ห่างหายไปนาน...ไม่ค่อยได้เข้ามา...อาจจะเพราะว่าไปติดอยู่ในเฟสบุ๊ค..
ช่วงนี้ปิดเทอมก็เลยมีโอกาสนั่งหน้าคอมฯ ที่บ้าน...เพราะต้องเช็คงานผ่านเนตเหมือนกัน
ช่วงระหว่างวันที่ 24 กุมภาพันธ์ - 2 มีนาคม 2554 มีโอกาสได้พักผ่อนสมอง
หรืออาจจะเรียกได้ว่าให้รางวัลกับชีวิต....มีโอกาสได้ไปเที่ยวประเทศลาว และหลายจังหวัดในประเทศไทยที่เป็นทางผ่าน.....ก็เลยมาเล่าสู่กันฟัง
สำนักนายกรัฐมนตรี ประเทศลาว
พระธาตุทองคำ ประเทศลาว
จะว่าไปแล้ว ...สถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ สู้ประเทศไทยไม่ได้หรอก...
แต่ถ้าไม่ไปก็ไม่รู้เนอะ...และที่สำคัญ..ของแพงมาก ๆ ก๋วยเตี๋ยวชายสี่
ชามละ 50 บาทไทย ไม่ต้องแปลกใจหรอก...สินค้าเกือบทุกชนิดถูกนำเข้าจากไทย
เช่นพวกผัก ผลไม้ เครื่องปรุงต่างๆ...นครหลวงเวียงจันทร์ ห่างจาก
จังหวัดหนองคาย 24 กิโลเมตร
ในเมืองหลวงไม่มีห้างสรรพสินค้า ที่ใหญ่โตเหมือนบ้านเรา
ถ้าจะเปรียบเทียบจังหวัดสุราษฎร์ธานี จะใหญ่กว่ามั้ง
และตลอดทางที่นั่งรถผ่าน ไม่มีตึกสูงเหมือนบ้านเรา สอบถามจากไกด์ไความว่าเขามีกฏหมายควบคุมห้ามสร้างอะไรประมาณนั้น
มีโอกาสได้คุยกับตำรวจท่องเที่ยวคนหนึ่ง เขาบอกว่าจบจากโรงเรียนนายร้อย
ตอนนี้ยศร้อยตำรวจตรี เงินเดือนเท่ากับ 4,000 บาทไทย
เขาไม่นิยมทานข้าวนอกบ้าน ก็เลยไม่ค่อยจะได้เห็นร้านอาหาร
เพราะว่าค่าแรงถูกมาก นอกจากโรงแรมที่ใว้รองรับนักท่องเที่ยว
ห้างที่ใหญ่ที่สุดที่ไกด์พาไป ก็ใหญ่ประมาณว่าตึกแถวสองคูหา
สองข้างทางยังมีธรรมชาติ ประมาณว่านั่งรถผ่านจังหวัดอยุธยา
หลายคนผิดหวังเพราะกะว่าจะไปหาของถูก...ที่นำเข้าจากจีน
อาหารที่ทานในรงแรมใหญ่..ที่อะหร่อยที่สุดก็ไม่พ้นไข่เจียว...
กลับบ้านเราดีกว่า.....
เข้าชมฉากการถ่ายทำละคร นเรศวรมหาราช ของเขาอลังการจริง ๆ..
ล่องแพเมืองกาญจนบุรี
เยี่ยมชมที่ทำการพรรคประชาธิปัติ
พอเข้าเรื่องการเมือง...เริ่มจะเครียด...จบดีกว่า
