|
ค ว า ม สุ ข ซ่ อ น ไ ว้ ที่ ไ ห น
สดใส ; เรียบเรียง
คอลัมน์ สะกิด สะเกา
โยคะสารัตถะ ธันวาคม ๒๕๕๒
มารน้อย 3 ตน แอบมาขโมยความสุขของมนุษย์ เอาไปแล้วก็ปรึกษากันว่าจะเอาไปซ่อนที่ไหนดี
ตนแรกเสนอว่า ควรเอาไปซ่อนที่ภูเขาที่สูงที่สุดในโลก
มารน้อยตนที่ 2 ว่าเพื่อนเอ๋ย บนภูเขาอากาศดี มนุษย์นั้นไม่กลัวความสูง ชอบไปเที่ยวภูเขา อาจจะหาพบ แต่มนุษย์กลัวหายใจไม่ออก สังเกตได้ว่า ดำน้ำได้นิดเดียวก็ทะลึ่งพรวดขึ้นมาแล้ว เพราะกลัวหายใจไม่ออก เอาไปซ่อนไว้ใต้บาดาลดีกว่า
มารน้อยตนที่ 3 แย้งว่า อย่าเลยเพื่อนเอ๋ย มนุษย์เก่งสร้างเครื่องมือหาของในทะเล เดี๋ยวก็หาเจอ แต่สังเกตได้ว่า นัยน์ตามนุษย์มองไปข้างนอก หูก็ชอบฟังเสียงข้างนอก ชอบไปเที่ยวข้างนอก เราควรแอบเอาไปซ่อนไว้ในใจดีกว่า มนุษย์หาไม่เจอแน่ๆ
มารน้อยทั้ง 3 ตน เห็นด้วย และเอาความสุขของมนุษย์มาซ่อนไว้ที่ใจ
ตั้งแต่นั้นมา มนุษย์ผู้โง่เขลาผู้ออกไปหาความสุขที่อื่น ไม่ว่าจะเป็นที่ภูเขา ชายทะเล ที่ไหนๆ ก็หาความสุขไม่พบ คนที่มีทุกข์ ไปเที่ยวคลับ กินเหล้า พอเมา ความทุกข์จางลง แต่เมื่อตื่นเช้า หายเมา ทุกข์นั้นก็ยังคงมีอยู่เหมือนเดิม
โดยหารู้ไม่ว่าความสุขที่ติดตามเฝ้าหา อยู่ที่ใจตนนั่นเอง ใยต้องออกไปหาความสุขที่อื่น
สวัสดีค่ะ
แวะมาอ่านเรื่องราวในบันทึกนี้นะคะ่
เป็นเรื่องราวที่น่าสนใจมากๆ เลยค่ะ
ขอบคุณสำหรับบันทึกนี้นะคะ^^
สวัสดีค่ะ
คุณ ต้นเฟิร์น
ขอบพระคุณมากนะคะ
ที่แวะเข้ามาอ่านนะคะ