...เมื่อมันแตกจริงๆจิตใจเราก็ไม่หวั่นไหว ไม่เป็นทุกข์...
...หลวงพ่อชาท่านสอนลูกศิษย์ท่านอยู่เสมอว่าให้พิจารณาร่างกายเหมือนแก้วน้ำที่เราใช้อยู่ทุกวันนี้ว่าเป็นแก้วน้ำที่แตกแล้วร่างกายนี้เรายืมธรรมชาติมาใช้ชั่วคราวเท่านั้น เมื่อยังใช้งานได้อยู่เราก็ใช้ประโยชน์หาความสุขจากมันให้เต็มที่ แต่ใช้อย่างระมัดระวัง รู้จักบำรุงรักษาให้ใช้งานได้นานๆ แต่ก็ต้องมองว่ามันแตกแล้วเหมือนแก้ว พิจารณาอย่างนี้บ่อยๆฝึกให้เห็นอย่างนี้ เมื่อมันแตกจริงๆ จิตใจเราก็ไม่หวั่นไหว ไม่เป็นทุกข์...
จากหนังสือ ใจดีสู้เสือ พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก
สวัสดีค่ะ
...ขอบคุณครับ ครูคิม
สวัสดีค่ะคุณพ.
สวัสดีค่ะ
แก้วร้าว และก็จะแตกไปอย่างแน่นอน
แต่ใครโชคดี เห็นรอยร้าวก่อน
ก็อาจได้ปะแปะ ประสานรอยร้าวไป
พอใช้ได้อยู่ อาจจะนานกว่าแก้วที่ตกแตกกระทันหัน
แต่ที่แน่ๆ ไม่มีแก้วใบไหนในโลกนี้
ที่จะไม่มีริ้วรอยตำหนิเลย
เป็นแก้วร้าว ที่ขอให้กำลังใจคุณนะคะ
ขอบคุณ
ตันติราพันธ์ แก้วร้าวที่รู้ตัว เป็นกำลังใจที่ยิ่งใหญ่จากแก้วร้าว
ขอบคุณ
ที่ให้กำลังใจเสมอมา
ขอบคุณสำหรับความคิดดีๆที่นำมาแบ่งปันค่ะ
ขอบคุณ ดาวเรือง เช่นกัน
ร่างกายเหมือนแก้วน้ำที่แตกแล้ว หรือ รอวันแตกนั่นเอง
อย่างไรก็ไม่รอด
มรณานุสสตินั่นเอง
ใช่ครับ อาจารย์
ใช่ครับ อาจารย์