การแสดงความคิดเห็นในห้องเรียนเป็นทักษะหนึ่งที่ต้องปลูกฝังให้เด็กๆ เพื่อส่งเสริมการแสดงออกทางความคิดตามหลักประชาธิปไตยอย่างแท้จริง ทั้งพัฒนาทักษะการคิดวิจารณญาณได้อีกด้วย

          ในการเรียนเคมีก็ใช่แต่มุ่งสอนเนื้อหาเคมีเพียงอย่างเดียวเนื่องจากชีวิตคนเราจะสมบูรณ์ได้ต้องมีความสามารถด้านอื่นประกอบด้วย  ซึ่งการจัดการเรียนการสอนเป็นไปตามวิสัยทัศน์ หลักการและจุดมุ่งหมายของหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑ โดยเฉพาะเรื่องทักษะชีวิตเกี่ยวกับการแสดงความคิดเห็น การใจกว้างยอมรับฟังความคิดของผู้อื่น ซึ่งขาดทักษะด้านนี้ของเด็กๆ ย่อมส่งผลต่อความมั่นคงของสังคมและประเทศชาติอย่างที่เราได้เรียนรู้จากเหตุการณ์ต่างๆ ในสังคมไทย ทำให้ครูนกต้องเริ่มหันมาเน้นย้ำเรื่องนี้กันอย่างมีนัยในห้องเรียน

 

          ขณะที่ครูนกสอนๆ จะเว้นช่วงให้เด็กได้จดในสมุดด้วยการเรียบเรียงเป็นข้อความของตนเอง ดังนั้นเมื่อเวลาผ่านไปสักระยะครูนกจะถามว่า "มีใครยังไม่เสร็จบ้างค่ะ"  จะพบว่าบ่อยครั้งเด็กๆ จะทำเฉย ละเลยต่อการตอบทั้งๆ ตนเองยังไม่เสร็จ ครูนกเลยบอกว่า หากไม่รักษาสิทธิ์ในการตอบก็จะทำให้ตนเองเสียประโยชน์นะ ประโยชน์ในการเรียนรู้ที่ครูสามารถเอื้อระยะเวลาได้ สิ่งนี้ก็สะท้อนถึงเด็กๆ ยังไม่รู้จักสิทธิหน้าที่ของตนเองในฐานะนักเรียนรู้  ชีวิตแล้วแต่ครูลิขิตชี้นำไป

            ต่อมาครูนกจะมีการตั้งคำถามทั้งเรื่องเคมี และไม่เคมี จะพบว่า มีนักเรียนส่วนหนึ่งไม่ยอมตอบไม่ว่าจะ "เห็นด้วย" หรือ "ไม่เห็นด้วย"  ครูนกเลยบอกว่า "นี้โนโหวตเหรอ"  มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่า "หนู โหวตโน" ทั้งๆ เจ้าตัวไม่ได้ยกมือแสดงสิทธิเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย   ทำให้ครูนกมีเรื่องคุยกับเด็กๆเพิ่มขึ้นเรื่องของคำว่า "โน โหวต" กับ "โหวต โน"  เพราะการที่เราไม่ออกเสียง หรือ โนโหวต ควรจะเกิดจากเราไม่รู้ไม่เชี่ยวชาญ หรือไม่เกี่ยวข้องในเรื่องนั่น  เรามีสิทธิจะโนโหวตได้  แต่หากเราเกี่ยวข้อง เรารู้ในเรื่องนั่นเราควรมีการออกเสียงหากเราจะโหวต โน เราต้องให้เหตุผลประกอบได้ว่าทำไมเราจึงเลือก "โน"  ครูไม่ได้บอกว่า "โน โหวต" ดี หรือ "โหวต โน" ดี ทั้งนี้อยู่ที่เรื่องราวต้องวิเคราะห์กันไปตามเรื่องราวนั่นๆ
           ดังนั้นในห้องเรียนการปลูกฝังให้นักเรียนมีทักษะการคิดวิจารณญาณได้เริ่มต้นจาก การตั้งคำถามที่ชวนให้คิดชวนให้ประเมินค่า ทั้งต้องให้เวลาและข้อมูลเพิ่มเติมเป็นระยะ เพื่อเด็กจะได้ประเมินค่าสิ่งต่างๆ เพื่อประกอบการตัดสินใจว่า ควรตอบอย่างไรในเรื่องราวๆ นั่นๆ  แต่สิ่งเหล่านี้นี้จะเกิดขึ้นได้ต้องใช้เวลาทั้งปลูกฝัง และประเมิน และรอให้เกิดผล