๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
ก. เช้า ทำวัตรเช้า วันนี้แม้จะไม่ค่อยง่วง แต่ดูเหมือนความระอาเข้ามาแทนที่ ความตั้งใจจะปฏิบัติอย่างเต็มเปี่ยมค่อยๆลดหายลงไป คงไม่เหมาะกับการปฏิบัติร่วมด้วยคนหมู่มาก สิ่งนี้อาจเป็นข้ออ้าง เพราะหากปฏิบัติคนเดียว ก็คงไม่ได้เช่นกัน เหนื่อยกับรูปแบบ ขาดอิสระในการปฏิบัติจริงๆ จึงปล่อยความคิดให้ล่องลอย เป็นไปได้ไหม การเข้าค่ายปฏิบัติแบบนี้เป็นการเข้าค่ายทำวิทยานิพนธ์ หมายถึงต้องมีความคืบหน้าสำหรับผู้ไม่ชอบปฏิบัติ
ข. สาย เสียงระฆังดังมาอีกครั้ง ความเหนื่อยหน่าย เกลื่อนกล่น ระอา ยังไม่ได้หมดไป
ค. บ่าย สอบอารมณ์กับพระอาจารย์
ง. เย็น ปฏิบัติตามปกติ เปลี่ยนการเดินระยะที่ ๒ คือ จากยก.....หนอ-เหยียบหนอ (ยกเท้า-ย่างเท้า-เหยียบ) เป็น ยกหนอ (ยกเท้า) - เหยียบหนอ พบว่า อาการคลอนของเ้ท้าหายไป
