ชีวิตเราเลือกเกิด เลือกตายไม่ได้ ระหว่างเส้นทางชีวิตนั้นขอเลือกเอง เลือกที่จะเป็น เลือกสังคมที่จะเข้าและวิถีชีวิตที่จะอยู่ ให้คุ้มกับได้ชื่อว่าเป็นมนุษย์ที่มีปัญญา และมีหิริ โอตตัปปะเป็นตัวกำกับ ชีวิตเราก็เป็นเทวดาเดินดินได้

ได้แต่หวังอย่าไปรบกวนเทวดาเดินดิน(ยายยิ้ม..อีกเลย)

โดย meepole

เมื่อคืนได้ดูรายการคนค้นฅน ช่วงสั้นๆ จับความได้บ้างไม่ได้บ้าง เพราะมีหลายชีวิตที่เอามาเป็นเรื่องเรียนรู้ ไปสะดุดตาตรงเห็นหน้ายายยิ้ม  และสะดุดใจเมื่อมาอ่านข้อเขียนของคุณคนบ้านไกล ใน blog GTK เลยทำให้ได้รายละเอียดเพิ่มขึ้น และรู้ว่ายายมาทำอะไร และอ่านที่ครูคิมมาตอบไว้ว่าเรื่องราวนี้เคยลงในหนังสือมาแล้ว meepole เลยไม่แน่ใจว่าจะมีอีกกี่รายการ กี่ธุรกิจที่จะพายายไปออกรายการเผยแพร่ 

 อันที่จริงแล้วเป็นสิ่งที่ดีที่เราจะเอาแนวคิด วิถีชีวิตของคนที่มีความพอเพียง มีความเสียสละ หรืออะไรก็ตามที่สร้างสรรค์สังคมออกมาให้เป็นแบบอย่างที่ดี แม้ว่าหลายคนที่ได้อ่านได้ยิน อยากจะมีชีวิตแบบนั้น แต่ก็ทำไม่ได้ด้วยห่วงภาระของโลกความจริงที่ตัวเองต้องรับผิดชอบอยู่ แต่เราเอาแนวคิดของการใช้ชีวิตแบบ minimum ได้ อย่าเต้นไปตามกระแสสังคมมากนัก อยู่กับชีวิตที่สงบเย็นกับตัวเองอย่างเท่าทันในแต่ละวัน ระวังไม่ให้ข้างนอกมาวุ่นวายกับใจเรา ใจเราก็อย่าออกไปกวนน้ำข้างนอกให้ขุ่น ก็น่าจะเป็นสุขเสมอกับยายยิ้มได้ไม่ว่าจะอยู่ในสังคมที่ยุ่งเหยิงเพียงใดก็ตาม

 เคยพูดกับหลายๆคนว่า ชีวิตเราเลือกเกิด เลือกตายไม่ได้ ระหว่างเส้นทางชีวิตนั้นขอเลือกเอง เลือกที่จะเป็น เลือกสังคมที่จะเข้าและวิถีชีวิตที่จะอยู่ ให้คุ้มกับได้ชื่อว่าเป็นมนุษย์ที่มีปัญญา และมีหิริ โอตตัปปะเป็นตัวกำกับ ชีวิตเราก็เป็นเทวดาเดินดินได้  อะไรมากระทบก็ว่ากันไปตามเหตุการณ์ๆไป เพราะมันก็เป็นเช่นนั้นเอง แล้วก็เดินหน้าต่อสร้างแต่สิ่งดีจรรโลงเพื่อนร่วมโลกต่อไป

นี่คือสิ่งที่เรียกว่าสุขหรือทุกข์ อยู่ที่ใจ

สำหรับยายยิ้ม ป่าแห่งนั้นคือสวรรค์ของยาย ยายก็เป็นเหมือนเทวดาในป่า อิ่มด้วยทุกอย่างที่มี เหลือเจือจานให้สิ่งรอบตัว ธรรมชาติ สัตว์

 ก็หวังว่าสังคมจะปล่อยให้ยายอยู่กับชีวิตธรรมชาติที่ยายรักเช่นนั้น ไม่จับมาเป็นโอกาสของรายการต่างๆอีก ดนดี ที่ทำดี เมื่อเราเห็นการกระทำ รู้เรื่องราวของเขา เอามาเผยแพร่ให้เป็นตัวอย่างก็น่าจะพอ เคยมีหลายตัวอย่างมาแล้วที่พบเห็นวิถีชีวิตที่เราคิดว่าดี เราอยากเป็น (แต่ก็เป็นไม่ได้) แล้วไปรบกวนวิถีชีวิตเขา คิดว่าเขาโดดเดี่ยว คิดว่าเขาควรจะสบายกว่านี้ตามความคิดของเรา ไปกระทบกิจวัตรหลายๆอย่าง ชีวิตที่สงบก็ไม่สงบ ที่ได้พักก็น้อยลง เพราะรายการต่างๆต้องไปจองตัวจองคิว ในที่สุดก็อยู่ในโลกมายานี้ได้ไม่นาน

ถ้า meepole สามารถขออะไรได้ อยากจะขอให้ยายยิ้มได้มีวิถีชีวิตในแบบที่ยายพอใจ และมีความพอกับมันมาตลอด อย่าให้ต้องเป็นเหยื่อของธุรกิจของใครๆเลย (เพราะยายจะไม่ได้เดินออกกำลังในป่าที่อากาศบริสุทธ์  แต่ต้องนั่งรถ มาอยู่ในป่าคอนกรีตที่มีแต่มลพิษ)

ความสำเร็จในการเป็นมนุษย์ของยายมีตั้งแต่ที่ยาย ขาดความทุกข์ แล้วเพราะยายอยู่เหนือความเป็นมนุษย์แล้ว และขอให้ยายได้เสวยสุขที่สงบในบั้นปลายเสมือนเทวดาเดินดิน อย่าได้ถูกรบกวนเลย เราก็จะได้บุญที่ไม่ไปรบกวนยาย และช่วยกันสร้างสรรค์สังคมคนละไม้คนละมือ ตามวิถีชีวิตแห่งตน ก็เป็นสุขที่สงบเช่นกัน

ลองเข้าไปอ่าน ยายยิ้ม ของคนบ้านไกล ที่นี่นะคะ

 http://gotoknow.org/blog/fly001/422542