ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการขัดกันแห่งกฎหมาย พ.ศ. 2481
ในมาตรา 5 "ถ้าจะต้องใช้กฎหมายต่างประเทศบังคับให้ใช้กฎหมายนั้นเพียงที่ไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อย หรือศีลธรรมอันดีของประชาชนแห่งประเทศสยาม"
นักกฎหมายมักจะสับสนเรื่องความสงบเรียบร้อยฯ ตามมาตรา 5 กฎหมายขัดกัน กับ ความสงยเรียบร้อยฯ ในกฎหมายอื่น ๆ เช่นกฎหมายอาญา กฎหมายภาษีอากร
ในเรื่องหลักเกณฑ์การเลือกใช้กฎหมาย ตามหลักกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล ซึ่งใช้บังคับกับนิติสัมพันธ์ของเอกชนที่มีองค์ประกอบต่างชาติ เป็นไปได้ 2 กรณีกล่าวคือ นิติสัมพันธ์ระหว่างเอกชน และเอกชน กับนิติสัมพันธ์ระหว่างเอกชนกับรัฐ ภายใต้กฎหมายเอกชน
ส่วนกฎหมายอาญา และกฎหมายภาษีอากรนั้นเป็นนิติสัมพันธ์ระหว่างเอกชนกับรัฐ ตามกฎหมายมหาชน ดังนั้น กฎหมายมหาชนซึ่งบังคับใช้ภายในดินแดนของรัฐ จึงเป็นกฎหมายพึงบังคับใช้ทันที มาตรการของความสงบเรียบร้อยฯ ตามกฎหมายหมายมหาชน จึงแตกต่างกับความสงบเรียบร้อยฯ ตามหลักเกณฑ์ว่าด้วยการขัดกันแห่งกฎหมาย ภายใต้พระราชบัญญัติว่าด้วยการขัดกันแห่งกฎหมาย พ.ศ. 2481
อ.แหววเชื่อว่า แก่นของความคิดเรื่อง public order เหมือนกัน แต่เมื่อจะต้องถูกนำไปใช้ในแต่ละเรื่องที่แตกต่างกัน ปรากฏการณ์ของ public order ในแต่ละเรื่องก็อาจต่างกันได้
ข้อที่เหมือนกัน ก็คือ เป็นการคุ้มครอง goodness of society ค่ะ
public policy เป็นเรื่องหนึ่งในกฎหมายขัดกันที่น่าสนใจทีเดียว แต่ข้าน้อยใคร่ขอให้ท่านช่วยให้ความกระจ่างสักหน่อยว่าเหตุใด "กฎหมายมหาชนซึ่งบังคับใช้ภายในดินแดนของรัฐ " จึงเป็นกฎหมายพึงบังคับใช้ทันที
ไม่แน่เสมอไปค่ะที่กฎหมายมหาชนจะเป็นเรื่องของการบังคับใช้ทันที อาจจะเป็นเรื่องบริการสาธารณะ หรือหากไม่ใช่เรื่องของ "หน้าที่" แต่เป็นเรื่องของสิทธิ ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะพึงบังคับใช้ทันที
public policy ในกฎหมายขัดกันเป็นเรื่องที่ต้องผ่านช่องทางหรือกระบวนการต่าง ๆ ว่าด้วยกฎเกณฑ์ของกฎหมายขัดกันก่อนแล้วจึงมาโดนสกัดกั้นเสมือนหนึ่งเป็นห้ามล้อหรืออาจจะกล่าวได้ว่าโดนปฏิเสธไม่ให้ใช้กฎหมายที่ได้ผ่านช่องทางกฎหมายขัดกันแล้วนั้นเองเพราะเหตุว่าขัดต่อความสงบเรียบร้อยซึ่งความหมายของคำว่าความสงบเรียบร้อยจะเป็นอย่างไรก็ย่อมแตกต่างกันไปตามสังคมของแต่ละประเทศ แต่ความสงบเรียบร้อยในกฎหมายมหาชนนั้นนำมาใช้โดยไม่ต้องผ่านช่องทางต่าง ๆ ของกฎหมายขัดกัน กล่าวคือไม่พิจารณาถึงกฎเกณฑ์ของกฎหมายขัดกัน ข้าพเจ้าเองคิดว่าความน่าสนใจของคำว่าความสงบเรียบร้อยอยู่ที่ ขอบเขตของความสงบเรียบว่ามีอยู่แค่ไหนเพียงไรซึ่งเป็นเรื่องที่ยากที่จะเข้าใจ และคิดว่าผู้พิพากษาเท่านั้นที่จะเป็นผู้วินิจฉัย