ความดีไม่สูญหาย

อ่านเรื่องคุณยายยิ้มแล้ว ทำให้คิดว่าผมเคยทำความดีอะไรไว้บ้างกับคุณยายผู้สูงอายุบ้าง

อย่าเพิ่งปรามาสว่าทำความดี ความชั่ว แล้วจะลืมเสมอไป จิตที่ถูกฝึกมามากๆ พอคิดปุ๊บก็มาปั๊บ

หลวงพ่อจรัลท่านเปรียบเทียบว่าดวงจิตมันเหมือนตัวบันทึกของมูลคอมพิวเตอร์ ถึงเวลา

ของมันจะใช้ มันก็มา ไม่ได้หายไปไหน

พอคิดถึงเท่านั้นความจำก็ผุดขึ้นมาเลยครับ

ปีที่แล้วลูกสาวคนกลางได้ไปทำงานชั่วคราวที่มหาวิทยาลัยที่เมืองไทย ทำหน้าที่แปลหนังสือ และทำงานอาสาสมัครที่โรงพยาบาลตำรวจ และได้ถือโอกาสที่นานๆทีมาอยู่เมืองไทยขอทำบัตรประชาชนเสียเลย

การทำบัตรประชาชนสำหรับคนที่ไม่ได้เกิดเมืองไทยเป็นเรื่องที่ยุ่งยากมาก เพราะต้องมีการพิสูตรหลักฐาน และต้องได้เอกสารของจริงมาด้วย กว่าจะได้ต้องไปที่อำเภอลาดพร้าวกันหลายหน

วันสุดท้ายที่ลูกสาวจะได้บัตรประชาชนนั้น ต้องนั่งรอกันนาน ผมเห็นคุณยายคนหนึ่งนั่งเงียบๆเฉยๆเป็นเวลานานก็เลยเดินเข้าไปถาม 

“คุณยายจะมาทำอะไรครับ เห็นนั่งรอตั้งนานแล้ว” 

ยายตอบว่า "ยายจะมาทำบัตรทอง รัฐบาลเขาจะให้เงินคนแก่"

แต่คุณยายไม่รู้ระบียบกฎเกณฑ์ของข้าราชการ ก็เลยนั่งรอเฉยๆ

ผมเลยบอกคุณยายว่า "เดียวผมจะถามเจ้าหน้าที่ให้ครับ" 

ผมไปถามเจ้าหน้าที่ที่ทำบัตรประชาชนให้ลูกสาว เพราะได้ติดต่อกันหลายทีเธอจำผมได้

บอกเจ้าหน้าที่ว่า ช่วยกรุณาดูแลคุณยายหน่อยเพราะคุณยายไม่รู้เรื่องกฎระเบียบ มานั่งรอหลายชั่วโมงแล้ว

คุณเจ้าหน้าที่ก็ดีใจหาย รัดคิวเรียกคุณยายมาทำบัตรเลย

พอคุณยายทำบัตรทองเสร็จก็เดินมาหาผมด้วยสีหน้าที่ดีขึ้น ยิ้มให้ผมพร้อมกับบอกว่า "พ่อหนุ่มขอบใจมากนะ ที่ช่วยเหลือยาย ยายได้บัตรทองแล้ว อีกหกเดือนเขาจะส่งเงินสามพันมาให้ยายที่บ้าน ยายกลับแล้วนะ"

ผมถามยายว่า "ยายมาอย่างไรครับ"

ยายตอบว่า "ยายมารถแท็กซี สามร้อยบาท"

ผมถามยายว่า "ยายมีเงินมั้ย ผมจะออกค่าแท็กซีให้"

เพราะคิดว่ารัฐบาลให้เงินยายสามพัน ค่ารถแท็กซีก็กินเข้าไปแล้วหกร้อย

ยายคงเหลือเงินไว้ใช้เพียงสองพันสี่ร้อยในระยะเวลาอีกหกเดือน

ยายตอบว่า "ขอบใจพ่อหนุ่ม ยายมีเงิน ไม่ต้องการเงินของพ่อหนุ่มหรอก แค่นี้ก็ขอบใจพ่อหนุ่มมากแล้ว"  ว่าแล้วยายก็เดินลงจากอำเภอไป

ลูกสาวเห็นพ่อพูดกับยายเสร็จก็เดินมาถาม เพราะฟังภาษาไทยรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง

พ่อก็เลยต้องเล่าเรื่องให้ฟังเป็นภาษาอังกฤษ 

พอฟังพ่อจบ เธอก้าวเข้ามากอดพ่อทำท่าจะร้องไห้ พร้อมกับพูดว่า


I'm Proud of You...Daddy 

ภูมิใจพ่อจัง