การเปิดประตูสู่โลกแห่งการแข่งขันทางการค้า

การค้าเสรี-3

โสภณ  เปียสนิท

...................................

 

 

                   ผมว่าตรงนี้คือ หัวเลี้ยวตัวต่อของประเทศ หากเราเปิดประตูแล้วเข้าสู่ระบบดังว่า ประชาชนทั้งประเทศต้องร่วมแรงร่วมใจต่อสู้เร่งทำการค้าอย่างชนิดไม่ต้องผักผ่อน เนื่องจากคนไทยมีพื้นฐานการแข่งขันน้อยเราเคยชินกับความอุดมสมบูรณ์ “ในน้ำมีปลาในนามีข้าว”

 

                     อีกประการหนึ่ง การเปิดประตูสู่โลกแห่งการแข่งขันทางการค้า ในมุมมองของผม เห็นว่าเป็นการเต้นตามเกมส์ของมหาอำนาจ ที่มีความพร้อมทางการค้าขายมากกว่าเรา แน่นอน “เขา” ย่อมต้องการข่มขู่บีบบังคับท้าทายให้เราเปิดเสรี ทั้งที่ภาพโดยรวมทั้งประเทศแล้ว “เรา” มีความพร้อมน้อยกว่าเขามาก

 

                    ดังนั้นการเตรียมคนของเราให้พร้อมจึงเป็นภารกิจหลักของชาติ ไม่ว่าจะด้วยการศึกษาและประสบการณ์ของประชาชนทั้งประเทศ

 

                    ผมมองว่า สถานศึกษาทั้งภาครัฐและเอกชนที่กระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาค ไม่ว่าจะเป็นมหาวิทยาลัย (ใหม่ถอดด้าม) ราชภัฏ หรือ ว่าที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล จึงต้องรับภารกิจสำคัญระดับประเทศนี้ ด้วยการเตรียมคนให้มีความพร้อมอย่างรวดเร็วให้รู้เท่าทันกลเกมส์แห่ง “การค้าเสรี” ของโลกแห่งการเอารัดเอาเปรียบอย่างสุดขั้ว "ปลาใหญ่กินปลาเล็ก" หรือ "ทุนมากกลือนทุนน้อย"