โพชฌงค์ ๗ เป็นธรรมแห่งการตรัสรู้
๑. สติสัมโพชฌงค์ ความระลึกได้ ความระลึกได้บ่อย ๆ ในกิจ(สิ่งที่ควรทำ) ความไม่เผลอเรอ
๒.ธัมมวิจยะสัมโพชฌงค์ (ธรรมวิจยะ) การสอดส่องสืบค้นธรรม การพิจารณาไตร่ตรองด้วยปัญญาให้เกิดความรู้ความเข้าใจอย่างถูกต้อง อย่างแท้จริง
๓.วิรยสัมโพชฌงค์ ความเข้มแข็งความพยายามไม่ย่อท้อต่อการปฏิบัติและการพัฒนาธรรม
๔.ปีติสัมโพชฌงค์ เมื่อมีสติพิจารณาในธรรมด้วยความเพียรย่อมเกิดความอิ่มเอิบ อิ่มใจ ความแช่มชื่น ความปลาบปลื้มอันปราศจากอามิส(ไม่เจือด้วยกิเลส)
๕.ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ ความสงบกายและความสงบใจอันเกิดแต่ปีติสุขที่ระงับไป
๖.สมาธิสัมโพชฌงค์ ความมีจิตตั้งมั่นเพราะเมื่อกายสงบย่อมพบสุข จิตย่อมตั้งมั่น
๗.อุเบกขาสัมโพชฌงค์ การวางใจเป็นกลางวางที่เฉย รู้ความจริงหรือยอมรับตามความจริง
สวัสดีจ้ะน้องโบ
หลักโพชฌงค์ 7 มีประโยชน์สำหรับผู้ปฏิบัติจริง ๆ ยิ่งถ้านำมาปฏิบติครบทุกข้อได้เร็วเท่าใด ความรอบรู้ก็จะบังเกิดผลเร็วเท่านั้น
สาธุ ธรรมแห่งการตรัสรู้เป็นได้ 2 ลักษณะคือ เพื่อดำเนินไปต่อการรู้แจ้ง และเป็นคุณธรรม ของผู้ที่รู้แจ้งแล้ว