เพื่อนร่วมรุ่นศิริราช ๗๑ มีจันทพงษ์ วะสี ทำหน้าที่ de facto ประธานรุ่น นัดแนะกัน ล่วงหน้าหลายเดือนว่าจะชุมนุมกันตอนเที่ยงวันอาทิตย์ที่ ๖ ก.พ. ๕๔ ที่ตึกศิษย์เก่าศิริราช
เป็นที่รู้กันว่า เวลามาชุมนุมกัน จะมีเพื่อนคนไหนบ้างเป็นตัวชูโรง สร้างความสนุกสนานเฮฮา ด้วยบุคลิกเฉพาะตัวที่ไม่เหมือนกัน เจ้าประจำ ๒ คนคือวันชัยกับวิเชียร
ผมจำได้ว่าชุมนุมกันคราวที่แล้ว มีการร้องเพลงคาราโอเกะกันหลายเพลง แต่วันนี้สมชาย จุดไฟคาราโอเกะไม่ติด กลายเป็นว่าทุกคนอยากรู้ข่าวคราวของเพื่อนๆ ว่าตอนนี้ชีวิตเป็นอย่างไร ทำอะไรบ้าง
ส่วนมากก็ชลอชีวิตการงาน เข้าสู่การพักผ่อนและรักษาสุขภาพ ตรงกันข้ามกับผม ที่รักษาสุขภาพด้วยการทำงาน ซึ่งก็เข้า ล็อค กับคำแนะนำของทัศนะ ว่าความรู้ด้าน neuroscience บอกเราว่าสมองและระบบประสาทมีคุณสมบัติ neuroplasticity คือไม่ใช่แก่แล้วเสื่อมโทรมผุพัง เหมือนไม้ผุ แต่สมองฟื้นตัวเองได้ สามารถฝึกสมองให้ดำรงสภาพที่ดีต่อไปได้
เพื่อนๆ ส่วนใหญ่ฐานะดี ลูกๆ ก็เรียนดีและทำงานดี พวกที่อยู่ในอเมริกามาตลอดชีวิตการ ทำงานหลายคนเริ่มกลับมาซื้อคอนโดในกรุงเทพ เพื่อกลับมาพักผ่อน ยาวๆ เช่นปีละ ๒ เดือน ฟังเพื่อนเล่าว่าเขาซื้อคอนโด ริมแม่น้ำเจ้าพระยาแล้วน้ำลายหก เพราะผมอยากได้มาก แต่ไม่มีเงิน ผมชอบวิวแม่น้ำ เพราะมันให้ ความรู้สึกสดชื่น และชอบลมพัดโชย ผมปลอบใจตัวเองว่าบ้านปากเกร็ดของผมก็ให้ความสุขสดชื่น ไม่เบาอยู่แล้ว อย่าไปกระตุ้นกิเลสตัณหาให้แก่ตัวเอง
หลายคนหันเข้าหาทางธรรม มีคนแนะนำหนังสือ หรือ ซีดี ธรรมะดีๆ ผมเจ็บใจตัวเองที่ลืม แนะนำหอจดหมายเหตุพุทธทาส ชุมนุมคราวหน้าผมจะต้องไม่ลืม
คราวนี้ผมแนะนำเรื่องมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล โดยเฉพาะ Youth Program
เพื่อนส่วนใหญ่ (รวมผมด้วย) สั่งสมโรคประจำตัวกันคงจะเกือบถ้วนหน้า คนหนึ่งเป็นมะเร็ง สมอง และจำอะไรไม่ได้เสียแล้ว ทัศนะบอกว่าอยู่ในระยะสุดท้ายของชีวิต เพื่อนคนนี้รักกันกับ ผมมาก ตอนเป็นแพทย์ฝึกหัดที่ศิริราช เรานอนที่หอ อินเทิร์น ห้องเดียวกัน เป็นห้องใหญ่ที่เรานอน กัน ๔ คน ใน ๔ คนนี้เสียชีวิตไปแล้ว ๒ คน คือสุพจน์กับวีรวิทย์ เพื่อนคนนี้กำลังจะตามไป กลายเป็นว่าผมอายุยืนที่สุดในเพื่อนร่วมห้อง ๔ คน กว่า ๓๐ ปีมาแล้ว ผมไปประชุมเรื่อง G6PD แถวๆ LA ยังได้ไปกินข้าวที่บ้านเพื่อนคนนี้ เขานัดเพื่อนๆ มาพบหลายคน รวมทั้งเพื่อนชาว อ. หลังสวน จ. ชุมพร ที่มาตั้งนิวาสสถานทำกิจการอู่ซ่อมรถ ที่นั่น
อายุมากสุขภาพก็ทรุดโทรมไปบ้าง และผ่านประสบการณ์หวุดหวิดจะเสียชีวิตบ้าง คนหนึ่ง (ผู้ชาย) สมัยเรียนหนังสือเป็นดาวฟุตบอลล์ สจม. ตอนนี้เปลี่ยนข้อสะโพกไปข้างหนึ่งแล้ว และเคย นอนสลบไสล ๓ วัน เพราะตับวายไตวายจากเชื้อแบคทีเรียกระจายทั่วร่างกาย (septicemia) อีกคนหนึ่ง (ผู้ชายเหมือนกัน) ออกกำลังกายโดยว่ายน้ำสัปดาห์ละ ๔ วันเป็นประจำ วันหนึ่งว่ายไป หน่อยเดียวรู้สึกเหนื่อย ไปทำ stress test ได้ผลผิดปกติ ลงท้ายด้วยการทำ stent หลอดเลือดหัวใจ ๓ เส้น
อีกคนหนึ่งเป็นมะเร็งปากมดลูก หลังผ่าตัดได้รับการฉายแสง เกิดอาการแพ้อย่างรุนแรง หอบ ท้องเดิน อาเจียน เป็นอยู่ครึ่งเดือน ตอนนี้สบายดีมาก ผมชมว่าหน้าตาแจ่มใส รายนี้เขามา ชุมนุมทั้งสามีภรรยา เพราะเรียนรุ่นเดียวกัน สามีจึงโดนวันชัยผู้เคยเป็นหมอมะเร็งแซวด้วย ผลการวิจัย ว่าผู้หญิงที่เป็นมะเร็งปากมดลูก เปรียบเทียบกับที่ไม่เป็น พบว่าสามีของกลุ่มเป็นมะเร็ง ปากมดลูกเที่ยวผู้หญิงบ่อยกว่า ทำเอาเพื่อนฝ่ายชายยิ้มไม่ออก
อีกคนหนึ่งมีน้องสาวเป็นมะเร็งเต้านมที่ไปยังต่อมน้ำเหลืองแล้ว ต้องผ่าตัดเอาเต้านมออกทั้ง ๒ ข้าง ก็โดนแซวว่ามะเร็งเต้านมเป็นกรรมพันธุ์ พี่สาวจึงเสี่ยงด้วย และถามสามีที่มาด้วย (เป็นหมอ รุ่นเดียวกัน แต่จบคนละสถาบัน) ว่าภรรยามีความเสี่ยงสามีจะช่วยตรวจอย่างไร คนถามเขาถามแบบ ทะลึ่งเป็นนัยว่าสามีต้องคลำนมภรรยาหาก้อน แต่สามีของเขาสุภาพเรียบร้อย ตอบว่าต้องพาไปทำ mammogram ทุกปี เป็นที่เฮฮา
และมีคนอ้างผลงานวิจัย ว่าผู้หญิงที่มีก้อนที่เต้านม เมื่อซักประวัติว่าใครคลำพบ ไม่ปรากฎ ว่าสามีเป็นผู้พบ แสดงว่าสามีคลำไม่เป็น
เพื่อนผู้หญิง ๒ คน มีพันธุกรรมอายุยืน คนหนึ่งพ่อเพิ่งเสียชีวิตเมื่ออายุ ๑๐๓ ปี อีกคนหนึ่งเป็นโสดอายุกว่า ๗๐ แล้ว บอกว่าอยู่กับแม่อายุ ๑๐๑ ปี จะไปไหนต้องโทรศัพท์รายงานแม่เสมอ
เพื่อนคนหนึ่งเป็นชาวอยุธยา อายุย่าง ๗๖ แล้ว บอกว่าเดิมคิดว่าแก่ที่สุดในรุ่น แต่เอาเข้าจริงมีเพื่อนอีกคนหนึ่งแก่เดือนกว่า บอกว่าเพิ่งได้หลักฐานรางๆ ว่าตนเองเป็นเชื้อสายของนายขนมต้มนักมวยเอก ผมเรียกพี่ติดปากมาเรื่อยมา พี่บอกว่าบ้านอยู่แถวถนนรามอินทรา เนื้อที่ ๖ ไร่ครึ่ง มีบ้าน ๕ หลัง ผมบอกว่าของผมมี ๓๐ กว่าไร่ มีบ้าน ๒๐๐ กว่าหลัง
ก่อนจากกัน จันทพงษ์ นัดไปเที่ยวด้วยกันวันที่ ๑๘ – ๑๙ มี.ค. ๕๔ ที่ประจวบ ผมบุญไม่ถึงติดนัดทั้งสองวัน อดไป ผมเคยบันทึกเรื่องการไปเที่ยวของแพทย์ศิริราช รุ่น ๗๑ ไว้ที่นี่
วิจารณ์ พานิช
๗ ก.พ. ๕๔
|
บรรยากาศในงาน
|
|
อีกมุมหนึ่ง
|
|
อีกมุมหนึ่ง
|
|
ผู้หญิงในรุ่นมีน้อย แต่มาร่วมงานมากกว่าผู้ชาย
|
|
ดวงใจกำลังเล่าเรื่องราวของชีวิต
|
|
บุญเรืองไม่เล่า ขอเป่าขลุ่ย
|
|
คนที่เหมือนกับตายไปแล้ว ๑ ครั้งคือคนขวามือสุด คนที่หนุ่มที่สุดคือคนนั่งถัดมา
|
|
จากซ้าย สมชาย วันชัย ทัศนะ
|
