ผิดพลาด

ในฐานะรองคณบดี จึงต้องเป็นผู้ดูแลเรื่องการขอตั้งงบประมาณให้กับหน่วยงานของผม

แต่คงเป็นเพราะมีงานหลายอย่าง  ทำให้ผมลืมกำกับให้ลูกน้องตั้งงบประมาณสำหรับหน่วยทันตกรรมพระราชทานไว้ในปีนี้  ผลก็คือ หน่วยงานผมอาจจะไม่ได้รับงบประมาณในส่วนนี้

รู้สึกตกใจมาก เมื่อคณบดีถามถึง  เพราะท่านอุตส่าห์บอกผมไว้ล่วงหน้าหลายเดือน  ผมเองก็จดบันทึกไว้อยู่  แต่พอถึงคราวจริงๆ  กลับไม่เห็นบันทึกนั้นซะดื้อๆ

ความผิดพลาดแบบนี้  แม้ลูกน้องจะทำพลาด แต่เราในฐานะหัวหน้าก็ปฏิเสธความรับผิดชอบนี้ไม่ได้

คณบดีมีสิทธิ์เต็มที่ที่จะตำหนิหรือว่ากล่าวผม  หรืออาจลงโทษ  แล้วผมก็อาจต่อว่าลูกน้องต่ออีกทอด  ซึ่งไม่รู้ว่าจะมีอะไรดีขึ้นไหม  ทุกคนอาจรู้สึกปลดปล่อย  เพราะความเครียดได้ถูกส่งต่อไปยังผู้อื่นแล้ว

แต่ท่านไม่เลือกวิธีนี้  บอกว่า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงสอนไว้ว่า "ชีวิตคือความยืดหยุ่น"

แค่นี้รองคณบดีอย่างผมก็คงจำขึ้นใจ  และไม่กล้าปล่อยให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีกแน่ๆ  รู้สึกแย่กว่าการถูกตำหนิเสียอีกครับ