ช่วงนี้ข้าพเจ้าไปทำงานรับใช้ "ศูนย์มะเร็งจังหวัดอุบลราชธานี"...อยู่หลายวัน สืบเนื่องจากบันทึก Happiness-R2R และวิถีแห่งการงาน » การเยียวยาเพื่อการแปรเปลี่ยนวิถีชีวิต ศูนย์มะเร็งฯ l มองความคิดตน
เมื่อใดที่คิดว่า ณ ขณะนี้เราทำงานรับใช้ เมื่อนั้นจะทำให้เราเกิดความนอบน้อมและตั้งใจทำงาน
วันนี้ประทับใจสิ่งที่ "น้องแสน" ได้เกิดการเรียนรู้ น้องแสนบอกต่อพวกเราใน class ว่า...ที่ผ่านมาเรานั้นยัดเยียดความต้องการของเราให้ผู้ป่วย แต่เราทำงานปราศจากการสนองตอบต่อผู้ป่วย ขณะเดียวกันกลับกลายว่าสิ่งที่เราคิดว่าดีที่เรามอบให้ผู้ป่วย กลับเป็นการทำร้ายจิตใจผู้ป่วยให้บั่นทอน...
เมื่อวานเราเรียนรู้ "หัวใจแห่งการเยียวยา" อย่างการใช้ปัญญาและเมตตา
วันนี้เราได้ฝึกฝน...การแยกออกระหว่าง "อารมณ์ ความรู้สึก และความคิด"...
ได้ผลดีทีเดียวสำหรับการเรียนรู้อย่างผสมผสานความเป็นชีวิต ... "เรียนแบบไม่เรียน"...หลายๆ คนเพิ่งได้ฝึกฝนในทักษะ "การให้คำปรึกษาเชิงจิตวิทยา" (Psychology of Counseling) แต่...เวลาเพียงไม่กี่วัน ทุกคนสามารถที่จะเข้าถึงอารมณ์ ความรู้สึก นึกคิดของผู้อื่นได้อย่างมีทักษะ...
เอกสารประกอบ...
สวัสดีค่ะ
รู้มั้ยคะว่าชาวศูนย์มะเร็งที่ได้เข้าอบรม ได้นำไปใช้ประโยชน์แล้วนะคะ วันนี้พี่แป๋วไปที่ ward น้องหลิวบอกว่า "หนูเข้าใจผู้ป่วยเพิ่มมากขึ้น...ที่สำคัญนำไปใช้ประโยชน์ในครอบครัวได้อย่างมีความสุข....
ว่างๆจะเล่าให้ฟังอีกค่ะ
พี่แป๋ว
น้องแขกเขียนเมล์มาเล่าให้ฟังว่า...
ตลอดการทำงานที่ผ่านมาโดยส่วนตัวแล้วคิดว่าสิ่งที่ทำที่ปฏิบัติกับตัวผู้ป่วยนั้นดีที่สุดเพราะคิดเสมอว่าเราต้องการให้เขาเหล่านั้นได้รับแต่สิ่งดีๆๆ หลังจากได้รู้จักอาจารย์ได้รับฟังสิ่งต่างๆที่อาจารย์ได้ชี้แนะแนวทางทำให้รู้ว่าแท้จริงแล้วสิ่งที่เราทำไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องเสมอไปที่ทำไม่ใช่การตอบสนองผู้ป่วยกลับเป้นการตอบสนองตัวพยาบาลเอง55555ขอบคุรนะครับอาจารย์ที่เปิดจิตเปิดใจของพวกเราให้มองเห็นปัญหาที่แท้จริง -น้องแสน 0 มะเร็งอุบล-