อะไรเป็นสิ่งที่ทำให้เราต้องเลือกทางเดินชีวิตของตัวเราเอง ???

บางคนอาจเคยตั้งข้อสงสัยว่า...

อะไรเป็นสิ่งที่ทำให้เรา...เกิดแรงศรัทธา ?

อะไรเป็นสิ่งที่ทำให้เรา...เลือกด้านสว่างมากกว่าด้านมืด ?

อะไรเป็นสิ่งที่ทำให้เรา....ต้องอยู่ในสังคม ?

อะไรเป็นสิ่งที่ทำให้เรา...เกิดความปีติยินดี ?

อะไรเป็นสิ่งที่ทำให้เรา...ต้องดิ้นรน ต่อสู่อุปสรรคต่าง ๆ ?

อะไรเป็นสิ่งที่ทำให้เรา...ประสบความสำเร็จในชีวิต ?

และอะไรเป็นสิ่งที่ทำให้เรา...ต้องเลือกทางเดินชีวิตของตัวเอง ?

สิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าหากไม่มีคำว่า "แรงบันดาลใจ"

และแรงบันดาลใจของแต่ละคนก็แตกต่างกันออกไป

สำหรับตัวของฉันนั้น ก็มีแรงบันดาลใจดำเนินชีวิตของตัวเองเช่นกัน

ศาสนา

แน่นอนว่าศาสนาเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจของคนในสังคมไทยทุกคน รวมไปถึงตัวของฉันเองก็เป็นพุทธศาสนิกชนคนหนึ่งที่มีความเลื่อมใส ศรัทธาในพระพุทธศาสนา ศาสนาทำให้ฉันพบความสว่างในการดำเนินชีวิต ความสว่างเป็นสิ่งที่ขจัดด้านมืดออกไป โดยการคิดดี ทำดี พูดดี ดำเนินในสิ่งที่ถูกต้องดีงาม

สังคม

บุคคลที่ทำให้ฉันดำเนินชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้ได้ คือ

ครู อาจารย์

ผู้ที่เป็นส่วนหนึ่งที่เป็นแรงผลักดันทำให้ฉันอยากทำหน้าที่ "ครู" ในวันข้างหน้า ผู้เป็นแบบอย่างที่ดีกับศิษย์ นอกจากนี้ยังเป็นผู้ที่ถ่ายทอดวิชาความรู้ เพิ่มพูนวิชาการและอบรมสั่งสอนศิษย์ให้เป็นคนดีของสังคม ถึงแม้ว่าลูกศิษย์จะจบไปแล้ว แต่พวกท่านก็ยังคงรัก เมตตา มองความสำเร็จในวันข้างหน้า และยินดีกับความสำเร็จของลูกศิษย์เสมอ

เพื่อน

ผู้ที่คอยร่วมทุกข์ ร่วมสุข และคอยเป็นกำลังใจให้เสมอในวันที่เราท้อแท้ ไม่สบายใจ การที่ฉันได้ปรึกษาเพื่อนเมื่อมีปัญหา ทำให้รู้สึกดีขึ้น คลายความทุกข์ลงไปได้ นอกจากนี้เพื่อนก็ยังให้คำแนะนำที่ดีด้วย

และสิ่งหนึ่งที่เป็นแรงบันดาลใจที่สำคัญที่สุดของฉันก็คือ

ครอบครัว

ถือว่าเป็นสถาบันแรกที่คนเรานั้นผูกพันมาตั้งแต่เกิดจนโตถึงทุกวันนี้ ตัวฉันเองก็เหมือนกัน ทุกครั้งที่ฉันดีใจ ครอบครัวก็จะยินดีกับฉันด้วย และเมื่อใดที่ฉันทุกข์ใจ ท้อแท้ หมดกำลังใจ ครอบครัวก็จะยินดีรับฟัง เป็นผู้คอยให้คำปรึกษา ให้คำแนะนำที่ดี และให้กำลังใจในการดิ้นรนต่อสู้อุปสรรคต่าง ๆ ในวันข้างหน้าเสมอ ครอบครัวจึงเปรียบเสมือนส่วนเติมเต็มให้กับชีวิตของฉันก็ว่าได้

ตัวเอง

ความสำเร็จของชีวิตจะเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าเราไม่รู้จักให้แรงบันดาลใจกับตัวเอง คนเรามีทางเลือกที่เป็นของตัวเอง อยู่ที่ว่าเราจะเลือกเส้นทางใดให้กับชีวิต

ฉันคิดว่าการที่เราได้ลงมือทำตามความต้องการก็จะเกิดผลเป็นรูปขึ้นมา เปรียบเสมือนกับช่างปั้นเครื่องปั้นดินเผาจะปั้นให้เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาก็ต้องใช้เวลา ใช้ความพยายาม ความอดทน ความประณีต จึงจะทำให้เกิดผลงานที่ดีตามมา

ฉันเป็นคนหนึ่งที่กำลังจะก้าวไปสู่สิ่งที่คาดหวังไว้ ซึ่งสิ่งที่สำคัญก็คือ แรงบันดาลใจที่ทำให้ฉันมายืนอยู่ ณ จุดนี้ได้ ขอบคุณแรงบันดาลใจของฉันทุกท่านและทุกคน ขอบคุณ

                       แทน "คำขอบคุณ (ใครคนหนึ่ง) ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจ"

                                         นานเพียงใดที่ใจต้องทนทุกข์

                                         ไร้ความสุขสิ้นหวังไร้จุดหมาย

                                         ไม่มีแม้รอยยิ้มเยื้องย่างกราย

                                         และไม่มีความหมายให้จดจำ

                                         ขาดแม้คนคอยชี้นำทางข้างชีวิต

                                         เพียงเพราะถูกฟ้าลิขิตให้ผิดหวัง

                                         ก้าวคราใดต้องล้มลุกคลุกฝุ่นควัน

                                         จนไม่เหลือความหวังให้สู้ไป

                                         แต่หัวใจของฉันยังมีค่า

                                         ขอขอบคุณเธอทุกครายามหวั่นไหว

                                         เธอเข้ามาพลิกชีวิตให้เปลี่ยนไป

                                         เธอเป็นเหมือนแสงไฟยามไม่เห็นทาง

 

                                        ที่มา : http://poem.meemodel.com