ขอบคุณความจน!! เมื่ออาทิตย์ที่แล้วขณะที่กำลังนั่งอยู่ในรถเพื่อเดินทางเข้าไปประชุมที่ในตัวเมืองเชียงใหม่ เผอิญเหลือบไปเห็นท้ายรถคันหนึ่งเขียนข้อความติดท้ายรถว่า"ขอบคุณความจน" ก็ให้นึกเอะใจว่าทำไมต้องขอบคุณความจน คิดไปคิดมาก็ทำให้ถึงบางอ้อว่า"ก็ในความจนที่ใคร ๆ ก็ไม่อยากเจอ เพราะมันทำให้อะไรก็ขัดสนไม่สะดวกสบาย แต่ทุกสรรพสิ่งบนโลกนั้นดูลึกลับซับซ้อนนัก หากมองให้ลึก ๆ ในความทุกข์ก็ยังมีความสุขซ่อนอยู่ ในความสับสนก็ยังมีความสงบซ่อนอยู่ เช่นกันในความยากจนก็ยังมีความรวยซ่อนอยู่เช่นกัน หากเราจะมาคิดในทางบวกที่สร้างสรรค์ไม่รันทดท้อต่อชีวิต เราก็น่าจะขอบคุณความยากจนนะ ที่สอนให้เรารู้จักความทุกข์ได้ดีกว่าคนรวย ความจนสอนให้เราเป็นคนขยันเพราะหากไม่ขยันก็ไม่มีกิน ความจนสอนให้เรารู้จักแบ่งบันความสุขให้แก่ผู้อื่นเพราะรู้ซึ่งถึงรสของความขัดสน ความจนสอนเรามีความอดทนเพราะหากไม่อดทนก็คงไม่ผ่านความทุกข์ยากลำบากไปได้ ความจนสอนให้เรามองโลกในแง่ดีมากขึ้น ความจนสอนให้เราเสียสละ ความจนสอนให้เราเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน คนจนสอนให้เราเป็นคนที่ไม่ดูถูกดูหมื่นคนอื่น และอีกมากมาย นี่แหละ.. ทำไมเขาถึงต้องขอบคุณความจน เพราะถ้าไม่มีความจนก็คงไม่มีความรวยอยู่บนโลกนี้ ธรรมชาติสอนเราให้รู้ถึงคุณค่าของทุกสรรพสิ่งบนโลกนี้เสมอ ด้วยทุกสิ่งบนโลกนี้ล้วนเกื้อกูลแก่กันและกัน คนเราเองต่างหากที่บางครั้งมองไม่เห็น แบ่งเขาแบ่งเราจนวุ่นวายไปหมด บนโลกนี้ไม่มีใครยิ่งไปกว่าใคร เพราะสุดท้ายเราก็ไปจากโลกนี้ดุจเช่นเดียวกัน คือหลับตาตายลาโลกไปเช่นเดียวกัน..
ไม่รู้จนไม่รู้ค่าคำว่ารวย
ไม่ถูกหวยไม่รู้ค่าคำว่าหาย
ไม่มีเกิดไม่ย้ำคำว่าตาย
ไม่มีชายไม่มีหญิงยิ่งแย่จัง
นมัสการครับพระคุณเจ้า
พระอาจารย์ครับ