คิดถึงบ้าน


ของกินทางกายคงไม่สำคัญเท่าอาหารทิพย์ทางใจสำหรับพ่อแม่ ที่เราควรหาให้ท่านได้ทานเมื่อท่านอายุมากแล้ว นั้นคือท่านได้เห็นลูกสบาย ประสบความสำเร็จ ที่สำคัญลูกของท่านเป็นคนดีของสังคม
           วันนี้ วันที่ ๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๔  เป็นวันเสาร์ วันนี้มีความรู้สึกเหมือนเมื่อครั้งที่อยู่ในวัยเรียน ตอนนั้นไปอยู่กับย่าเพื่อเรียนหนังสือ หรือไปที่ไหนก็ตามที่ไกลบ้าน จะคิดถึงบ้านมาก ๆ กับบรรยากาศที่ธรรมชาติสร้างขึ้น เหมือนขณะที่เขียนบันทึกนี้
           ความรู้สึกหนึ่งที่เคยมีฝังลึกอยู่ว่าถ้ามีบรรยากาศในตอนเย็นๆ มืดฝน(ฟ้าครึ้มฝน) ฟ้าครางฮือ ๆ เบา ๆ แลบบ้าง  เสียงครางของฟ้าแผ่ทอดยาวจากทิศเหนือไปทิศใต้ ทิศใต้ไปทิศเหนือ บางครั้งทิศตะวันออก ไปทางตะวันตก ตะวันตกไปตะวันออก จากจุดเริ่มต้นดังและแพร่ไปเบาๆ ไปเรื่อย ๆ จนหายไป และเริ่มใหม่
สลับกันไป  

           เม็ดฝนโปรยลงบ้างเบา ๆ แล้วหยุด  แล้วโปรยลงมาใหม่  ฟ้าก็ทำหน้าที่ฮือ ๆ อยู่เรื่อย ๆ ไม่หยุด เป็นเสียงฟ้าที่ไม่น่ากลัว ลมพัดโชย ๆ เบา แค่พอใบไม้ปลิว เม็ดฝนที่เกาะติดบนใบไม้ร่วงพรูเป็นช่วงๆ เมื่อลมมา และสะสมใหม่จากเม็ดฝนที่โปรยเบา ๆ รอให้ลมมาแล้วร่วงลงดินสลับกันไป บรรยากาศนี้ชวนให้คิดถึงบ้านมาก ๆ
           ในความรู้สึกดี ๆ ในช่วงวัยหนึ่งที่พ่อแม่ดูแลเลี้ยงดูอยู่ คนเรามีความสุขอบอุ่นมาก ผมว่าหากผมย้อนเวลากลับได้ ก็อยากทำ อยากกลับไปสู่บรรยากาศของความอบอุ่นของวัยเด็ก  แต่ถึงแม้นจะย้อนกลับเวลาและเหตุการณ์ไม่ได้ แต่ความรู้สึกนั้นย้อนกลับเองเหมือนกับอยู่ในบรรยากาศนั้นจริง ๆ 

            ถึงแม้นตอนนี้เราจะข้ามวัยเด็กมาแล้ว แต่ความรู้สึกในวันนี้ทำให้ได้ทบทวนในหลาย ๆ  เรื่อง และรู้ตัวเองว่าบรรยากาศนี้มันติดอยู่กับความรู้สึกมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว  หลัง ๆ นี้มันเกิดกับผมบ่อยมาก ทำไมมันถึงมาเกิดช่วงหลังนี้ ผมพิจารณาแล้วคงเพราะเมื่อผมศึกษาธรรมะ ใจเราเริ่มปล่อยวาง ไม่วุ่นวายติดยึดกับงานกับเหตุการณ์ปัจจุบันมากเกินไปเรื่องดี ๆ ในอดีตก็ตามมาในความรู้สึกแห่งความเป็นตัวตน

           เหตุการณ์และความรู้สึกในวันนี้ทำให้นึกถึงข้อความบางตอนในหนังสือธรรมะที่ได้อ่านศึกษา ในเรื่องจิตและกาย ผมจำได้ว่า ในหนังสือพระท่านสอนว่า ระหว่างจิตกับกายนั้นสัมพันธ์กัน ร่างกายเป็นที่อาศัยของจิต จิตเป็นนายกายเป็นบ่าว  แม้นอายุมากขึ้นแต่จิตไม่ได้แก่ไปตามอายุ  แต่ที่เราแก่เราแก่ที่ร่างกายหรือสังขารของเราต่างหาก ผมมานึกประติดประต่อกันดู นี่คือตอนหนึ่งของหนังสือเมื่อพิจารณาให้ลึกซึ้งชัด ๆ จริงแท้แน่นอนชัดมาก เพราะความรู้สึกที่ผมมีต่อบรรยายกาศจากธรรมชาติขณะนี้ไม่แตกต่างกับเมื่อตอนเรียนอยู่ชั้นประถมเลย 

ทั้ง ๆ ที่ขณะเขียนบันทึกอยู่นี้ผมนั่งอยู่ในบ้านตัวเองชัด ๆ แต่คิดถึงบ้านเกิดที่เคยฝังรก  คิดถึงแม่คิดถึงพ่อ เหมือนตอนเด็ก ๆ ไม่มีผิด  จิตสำนึกย้อนกลับไปบรรยากาศนั้นจริงๆ  และความรู้สึกก็เป็นเหมือนลอกมาเลย ถึงตอนนี้ผมก็ได้รับการย้อนหลังของความรู้สึก  ด้วยธรรมชาติเป็นปัจจัย นึกถึงพ่อแม่ที่ทำให้รู้ว่าท่านรักเราขนาดไหน ผมวัดจากความอบอุ่นกับบรรยากาศที่เป็นในขณะนี้อบอุ่นและปลอดภัยท่านเคยดูแลเลี้ยงดูเราอย่างไร เราควรต้องมาดูแลลูกของเราเอาท่านเป็นแบบอย่าง  ในความรู้สึกตอนนี้คือเราควรนึกเป็นห่วงท่านท่านทำอะไรอยู่ในบรรยากาศอย่างนี้ อย่างน้อยผมว่าท่านก็นึกถึงลูก ๆ เหมือนกันในบรรยากาศแบบนี้ ท่านก็ไม่ลืมในบรรยากาศที่กอดปลอบลูกเมื่อลูกกลัวฟ้ากลัวฝน เอาผ้าห่มให้เมื่อลมมากลัวลูกเป็นหวัดเป็นไข้

          ของกินทางกายคงไม่สำคัญเท่าอาหารทิพย์ทางใจสำหรับพ่อแม่ ที่เราควรหาให้ท่านได้ทานเมื่อท่านอายุมากแล้ว นั้นคือท่านได้เห็นลูกสบาย ประสบความสำเร็จ ที่สำคัญลูกของท่านเป็นคนดีของสังคม
คำสำคัญ (Tags): #กาย#จิต
หมายเลขบันทึก: 439352เขียนเมื่อ 14 พฤษภาคม 2011 21:06 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 ธันวาคม 2012 13:43 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (39)

สวัสดีค่ะ

คิดคล้ายกันค่ะ  คิดถึงพ่อแม่ และความทรงจำวัยเด็กค่ะ

น่ารักเชียว กตัญญููจังอ่านแล้วประทับใจ นับถือ นับถือ ครับ

สวัสดีค่ะคุณ'ชาญวิทย์'

แวะมาชื่นชมอ่านบันทึก 'คิดถึงบ้าน' เพราะ คนอ่านก็'คิดถึงบ้าน' ค่ะ

'ความรัก ความผูกพัน' เป็นสิ่งที่งดงามมีคุณค่าต่อการจดจำและ 'เล่าความหลัง'นะคะ

ชีวิตคน  ก็เป็นดั่งที่ผู้ใหญ่สอนไว้  เมื่อเป็นพ่อแม่คนแล้วจะรู้สึก  เมื่อก่อนเรายังไม่มีลูกๆเราก็ไม่เคยซาบซึ้งกับคำนี้   มาตอนนี้   คิดได้ว่าเป็นจริงเช่นที่ท่านๆเคยพูดไม่มีผิด อยู่บ้านที่เกิดแต่ก็ยังคิดถึงบ้านที่โตมา (เกิดที่นี่  แต่ไปโตที่อื่น) ก็ยังมีอดีตที่มีความสุขอยู่ที่นั่น ล้วนไม่สิ้นสุด  แต่การคิดถึงบ้านคือความสุขอย่างหนึ่งค่ะ

***ความทรงจำที่งดงามในวัยเด็กเป็นสื่งที่ทุกคนโหยหาเมื่อเวลาผ่านเลยจริงๆนะคะ

  • สวัสดีค่ะ
  • คิดถึงพ่อ...คิดถึงแม่....
  • ถ้าพ่อแม่เสียชีวิตไปแล้ว เราจะเสียดายว่าสิ่งโน้น นี้ นั้น....ยังไม่ได้ทำ ยังไม่ได้พาพ่อแม่ไปเลย...
  • เมื่อพ่อแม่ยังอยู่...ควรทำอะไรเพื่อท่านให้เต็มที่ค่ะ

สวัสดีครับ คุณพี่ครูคิม ตอนนี้ผมเชื่อว่าพี่ครูคิมมีความสุขกับการได้ทำในสิ่งที่ชอบแน่ ๆ ขอบคุณครับที่มาเยี่ยม

Ico48 สวัสดครับ ท่านผู้อำนวยการ วาสนา คชไกร
ดีใจมากครับที่ให้เกียรติมาเยี่ยมทักทาย
บรรยากาศแบบที่บันทึกทำให้คิดถึงบ้านคิดถึงพ่อแม่ครับ
ขอบคุณมากครับ      

  สวัสดีครับท่านดร. พจนา - แย้มนัยนา
ใช่ครับการรำลึกนึกถึงบ้านทำให้ได้ทบทวนเพื่อปรับปรุง
อะไร ๆ หลาย ๆ อย่างในชีวิตครับ
                        ขอบคุณที่มาเยี่ยมครับ

สวัสดีครับคุณ ดาวเรือง

บ้านที่ไปโตขึ้นคือจุดที่เริ่มใช้ชีวิตคุณดาวเรืองจะผูกพันธ์ที่นั่นมากครับ คือเกิดอีกที่แต่ไปโตอีกที่ ก็คิดถึงที่นั่นเพราะฝังในจิดใจความรู้สึก เรียนรู้ ในหลาย ๆ อย่าง ตอนที่เราเป็นเด็กเราแค่ได้ยินว่าพ่อแม่รัก แต่คิดไม่เป็นว่าพ่อแม่รักเราขนาดใหน พอมีครอบครัวเราถึงรู้ได้
                      ขอบคุณครับที่มาแลกเปลี่ยน

 

สวัสดีครับคุณ กิติยา เตชะวรรณวุฒิ
ใช่ครับในช่วงวัยเด็กเราได้รับความรักที่บริสุทธิ์ และเราผู้เป็นเด็กจิตใจก็ยังว่างบริสุทธิ์ทั้ง ๒ อย่างจึงมีพลังมาก หวลนึกกลับไปจึงเป็นความบริสุทธิ์สดใสอยากได้กลับมาครับ
                                 ขอบคุณมากครับที่มาแลกเปลี่ยน

สวัสดีครับคุณ ลำดวน
ตื่นเช้านะครับ ดีใจที่มาเยี่ยมแลกเปลี่ยน ท่านอาจารย์ ว. วชิรเมธี ท่านสอนว่าถ้าอยากทำอะไรให้รีบทำให้กับคนที่เราอยากจะให้ เพราะท่านเจอมาแล้วเช่นกัน ว่าเดี๋ยวค่อยทำสุดท้ายเมื่อใครที่เราจะทำให้จากเราไป เราจะเสียใจที่ไม่ได้ทำ

                              ขอบคุณมากครับที่มาเยี่ยมแลกเปลี่ยน

  • สวัสดีครับพี่ชาญวิทย์
  • เรายิ่งเรียนรู้มากขึ้นเท่าไร ก็เริ่มรู้ว่าเราต้องกลับเข้ามาเรียนรู้ตนเองและสิ่งรอบตัวให้มากๆ
  • พี่สบายดีนะครับ
  • คิดถึงครับ

...ยายธีมีความฝัน..อยากเห็น..บ้าน.หลายๆชั่วอายุคน...ให้เกิด..ตกทอดไปกับจิต..วิญญาณ..เมื่อกายได้เกิดใหม่..กับ..จิต..ที่มีพื้นฐานของ..รักและเมตตา..ดัง..คำสอนของ..พระพุทธองค์......(ชาติหน้าฉันใด)

  • สวัสดีค่ะ
  • มาอีกรอบ
  • เพื่อจะบอกว่าตลาดสามชุก น่าที่ผู้นำชุมชนน่าไปศึกษาเรียนรู้ค่ะ

  สวัสดีครับอาจารย์ ดร. จันทวรรณ                        

- ลูกชายหล่อน่ารักมาก ๆ เลยครับ
- เข้ามาพบว่า GotoKnow พัฒนาไปมากเลยครับ
- ขอบคุณทีมงานทุก ๆคน ที่หาอะไรดี ๆ มาให้เราใช้กันครับ

 

 สวัสดีครับคุณน้อง สิงห์ป่าสัก

  • สบายดีครับ ทางกำแพงฯเป็นไงบ้าง นครเพิ่งได้ หน.ฝ่ายยุทธฯ ไม่นานครับ

 

 สวัสดีครับ ยายธี

เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ผมไปฝึกหมู่บ้าน อพป. ชุดครูฝึกเราได้นอนพักที่บ้าน ของ ลุง ป้า
ที่อยู่กลางทุ่งนา เป็นบ้านแบบโบราณ มีหน้ามุขบ้านนอนได้หลายคน(นอนลานไมกั้นฝา) มีความสุขมากครับอากาศดีลมพัดโชยสดชื่น

 

 คุณลำดวน ขอบคุณมากครับที่ตามมาให้ข้อมูลอีกรอบเกี่ยวกับการจัดการชุมชนที่สามชุกน่าสนใจมาก ๆ ครับ

สวัสดีคะพี่ชาญวิทย์

ฝนตก ฟ้าร้องจะคิดถึงบ้านยาย

กลับจากทำบุญวันวิสาขบูชา..ได้เข้ามาอ่านตรงนี้ รู้สึกคิดถึงพ่อที่จากไปเมื่อปีที่แล้ว วันนี้ได้อุทิศส่วนกุศลให้ท่านด้วย

สวัสดีครับ นายหัว ชาญวิทย์ มาอยู่บ้านเพื่อน อ่านบันทึกนี้แล้วคิดถึง พังงาบ้านผม

  สวัสดีครับ ประกาย~natachoei ที่~natadee

ขอบคุณที่มาแลกเปลี่ยน ครับ ที่ไหนที่เคยอยู่ตอนยังเด็กที่คิดถึงนะครับ

 

 สวัสครับคุณชยันต์ เพชรศรีจันทร์ 

ยินดีที่ได้รู้จักและขอบคุณที่มาเยี่ยมแลกเปลี่ยนครับ ขอแสดงความเสียใจการจากไปของคุณพ่อและขออนุโมทนากับการอุทิศส่วนกุศลให้คุณพ่อของท่านด้วยครับ

 

 สวัสดีครับบังหีม (วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei)

นานเลยนะไม่เจอทั้งใน GotoKnow และเจอตัว คิดถึงทุกคนที่เคยทำกิจกรรมร่วมครับ คิดถึงมาก ๆ ไปนครฯ เมื่อไหร่อย่าลืมโทร.หา..

สวัสดีค่ะ

อ่านจนจบก็รู้สึกว่า เพื่อนๆ ต่างวัยใน G2K มีจำนวนไม่น้อยมีความรู้สึก เหมือนคุณชาญวิทย์ จากที่ได้แวะทักทายกันบ้างนานนับปี  ดีใจค่ะ กานดาน้ำมันมะพร้าวก็เป็นหนึ่งในความรู้สึก คิดถึงบ้าน ที่กล่าวไว้ในบันทึกนี้เช่นกัน  ขอบคุณมากนะคะ

 

*เข้าใจความรู้สึกผูกพันเหล่านี้ค่ะ..เป็นน้ำทิพย์หล่อเลี้ยงใจที่มีความสุขนะคะ..

*เก็บภาพ โครงการ “รวมพล (ครอบครัว) คนพันธุ์ Rh-” ประจำปี ๒๕๕๔ มาฝากค่ะ..ขอบคุณที่นำดอกไม้ไปเป็นกำลังใจผู้เกี่ยวข้องทุกคนค่ะ

 สวัสดีครับคุณ กานดา น้ำมันมะพร้าว  
            
                    ขอบคุณที่แวะเข้ามาเยี่ยมแลกเปลี่ยน
ดีใจครับที่บันทึกของผมทำให้คุณกานดาคิดถึงบ้าน เพราะที่บ้าน
มีแต่เรื่องดี ๆ ครับ

 สวัสดีครับคุณ นงนาท สนธิสุวรรณ 
  
ขอบคุณที่ได้มาร่วมแลกเปลี่ยนความรู้สึก
และภาพที่นำมาแบ่งปันกันชมก็เป็นภาพที่ประกอบความรู้สึก
ในบันทึกนี้เป็นอย่างดียิ่งครับ..ขอบคุณ

คิดถึงบ้านเช่นกันครับ
บ้านทำให้เราค้นพบตัวเอง..ค้นพบพลังสร้างสรรค์
ค้นพบความงามของน้ำใจ..

มาชวนไปเที่ยวทุ่งที่บ้านครับ

http://www.gotoknow.org/blog/pandin/439320

 

 สวัสดีครับ คุณแผ่นดิน 

              ขอบคุณที่เข้ามาแลกเปลี่ยนครับ
บ้าน..เกิด ให้ความอบอุ่นตลอดไปไม่มีเปลี่ยนแปลงครับ
ตามไปเที่ยวตามคำชวนครับ...

รอนแรมไกลแสนไกล มุ่งมั่นแค่ไหน เติมเต็มใจได้ ณ บ้านเรา เท่านั้น

อ่านบันทึกนี้แล้วคิดถึงบ้านเช่นกันค่ะ เชิญเที่ยวบ้านหลังเขา ค่ะ http://www.gotoknow.org/blog/lanandaman/315586

 Poo สวัสดีครับ

               ขอบคุณที่มาทักทายแลกเปลี่ยนจากตามไปเยี่ยมบ้าน  "บ้านหลังเขา" ครับ
                           

คิดถึงบ้านเหมือนกัน.....ค่ะ เป็นความรู้ึสึกที่ถ่ายทอดออกมาแล้วดีจัง

คุณน้องพัชร์ธนนันท์

ขอบคุณครับที่มาเยี่ยม คิดถึงก็กลับไปเยี่ยมบ้านซิครับ

พี่ชายวิทย์คะ...

อ่านแล้วยังรู้สึกร่วมไปด้วยเลย

น้องอยู่ในบ้านค่ะ....แต่น้องกลับคิดถึงพ่อ....ที่จากไปเมื่อปีที่แล้ว

เพราะบรรยากาศอบอุ่นตอนวัยเด็กของน้องอยู่บนหลังพ่อเป็นส่วนใหญ่

พ่อจะเดินแบกลูกสาวคนเล็กขึ้นหลังไปไหนต่อไหนด้วยเวลาที่พ่อไปช่วยชาวบ้าน และไปร่วมงานต่างๆ ของชาวบ้านในยามค่ำคืน  เป็นภาพคุ้นชินตาของชาวบ้านในขณะนั้น

บนหลังพ่อเป็นที่ๆ อบอุ่นและปลอดภัยเสมอมาจนกระทั่งตัวโตจนพ่อแบกไม่ไหวแล้วในตอนชั้น ป.5, ป.6 นั่นเป็นต้นมา 

แต่ไม่เคยลืมจริงๆ "แม้นอายุมากขึ้นแต่จิตไม่ได้แก่ไปตามอายุ  แต่ที่เราแก่เราแก่ที่ร่างกายหรือสังขารของเราต่างหาก "...ท่าจะจริงนะคะพี่ชาญวิทย์

พี่ชาญวิทย์สบายดีนะคะ

บุญรักษานะคะ

 สวัสดีครับ น้องครูแอน

         ดีใจครับที่ได้มาทักทายกันอีกครั้ง ต่างก็ห่างหายกันไปบ้างเนื่องด้วยภารกิจที่ไม่อยู่กับที่ ย้อนหลังกลับไปในช่วงวัยเด็กมีความสุขและอบอุ่นมาก ๆ กับความรักที่พ่อแม่มอบให้จดจำไม่มีวันลืมนึกขึ้นมาก็มีความแล้วครับ
        สบายดีครับ ขอให้บุญรักษาน้องครูแอนเช่นกันครับ

สวัสดีคะ คิดถึงบ้านเกิดมากคะ

ลี อ่านบันทึก คุณ ชาญ ยิ่งคิดถึง ยาย

คิด ถึงแม่ คิดดถึงพ่อ คิดถึงน้องๆคะ

ลีอยู่ เกาหลีใต้คะ ตอนนี้ก็ โอนสัญชาติ

เป็นคนเกหลีคะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี