24. ชีวิตมนุษย์

 

 

  

 

ชีวิตมนุษย์

 

 

            บางครั้ง บางเวลา ท่านเคยสงบจิตเพื่อให้นิ่ง และหวนคิดถึงเรื่องต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของคนเรานั้น ทำให้คิดได้ว่า “ชีวิตของคนเรานั้น เหมือนการแสดงละคร” ซึ่งเขาจะปั้นให้ตัวของเราเล่นเป็นตัวละครตัวไหน?...บางคนอาจเล่นในบทของคนดี บางคนอาจเล่นในบทของคนร้าย บางคนถูกให้เล่นเป็นตัวตลกทำให้คนรอบข้างหัวเราะ มีความสุข...บางคนอาจถูกกำหนดให้เล่นในบทของเป็นคนชอบใส่ร้ายป้ายสี...แม้แต่ในห้วงชีวิตของคนเราไม่มีใครสามารถเลือกได้...ท่านเคยสังเกตหรือไม่ว่า “พฤติกรรมของแต่ละคน มีความแตกต่างกัน” ตลอดจนแม้แต่ความคิด การกระทำ มุมมองในการมองผู้อื่นและการมองตนเอง เป็นเรื่องที่เกิดความแตกต่างกัน จึงเป็นสาเหตุของการทำให้เกิดความวุ่นวาย ปัญหาในสังคม...ในบางครั้งในช่วงขณะที่จิตของเราสงบนิ่ง เราจะได้คิดถึงสิ่งที่ตัวของเราเองได้พบเจอบางเรื่องก็เป็นสิ่งดี บางเรื่องก็เป็นสิ่งที่ไม่ดี คละเคล้าปะปนกันไป นับได้ตั้งแต่แรกเกิดไปจนเสียชีวิต นับว่าเป็นวัฏจักรของวงจรการเกิดมาเป็นมนุษย์...

             ในบางตอนของชีวิต...เราอาจพบเจอกับสิ่งที่เราไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าควรจะเจอ...ถึงแม้เราจะเป็นคนที่มองโลกในแง่ดี...แต่บางครั้งเรากลับได้พบเจอกับสิ่งที่ไม่ดี...การที่จะสอนให้คนอื่นมองโลกในแง่ดีนั้น  นับได้เป็นเรื่องยาก เพราะการฝึกหัดให้คนเป็นคนมองโลกในแง่ดีได้นั้น  ย่อมขึ้นอยู่กับจิตใจของคน ๆ นั้น เป็นหลัก...ถ้าจิตของคน ๆ นั้น ดีมาตั้งแต่ต้น นับได้เป็นทุนเดิมของคน ๆ นั้น ที่จะให้กลายเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีได้ แต่ถ้าจิตของคน ๆ นั้น ไม่ดี ให้ใครต่อใครบอกหรือแนะนำเพียงใด? ให้หัดเป็นคนที่มองโลกในแง่ดี ก็อย่าหวังเลยว่าเขาจะมองโลกในแง่ดีได้ เพราะจิตซึ่งเป็นทุนเดิมของเขานั้น ชอบมองโลกในแง่ที่ไม่ดีอยู่แล้ว จึงนับได้ว่าเป็นการยากที่จะแนะนำให้เขากลับตัวเป็นคนมองโลกในแง่ดีได้...ทั้งนี้  ต้องขึ้นอยู่ที่จิตใต้สำนึกของคน ๆ นั้น ว่าต้องการมองโลกในแง่ดีด้วยหรือไม่?...เรียกได้ว่า "ขึ้นอยู่ที่ใจ" นั่นเอง...