด้วยวิถีทางเดินสายกลางอันสุจริตชอบธรรมซึ่งอำนวยประโยชน์ทั้งส่วนตนเองและส่วนรวม หรือไตรสิกขาคือการฝึกปฏิบัติตามหลักของศีล สมาธิ ปัญญา ด้วยวิธีของมัชฌิมาปฏิปทา  คือมรรคมีองค์ 8 เพื่อบรรลุปรมัตถประโยชน์อันได้แก่ นิพพาน คือความสงบเย็น  หลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง
       วิธีการปฏิบัติฝึกหัดอบรมตนตามหลักของศีล สมาธิ ปัญญานั้น ผู้ศึกษาต้องปฏิบัติตามแนวทางของมรรค  มีองค์แปดหรือมัชฌิมาปฏิปทา  ได้แก่
       1. การฝึกหัดอบรมตนให้มีศีล  ปฏิบัติได้ดังนี้ 
       สัมมาวาจา การสื่อความหมายทางวาจามีความสำคัญ จึงต้องควบคุมวาจาของตนให้เว้นจากชนวนของความแตกร้าว  วุ่นวาย ควรหลีกจากการวิวาทและปัญหาเดือดร้อนอันเกิดจากการพูด
       สัมมากัมมันตะ การกระทำที่ชอบ จะต้องฝึกหัดอบรมตนมิให้ประพฤติผิดศีลธรรม จารีต  ประเพณี และกฎหมาย การฝึกหัดอบรมตนต้องอาศัยความตั้งใจแน่วแน่ คือมีสมาธิ  และใช้สติสัมปชัญญะ ไตร่ตรองเหตุผลด้วยปัญญา
       สัมมาอาชีวะ เป็นข้อฝึกหัดและฝึกฝนให้บุคคลทำงานเลี้ยงชีวิตด้วยวิธีการที่สุจริตและจัดระเบียบการทำงานให้มีระเบียบ ไม่คั่งค้างและประสบความสำเร็จด้วยดี
       2. การฝึกหัดอบรมตนให้มีสมาธิ ปฏิบัติได้ดังนี้
      สัมมาวายามะ เป็นการสร้างความเพียรพยายามที่จะฝึกฝนอบรมตนให้อยู่ในคุณธรรมและต้องฝึกตนเองให้สามารถป้องกัน ละเว้น อกุศลธรรมให้สำเร็จ
       สัมมาสติ เป็นการฝึกตนเองให้มีสติ ไม่ประมาท จึงต้องใช้ปัญญาตรวจสอบความคิด อารมณ์ และจิตใจของตนเองอยู่เสมอ จึงจะสามารถควบคุมแก้ไขพฤติกรรมของตนให้สอดคล้องกับสภาพการณ์ปัญหาอย่างเหมาะสม มีอิสระทางจิต เป็นผู้สมบูรณ์ด้วยปัญญา และโยนิโสมนสิการ
       สัมมาสมาธิ เป็นการฝึกจิตให้ตั้งมั่น  แน่วแน่เป็นหนึ่งเดียว เพื่อจะได้มีพลังต่อสู้ต้านทานสิ่งที่มาทำให้จิตเศร้าหมองและทอนกำลังปัญญาที่จะสงัดจากกามและอกุศลธรรมทั้งหลาย  ให้มีความผ่องใสแห่งจิตภายใน มีอุเบกขา มีสติ  อยู่เป็นสุข และละความทุกข์นั้นได้เป็นจิตบริสุทธิ์แท้จริง บุคคลที่ฝึกอบรมจิตด้วยสัมมาสมาธิแล้ว  ย่อมมีจิตที่มั่นคง พร้อมจะใช้ปัญญานำตนเองให้พบอิสรภาพ คือความหลุดพ้นจากกิเลส ซึ่งต้องใช้ความเพียรความกำหนดระลึกรู้ และความต้องมั่นไปพร้อม ๆ กัน จึงจะประสบผลสำเร็จคือเกิดสัมมาทิฏฐิอันเป็นปัญญาระดับสูงต่อไป
        3. การฝึกหัดอบรมให้มีปัญญา ปฏิบัติได้ดังนี้
        สัมมาทิฏฐิ การศึกษาที่แท้จริงเริ่มขึ้นเมื่อบุคคลเกิดสัมมาทิฏฐิ คือบุคคลได้เริ่มใช้ปัญญาคิดจนสามารถมองเห็นสภาพของชีวิตว่ามีความเปลี่ยนแปลง มีความทุกข์ มีปัญหาที่ต้องแก้ไข และมิใช่สิ่งที่จะยึดติดในตัวตน การมีความเห็นชอบเช่นนี้ทำให้บุคคลมองเห็นสาเหตุของความทุกข์ เห็นความดับทุกข์ และเห็นวิธีหรือวิถีทางที่จะนำไปสู่ความดับทุกข์เหล่านั้น    

                                                                                                 อ้างอิง
สุมน  อมรวัฒน์.  (2528).  การประยุกต์พุทธวิธีสอนในหนังสือชุมเสริมประสิทธิภาพครูเทคนิคและวิธีการสอนในระดับประถมศึกษา.  กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.