คิดถึงดอกชมนาดของปีหน้า

ถึงเวลาหน้าชมนาดบานอีกแล้วกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย เหมือนข้าวหุงใหม่ๆ ใส่ใบเตย

คุณเล็กผู้หาญกล้าทาบ้านเป็นสีแดงทั้งหลัง ปลูกต้นชมนาดไว้ข้างรั้วยาวหลายเมตร ถึงเวลาหน้าดอกชมนาดบานพราวมันจะหอมฟุ้งไปหมดทั้งซอย

ห้าทุ่มแล้ว ฉันออกจากสนง.เตรียมง้างมีดพับอันจิ๋วไว้แอบตัดดอก ไม่ได้โขมยหรอก ก็คุณเล็กเคยบอกอนุญาตไว้ แต่ดึกๆ มืดๆ อย่างนี้ เจ้าของเค้าก็ปิดไฟนอนเงียบไปแล้ว ลักษณะอาการของเรามันก็ออกจะคล้ายๆ โขมยอยู่ ถึงเค้าจะเคยอนุญาตแล้วยังเกรงใจ

เกรงใจไปก็ตัดไป...

ข้างๆ ช่อดอกทุกช่อของชมนาดจะมีกิ่งแทงใบออกมา 2-3 ใบ ทำให้ช่อดอกเหมือนจะซ่อนอยู่ใต้บังใบ ก้านค่อนข้างเหนียว โขมย เอ๊ย แอบ..เอ๊ะยังไง...เอ่อ เด็ดมาหลายครั้งแล้วเลยชำนาญ ต้องเตรียมมีดหรือกรรไกรมาด้วย รอยตัดและรอยปลิดใบจะมียางขาวๆ เหนียวๆ หยดออกมา ต้องเอากระดาษทิชชู่พันไว้ แต่วันนี้เตรียมถ้วยพลาสติกมาด้วย

แฮ่ม!


มองเผินๆ ดอกชมนาดเค้าไม่สวยหรอกแต่ด้วยความหอมฉันก็รู้สึกว่าเค้าสวย ก้านของดอกชมนาดที่แช่น้ำไว้จะไม่เหม็นแม้จะลืมเปลี่ยนน้ำ และดอกชมนาดทุกดอกที่ยังตูมอยู่จะค่อยๆ บานจนหมดทุกดอก

ดอกที่โขมย เอ๊ย แหมๆ ที่ตัดมาใส่แก้วไว้ก็จะอยู่ได้เป็นสัปดาห์เลยทีเดียว

ดอกชมนาด หอม สวย และน่ารัก 

ปีนี้ดอกชมนาดใกล้จะหมดแล้ว ปีหน้าโน่นแหละที่เค้าจะบานให้ฉันได้ชื่นชมอีกครั้ง บางทีมันก็ดีเหมือนกันที่เราจะมีอะไรให้รอคอย ชีวิตเป็นเรื่องไม่แน่นอน

กว่าจะถึงปีหน้าอาจจะเป็นดอกชมนาดที่คิดถึงฉัน...