ช่วงเช้าวันที่ ๙ มี. ค. ๕๔ ผมไปร่วมคุยแบบ chaordic dialogue กับ อจ. แหวว, คุณเปา, และทีมของ อจ. แหวว ที่ SCBF   อจ. แหววต้องการคุยว่าจะจัดการชีวิตของตนต่อไปอย่างไรดี   เพราะลูกศิษย์ใกล้ตัวแยกย้ายกันไปได้งานดีๆ จนชักจะทำงานเรื่องคนไร้รัฐไร้สัญชาติได้น้อยลง ประกอบกับปัญหาคนไร้รัฐไร้สัญชาติก็ลดลงด้วย เหลือแต่เรื่องชนเผ่าที่ถูกลืม เช่นมลาบรี (ตองเหลือง)   มานิ (ซาไก)  มอแกน (ชาวเล) ที่ชีวิตของเขา วัฒนธรรมของเขา ไม่มีความคิด เรื่องสัญชาติ
          ผมบอกแล้วว่าเป็น chaordic dialogue ในกลุ่มคนที่รักกัน เข้าใจเจตนาดีต่อกันและกัน  ดังนั้นการคุยจึงมีลักษณะแลกเปลี่ยนกันอย่างเปิดใจและอิสระ   โดยคำนึงถึงความแตกต่างของกัน และกันในหลากหลายด้าน   เรามีความเหมือนหรือจุดร่วมกันคือ การทำงานเพื่อประโยชน์ของสังคม
          อจ. แหวว ต้องการใช้มาตรการทางกฎหมาย ความรู้ทางกฎหมาย เพื่อประโยชน์ของสังคม ของผู้คน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลุ่มชนที่ด้อยโอกาส   คุณเปากับผม ทำงานที่มูลนิธิสยามกัมมาจล เพื่อหาทางพัฒนาเยาวชน   ให้เติบโตไปเป็นพลังหลักของสังคม   ไม่ใช่เติบโตไปเป็นภาระของสังคม
          คุยกันจนเที่ยง ก็ยังไม่ได้ข้อยุติว่าจะร่วมกันทำอะไร   เราต้องย้ายวงไปที่ห้องอาหาร   แล้วในโต๊ะอาหารนั้นเอง   อ. แหววก็เอ่ยขึ้นว่า เวลานี้มีกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับเยาวชนออกมาหลายฉบับ   แต่ยังไม่มีคนคิดจับเอาไปใช้ประโยชน์   เท่านั้นแหละ คุณเปากับผมก็ตาลุกโพลง   นี่ไง ผลของ Chaordic Dialogue  อยู่ๆ ฟ้าก็ประทานเรื่องที่เราจะทำร่วมกันต่อไป   คือหยิบเอากฎหมายที่ อจ. แหววกล่าวถึง (ซึ่งผมยังไม่ทราบว่ากฎหมายอะไรบ้าง) เอามาหาภาคีที่จะร่วมกันดำเนินการ   ทั้งภาคีลงมือทำ และภาคีควักกระเป๋าจ่าย
วิจารณ์ พานิช
๙ มี.ค. ๕๔