ถอยหนึ่งเก้า เพื่อก้าวที่ไกลกว่า

ในชีวิตหนึ่งชีวิตของคน ไม่มีใครที่จะสมหวังไปทุกเรื่องทั้งการเรียนและการทำงาน  มีหลายคนต่างก็ให้ความเห็นว่าชีวิตการเรียนนั้นเป็นชีวิตที่มีความสนุกที่สุดช่วงหนึ่งของชีวิต ซึ่งก็ไม่มีใครปฏิเสธเรื่องนี้และทุกคนก็เห็นเป็นเสียงเดียวกัน เพราะในชีวิตการเรียนทุกคนต่างสนุกสนานเต็มที่ ไม่ต้องมีหน้าที่รับผิดชอบอะไรมากหนัก เรียนก็เรียนคู่กับสนุกไปวันๆ แต่ผลที่ออกมาของแต่ละคนก็คือเรื่องของผลการเรียนที่ไม่ค่อยสวยสักเท่าไหร่ แต่เรื่องของมิตรไมตรีนั้นอาจจะมากมากกว่าคนที่มีผลการเรียนดีเด่นบางคน

แต่ถึงอย่างไรก็ตามก็มีหลายคนบอกว่าประสบการณ์ในชีวิตแห่งการเรียน ชีวิตมหาลัยที่หลายๆคน ภาคภูมิใจหนัก ภาคภูมิใจหนาว่า คงจะเป็นพื้นฐานสู่การก้าวทำงานและสู่สังคมที่หลากหลายนั้น ก็กลับไม่เป็นไปตามที่หวังไม่ เพราะโลกแห่งความเป็นจริงนั้นช่างโหดร้ายกว่าที่เราคิด การก้าวย่างแต่ละก้าวล้วนมีความสำคัญต่อชีวิตและการดำรงอยู่ 

แหละนี่คือสิ่งที่ท้าทายในชีวิต เมื่อต้องเจอสถานการณ์ที่หลายๆคน ไม่เจอ หลายคนบอกว่านั้นคือกำไรชีวิตของคนที่เจอ แต่แท้ที่จริงแล้วเขากลับรู้ไม่ว่า เหตุการณ์ในแต่ละเหตุการณ์แต่ละสถานการณ์นั้นเกือบทำให้คนแทบเป็นบ้า แทบเสียคน ไปเลยเสียที่เดียว

ดั้งนั้นเมื่อเราต้องเจอสถานการณ์อันเลวร้ายที่เราไม่หวังพึงประสงค์ ไม่หวังเจอ แต่ต้องมาเจอและเหมือนกับว่าจะทำให้คนหนึ่งคนต้องเสียคนไปนั้น จำเป็นอย่างที่ ณ ห้วงเวลานั้นที่เราจำเป็นที่จะต้องตัดสินใจเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากวงจรอุบาทก์นั้นออกมาเพื่อที่จะรักษาไว้ซึ่งการดำรงตนอย่างมีความสุข ไม่เกิดทุกข์จนอาจมีภัยแก่ตนเอง  การถอยหนึ่งก้าว เพื่อที่จะกลับมาตั้งสติ รวบรวามสติแล้วตั้งมั่น ไตร่ตรองเป็นสิ่งสำคัญเพื่อที่ก้าวต่อไปให้ยาวไกลแห่งโลกมายาอันกว้างใหญ่และไพศาลแม้จะไม่ใช่เส้นทางเดิมก็ตาม