กิจกรรมค่ายผ่านไปแล้ว ฉันตั้งใจว่าจะบันทึกเรื่องราวภายในค่ายและกิจกรรม

แต่ก็ไม่ได้ทำสักที วันนี้ได้โอกาส จึงหยิบบันทึกในอนุทินเพื่อไม่ให้ลืม@74484

มาเพิ่มเติมค่ะ

http://www.slide.com/r/JMQXGDPq2j_1SrBFzHlGP_I6_E2aYWAs?previous_view=mscd_embedded_url&view=original  

 

ขอบคุณกลุ่มงานสังคมสงเคราะห์ทางการแพทย์

ที่คัดเลือกฉันเข้าเป็นคณะกรรมการชุมชน

ฉันโชคดีที่ได้มีโอกาสทำงานกับกลุ่มฉายรุ้ง ที่เคยมาสอนเด็ฏๆให้ถ่ายรูป

และถ่ายทอคความคิดของตัวเองผ่านภาพถ่าย

ซึ่งก็ได้ผลดีเป็ฯอย่างมาก ทำให้ผู้เกี่ยวข้องกับเด็กๆนำไปวิเคราะห์

และดำเนินการช่วยเหลือ สนับสนุนเด็กๆได้ตรงประเด็นมากยิ่งขึ้นค่ะ

และกลุ่มงาน...ซึ่งทำงานกับเครือข่ายต่างใน

ประเทศในด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และด้านสิทธิมนุษยชน

พวกเราร่วมทำงานด้วยความเต็มใจและเต็มที่เท่าที่ความสามารถและศักยภาพ

การได้ใช้ชีวิตชาวค่ายร่วมกันกับเด็กๆ ต่างวัย ทำให้พบว่าความสุขคือการให้อย่างแท้จริง

 ทีมงานของเราทุกคนต่างยินดีที่เห็นเด็กๆมีความสุขมาก

สิ่งที่เกิดขึ้นภายในค่าย

ความรัก ความเข้าใจ และความเอื้ออาทรของสมาชิกค่ายทุกชีวิต

ได้เรียนรู้ชีวิตจิตใจ และความคิดที่ฝังลึกของเด็กชาวค่าย

ที่ต่างเปิดใจพูดกับทีมงาน เด็กๆมาจากต่างโรงเรียนกันค่ะ

บางคนอยู่นอกระบบ แต่สิ่งหนึ่งที่เด็กกลุ่มนี้มีให้กันคือความผูกพันความรัก

ความเอื้ออาทร เหมือนครอบครัวเดียวกัน

จึงเป็นการทำงานค่ายครั้งแรกของฉันที่มีกลุ่มชาวค่ายต่างวัยกันมากที่สุด

ตั้งแต่อายุ 6 ขวบย่างเจ็ดขวบ ถึงวัยรุ่นตอนปลาย

ฉันดูเหมือนจะเป็นผู้เฒ่าที่สุดของค่ายครั้งนี้ แต่เด็กๆกลับลงความเห็นเรียกขานฉันว่า

"พี่ครูต้อย"ตามน้องๆนักสังคมสงเคราะห์ทางการแพทย์..ฮาอีกแล้ว

พี่น้อยตัวแทนของ....กล่าวอย่างมั่นคงว่า เรียกป้าน้อยแล้วกันนะคะ

ส่วนน้องจุ๊ และน้องแหม่มกลายเป็นคุณป้า ฮาเลย

ขวัญใจเด็กๆสุดloveของเด็กน้อยที่อายุน้อยที่สุดคือน้องแดงเภสัชกรผู้อารี

เธอมีพรสวรรค์ในการพูดคุยจนเด็กแทบจะหลับคาตัก

น้องมานัส..เภสัชกรหนุ่มรูปหล่อ สวมบทบาทเป็นพิธีกร

เรียกเสียงฮาในคืนแห่งความสุขนี้

เขาสามารถทำให้เด็กๆหลงไหลไม่น้อยไปกว่าพิธีกรสาวสวยอีกคนคือน้องนุ้ย

พิเศาสุดในคำคืนนี้ทุกคนพร้อมใจกันแต่งแฟนซีกัน

ฉันกลายเป็นชาวป่าไปทันทีกระโปรงยาวถูกใบตองฉีกเป็นริ้วๆรายล้อม

ฝักแคถูกนำมาเป็นต่างหูระย้า

น้องๆเห็นชอบใจ เด็กน้อยคนหนึ่งรีบเก็บมาทำต่างหูให้พวกพี่ๆ น่ารักมากค่ะ

น้องจุ๊แต่งกายชุดนักเรียนมัธยมปลายพวกเราเรียขานกันว่า"ประธานนักเรียน"..เฮมากค่ะ

น้องนุ้ยและนักศึกษาจากม.หัวเฉียวเป็นชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่ท่ามกลางชุมชนใหญ่

เภสัชกรแดงเป็นนางฟ้า...น่ารักมากๆ

เอน้องแหม่มหายไปไหน อ้อ..ไม่สบายมาก

เพราะเธอเตรียมงานก่อนมาค่ายจนหัวหมุน

น้องจรัลมือโปรด้านศิลปะ ทำงานยามดึก เด็กๆหลับกันหมดแล้ว

อีกคนสาวสวยสุดเซ็กซี่มือกดชัตเตอร์

งานนี้นิ้วล็อกไปเลยค่ะ

เด็กๆชาวค่ายดูออกจะตื่นเต้นต่างพากันออกแบบการแต่งกายของกลุ่มตัวเอง

ป้าน้อยและเฮเลน นักศึกษาป.เอก ด้านมนุษย์วิทยาจากเยอรมัน

อยู่กับชาวค่ายตั้งแต่วันแรกจนปิดค่าย

และเฝ้าสังเกตพฤติกรรมของชาวค่ายน้อยอย่างมีความสุข

เด็กๆร่วมกิจกรรมอนุรักษ์ป่าชายเลนแล้วไปเที่ยวชมเมืองอัมพวา

ป้าน้อยกับเฮเลนก็ไปกับเด็กด้วย ก่อนจะขึ้นเครื่องกลับเชียงใหม่

น่ารักที่สุดคือทีมงานสนับสนุน

ทั้งคุณหมอ น้องมด พยาบาลที่ผิดชอบเด็กๆ

มาเยี่ยมค่ายพร้อมขนมฝากเด็กและรอยยิ้มพิมพ์ใจ .....ชาวค่ายประทับใจค่ะ

เป็นการทำงานกับกลุ่มเด็กVulnerable ซึ่งทีมต้องใช้วิจารณาญ

ความรอบคอบเพื่อไม่ให้เกิดAffect the mind

เมื่อผ่านการประเมินและบรรลุผลตามเป้าหมาย

พวกเราทุกคนจึงยินดีนัก

และหมายมั่นว่าเด็กๆจะเติบโตด้วยความเข้มแข็ง และมีชีวิตที่ดีในวันข้างหน้า

ขอบคุณทุกท่านที่อ่านค่ะ