วันนี้แปลกกว่าวันอื่นที่แดดไม่จัด  บรรยากาศโดยรอบดูสดใสเหลือเกิน  ขณะที่กำลังเดินไปห้องประชุมก็กวาดสายตาไปทั่ว ซ้ายขวา หน้า (แต่ไม่มีหลัง) เงยดูท้องฟ้าก็ให้สะดุดตากับภาพที่เห็น....ตะลึงงัน......ปากก็พร่ำแต่คำว่าสวยจัง  รีบคว้ากล้องมาเก็บภาพทันที

      ภาพมุมบน

      

     ภาพด้านขาว

      

     ภาพด้านซ้าย

      

     ภาพด้านหน้า

      

     นี่ก็อีกมุมหนึ่ง

      

      มองไปรอบๆ  ท้องฟ้าวันนี้แจ่มใสมาก  ปุยเมฆกระจายเต็มท้องฟ้า  นี่ถ้าไม่รีบไปประชุมล่ะก้อ จะยืนมอง นั่งมอง นอนมองให้จุใจทีเดียวเชียว

      เลิกประชุมแล้วเดินคุยกันมาว่าสมัยเป็นเด็กท่องได้หมดว่าเมฆมีกี่ชั้น ชื่อว่าอะไรบ้าง มาตอนนี้ลืมเลือนหมดเลย แต่ที่จำได้แน่ๆ คือเห็นแต่รูปในหนังสือเรียน

     กลับมาบ้านก็มาค้นดูหน่อยให้หายข้องใจ  ได้คำตอบว่าเป็นเมฆชั้นกลาง อยู่ที่ระดับความสูง ๒-๗ กิโลเมตร  ชื่อว่าเมฆอัลโตคิวมูลัส

     มาเริ่มเรียนรู้ใหม่อีกครั้งในยามแก่.... หากแต่ต่างวิธีการ