กลอนตลาด...เป็นคนพอ

 

ที่พึ่งอื่นมีหมื่นแสนแม้นมากล้น

หลบหลีกพ้นมัจจุราชที่มุ่งหมาย

เกิดมาแล้วเราทุกคนล้วนต้องตาย

ทั้งหญิงชายควรจดจำทำทางดี

 

ธรรมดาว่าลูกน้อยพึ่งพ่อแม่

ไม่เที่ยงแท้แม่พ่อตายกายหลีกหนี

แม้นพึ่งเจ้าเทวดาบรรดามี

คุ้มครองทียังไม่ได้อนิจจา

 

ต้องตัวเรานี้แหละพึ่งตนเองก่อน

อย่ารีบร้อนไปพึ่งพิงอิงรักษา

หมั่นคิดพูดทำทางดีมีเมตตา

รู้คุณค่าสำหรับตนเป็นคนพอ

 

เกิดเป็นคนควรทำดีมีสติ

อย่าเที่ยวริทำความชั่วกันเลยหนอ

ถึงเหนื่อยยากอยู่อย่างไรใจอย่าท้อ

แง่งอนง้อขอพึ่งตนเป็นคนพอ...