ที่สำคัญความเป็นแม่ของมันทั้งสองนั้นช่างดูยิ่งใหญ่และไม่บกพร่องเลย

ด้วยรักและผูกพันธ์

 

       วันนี้ผมมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงในบ้านมาฝาก เพื่อแชร์ประสบการณ์ กับผู้ที่มีสัตว์เลี้ยงประจำบ้าน

เจ้าของต้นเรื่องคือคือนังเหมียวพเนจรตัวอ้วนพี ขี้เล่น  ที่ท้องแก่แล้วก็มาขอ อยู่ด้วย  และก็มาขอคลอดลูกในบ้านของผมเมื่อ8 เดือนก่อน

 

นับจากวันที่คลอดเจ้าสามเกรียน

ที่เป็นจอมป่วนประจำบ้านอันประกอบด้วยเจ้าเสือน้อย  ลูกชายสุดหล่อ ลายเสือตัวเดียวประจำบ้าน ผู้เป็นที่รักของภรรยาผมมาก

 

ยังตามมาด้วยดาด้า แมวหน้าหมี เจ้าของฉายาขึ้อ้อนหน้าตาย ผู้ไม่ค่อยพูดแต่ขี้อ้อน และดื้อเงียบที่สุดในบรรดาพี่น้องทั้งสามตัว

 

ยังตามมาด้วยหนูนิล น้องเล็กคนสุดท้อง ผู้ไม่พิศมัยให้เราโอ๋  แต่เขาจะอ้อนเราเองเมื่อต้องการให้เราเอาใจ  เป็นแมวตัวเดียวที่จะร้องกระฟัดกระเฟียดทุกครั้งที่เราอุ้มขึ้นบ่า  แต่จะมีเพียงแต่เขาเพียงผู้เดียวที่ชอบมาขอนอนข้างๆ และขอเหยียบบนอกเวลาเรานอน ซึ่งตัวอื่นจะไม่ทำ

 

จากผู้ไม่เคยมีประสบการณ์ในการเลี้ยงแมวแม่ลูกอ่อน มาก่อนเลยในชีวิต  ผมก็เริ่มค้นคว้าหาข้อมูล ในอินเตอร์เนต ว่าการเลี้ยงแมวไว้ในบ้านต้องทำอย่างไร  แรกเริ่มเลยก็เตรียมพื้นที่ที่สำคัญนั่นก็คือสุขาของนังเหมียวและเจ้าสามเกรียน ก็คือทรายที่ใช้ให้พวกเขาใช้ขับถ่าย  แต่กว่าจะฝึกเจ้าสามเกรียนให้เป็นที่เป็นทางได้ก็กินเวลาร่วมเดือน  ดีว่านังเหมียวอ้วนแม่ของมันมีสปิริตความเป็นแม่สูง  จึงสามารถสอนให้เจ้าสามเกรียนขับถ่ายเป็นที่เป็นทางได้ ตรงพื้นที่ที่เราจัดไว้ให้ 

อาหารสำหรับคนที่ไม่ได้อยู่บ้านประจำอย่างผมก็คืออาหารเม็ด และอาหารกระป๋อง วิสกัส และมีโอ จากโลตัสข้างตลาดที่จะขาดไม่ได้เลย ส่วนอื่นที่เขาชอบกินกันก็คือปลาทอด และไก่ทอด  แต่ว่านังเหมียวอ้วนแม่ของมัน จะไม่ค่อยแตะอาหารแบบนี้ มันจะชอบอาหารเม็ดเป็นหลัก

 

จากบ้านที่เคยเงียบเหงา มันมีชิวิตชีวาขึ้นมาอย่างประหลาด  จนเวลาผ่านไปมาจนถึงเจ้าสามเกรียนเริ่มเป็นหนุ่มสาว

ที่แรกเลยผมก็ตั้งใจว่าจะเอามันทั้งหมดไปทำหมัน  แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ว่างสักที 

จนเจ้าสองสาว  ไปโดนไอ้เหมียวหนุ่มข้างบ้านเกี้ยวพาราสีให้ตอนไหนไม่ทราบได้ แล้วพวกก็เล่นตั้งท้องพร้อมกัน   เอ้าไม่เป็นไร ท้องก็ท้อง  แต่มันเล่นท้องพร้อมกันแบบนี้ มันคลอดมาคงต้องมีสมาชิกในบ้านเพิ่มขึ้นเป็นสิบแน่เลย  ไม่เป็นไรไหนๆก็ไหนๆ มันท้องไปแล้วเราคงย้อนไปแก้อะไรไม่ได้  ก็ขุนสองสาวผู้ตั้งท้องพร้อมกัน จนถึงเมื่อวันที่ 19 ก.พ. 54 ที่ผ่านมา ตอนเช้าตรู่เวลาประมาณตีสี่เห็นจะได้ เจ้าหนูนิลก็มาร้องเมี้ยวๆ และหงายท้อง บอกอาการเหมือนจะคลอดลูก  ผมบอกกับภรรยาผมว่าสงสัยมันคงใกล้คลอดลูกแน่เลย ก็เลยเตรียมที่เตรียมทางไว้

 

 เป็นอย่างที่ผมคาด  เจ้าหนูนิล ส่งเสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด กว่าจะเบ่งลูกตัวแรกออกมาได้ก็ใช้เวลาร่วมครึ่งชั่วโมง  แต่ดูจากทารกแมวน้อยตัวแรกแล้วดูไม่ค่อยแข็งแรงนัก  ผดุงครรณ์จำเป็นทำการเอารกออก ส่วนผมทำหน้าที่ตัดสายสะดือ การส่งเสียงร้องของเจ้านิล ทำให้ดาด้าผู้พี่ซึ่งท้องแก่เหมือนกัน วิ่งกันเข้ามาดู  และเจ้าเสือน้อยผู้พีก็อยากรู้เหมือนกัน  ผมเลยต้องจับเจ้าสองตัวไปไว้หลังบ้าน  สักพักเสียงเคาะประตูหน้าบ้าน พอผมเปิดประตูออกไปก็เป็นเจ้าเสือน้อยตัวแสบนั่นเองที่มาเคาะ  ผมก็จับไปไว้หลังบ้านอีก มันก็วนเวียนออกหลังบ้าน และก็มาเคาะประตูหน้าบ้านประมาณ สามรอบเห็นจะได้  เมื่อเจ้าหนูนิลคลอดลูกตัวที่สามเสร็จ เจ้าดาด้าผู้พี่ ก็ร้อง หง่าวๆ เคาะประตูอยู่หลังบ้าน ผมก็ต้องลุกไปเปิดประตูให้

 

พอจับมันอุ้มขึ้นมาผมก็สัมผัสกับเมือกน้ำคร่ำของมัน ผมว่ามันต้องกำลัง

คลอดลูกเป็นแน่แท้เลย  ผมก็เลยให้มันนอนลง

 

จากนั้นไม่นานเจ้าด้าด้าก็แบ่งเจ้าตัวแรกออกมาโดยไม่มีเสียงร้องสักแอะ อนิจจาลูกของมันตัวแรกสีดำเมื่อม  แต่ว่ามันไม่หายใจ  เช่นเดียวกับสองตัวหลังของสีนิล ก็ตายตั้งแต่อยู่ในท้องเช่นกัน  จากนั้นเวลาผ่านไปจนถึง 6 โมงกว่า มันก็คลอดตัวที่สอง ตัวที่สามมาตามลำดับ 

 

จนเวลาผ่านไปจนถึง10 โมงเช้า ภรรยาผมก็โทรมาบอกว่าเจ้าดาด้าคลอดออกมาอีกสองตัว  ผมก็นึกว่าหมดแล้ว ทำไมคลอดกันห่างจังหว่า  หรือว่าธรรมชาติเป็นอย่างนี้เองณ เวลานี้ ตายในท้อง5 ตัว  ตายหลังจากคลอดแล้วอีก 1  รอดสามตัว

 

           จนถึงช่วงบ่ายต้องออกไปขายของที่ตลาด  ผมก็เพียรนับเวลาให้มันเดินให้เร็วที่สุดเพื่อที่จะได้กลับมาพบหน้าเจ้าตัวเล็กอีกครั้ง  แต่พอเปิดประตูเข้าบ้านผมพบว่า เอทำไมลูกมันเหลือแค่สอง  แล้วอีกตัวไปไหนหว่า  เหลือบมองเห็นเจ้าหนูนิลอ้าปากพะงาบๆ และมีรอยเลือด  หรือว่ามันตกเลือดหว่า จับดูตัว ร้อนจี๋เลย  หรือว่ามันกินลูกของมันหว่า  (ไม่น่าจะเป็นไปได้ )  ผมยกโซฟาทีมีโพรงขาดอยู่เล็กน้อยเอียงคว่ำลง สิ่งที่เห็นคือสมาชิกน้อยอีกตัว แต่ไม่ใช่ตัวที่กำลังหา  แต่เมืองยังติดตัวสดๆอยู่เลย  และที่สำคัญรกมันก็ยังอยู่  เออแปลกแฮะปกติแมวมันจะกินรกมันนี่นา  หรือว่ามันต้องการให้เราเก็บไว้  แต่ที่น่าแปลกใจไปกว่านั้นคือลูกของเจ้าหนูนิลตัวแรกคลอดตั้งแต่ตีสี่ แต่เจ้าตัวนี้ไหงเพิ่งมาคลอดอีกทีตอนสี่ทุ่มหว่า  เวลาผ่านไปตั้ง 10 กว่าชั่วโมง แปลกแท้น้อ 

 

จากนั้นผมก็รื้อหาเจ้าตัวเล็กที่หายไป ก็ปรากฎว่าไปแอบอยู่ในซอกแถบนั้นนั่นเอง  จวบจนถึงวันอาทิตย์  และจนถึงวันจันทร์ที่ผ่านมา  เจ้าตัวเล็กที่คลอดมาก่อนเป็นตัวแรก ก็มาเสียชีวิตลงเนื่องด้วยว่าร่างกายไม่แข็งแรงเดินเองไม่ได้ ตะกายกินนมสองแม่ไม่ได้ ก็ได้จากโลกไปอย่างสงบ เมื่อช่วงเที่ยงของวันจันทร์ที่ผ่านมา

คงเหลือสมาชิก จากทั้งหมด สองท้องรวมกันเพียงสามตัว จากทั้งหมด 9 ตัว

 

และสิ่งที่ผมถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่ค่อยได้เห็นกันบ่อยนักก็คือแมวที่เป็นพี่น้องกัน ตั้งท้องพร้อมกัน  คลอดลูกพร้อมกัน และที่สำคัญ  มันช่วยกันเลี้ยงลูกด้วยกัน จนผมไม่รู้ว่าเจ้าตัวเล็กสามตัวที่รอดนั้นมันเป็นลูกของตัวไหน

 แต่ว่าผมเห็นแล้วเลยอดอมยิ้ม และอดที่จะนำเรื่องราวน่ารักๆของเจ้าเหมียวในบ้านมาเล่าสู่กันฟังไม่ได้  ความรักความผูกพันธ์ฉันพี่น้องของเจ้าสามเกรียนนั้น  มันลึกซึ้งเกินกว่าที่คนหลายๆคนจะเข้าใจได้  คนบางคนอาจนึกว่ามันเป็นเพียงแค่เดรัจฉาน

 

     แต่สำหรับผมแล้ว ผมว่ามันมีความรักความรู้สึกไม่ต่างจากเราเท่าไหร่นักหรอกครับ  และที่สำคัญความเป็นแม่ของมันทั้งสองนั้นช่างดูยิ่งใหญ่และไม่บกพร่องเลย น่ายินสำหรับเจ้าสมาชิกน้อย สามตัวที่เหลือ ที่จะมีแม่ให้นมพร้อมกันที่ละสองตัวอย่างอิ่มหนำสำราญแน่นอน

 

หลังจากนี้ไม่นาน  ผมคงต้องพาพวกมันทั้งหมดไปฉีดวัคซีนและทำหมันเพื่อป้องกันการเพิ่มสมาชิกมากเกินไปซะที

 

ด้วยรักและผูกพันธ์    Peter p.