เมื่อวานก็รัก วันนี้รักเธอ พรุ่งนี้ก็รักเธอ....

 

เสียงเพลงในรถดังแผ่วๆ เนื้อหาที่ฟังแล้วโดนใจอย่างมากมายในยามนี้

 

มองผ่านกระจกหน้ารถ..แสงเรืองรองของตะวันสีส้ม เหมือนจะตอกย้ำความรู้สึกที่เกิดขึ้น ณ ปัจจุบันขณะ 

ฉันหวลระลึก นึกย้อนกลับไปวันนั้น...

นานมากแล้ว ที่ไม่ได้กลับไปเยี่ยมเยียน

ทักทายพี่ๆ น้องๆ เพื่อนร่วมงาน ครั้นที่จากมาเพื่อตามหาความฝันของตัวเอง

 

วันนี้ได้มีโอกาสโผเข้าหา..กลับสู่อ้อมกอดนั้นอีกครั้ง

อย่างไม่อายใคร 

 

หากแต่ วันนี้ ไม่ใช่โอกาสที่แสนยินดี แต่เป็นวันที่สูญเสียของครอบครัว โอกาสที่เป็นเหตุทำให้เราได้กลับไปอีกครั้ง

ณ อ้อมแขน ที่จากมา ทำไมนะ เราไม่ไปในโอกาสที่ดีกว่านี้

 

ยังอบอุ่นเหมือนเดิม พี่ไม่เปลี่ยนไปเลย

ยังสวยเหมือนเดิม

 

รู้สึกอบอุ่น กับอ้อมกอดนั้น..

อ้อมกอด ที่จากมาหกปีแล้ว ครั้งสุดท้ายที่จากมา พร้อมกับคำสองสามคำที่ฝากไว้ .."มาเยี่ยมพี่บ้างนะ"

คำนั้นกลับมาดังก้องอยู่ในหู...ชวนให้นึกย้อนไปวันวาน

 

คำทักทายจากทุกๆคนที่เคย คุ้น กลับมาอีกครั้ง ในวันนี้

 

ความรู้สึกผูกพัน อบอุ่นเป็นอย่างนี้นี่เอง ....

 

วันนี้ฉันได้เรียนรู้จากความรู้สึกของตัวเอง....

 

เมื่อวานฉันเคยรัก วันนี้ก็รัก และพรุ่งนี้ฉันก็ยังรัก

ที่นี่..และทุกๆคน ที่ทำให้มีฉัน ณ วันนี้


รักเดียว ใจ เดียว..