ผมอยากเป็นนักเรียนรู้ อยากเลือกเรียนทุกสิ่งที่เราอยากรู้

 

สืบเนื่องจากบันทึกของน้อง คนไม่มีราก ที่นี่ และไปเขียนความคิดเห็นไว้ว่า

ลูกชายพี่เคยถามพี่ว่า ถ้าโลกเราไม่มีการคิดประดิษฐ์อักษรจะเป็นอย่างไร

พี่คงต้องไปตอบเขาเพิ่มเติมว่า คิดประดิษฐ์แล้ว ต้องมีการบันทึกด้วยจึงจะครบถ้วน

ชอบบันทึกนี้ค่ะ เดี๋ยวจะรีบบันทึกอะไรต่อมิอะไรที่เราพบ เห็น คิด และทำ วันหนึ่ง ๆ มีเรื่องมากมายผ่านเข้ามาค่ะ ;p

 

จึงนึกขึ้นมาได้ว่า วันนี้เราสามคนพ่อแม่ลูกคุยข้ามประเทศกันว่า

พ่อเป็นครู แม่เป็นครู(ตอนนี้เป็นนักเรียนชั่วคราว) แล้วลูกล่ะครับ อยากเป็นอะไร

 

ลูกตอบว่า

ผมอยากเป็นนักเรียนรู้ อยากเลือกเรียนทุกสิ่งที่เราอยากรู้

 

เราจึงมีเรื่องคุยกันอีกมาก เช่น

"เรื่องอะไรบ้างที่ลูกอยากรู้"

"เรื่องภาษาอื่น ๆ ครับ"

"เรื่องการทำหนัง"

"เรื่องการเขียน software"

"เรื่องการประดิษฐ์หุ่นยนต์"

 

..........

 

โอ มากมายเลยเชียว

แม่ได้ที จึงให้การบ้านลูกไว้หนึ่งเรื่อง คือทบทวนอักษรฮิรางานะ และ คาตาคานะ

เขา ซึ่งอันที่รวมหมายถึงเราทั้งสามคนเคยเรียนภาษาญี่ปุ่น พร้อมกันมาหนึ่งครั้ง ช่วงสั้น ๆ

"ป่านนี้ลืมเกือบหมดแล้วมั้ง ลูก"

"ถ้าลูกจะมาเรียนที่นี่กับแม่จริง ๆ ต้องรู้และมาช่วยกันอ่านให้ออก พูดให้ได้ อย่าเหมือนแม่ เขียนได้ จำความหมายได้ แต่พูดไม่ออก..."

 

"ครับ"

 

เรื่องอื่น ๆ ค่อย ๆ เรียนนะลูก มีเวลาอีกมาก 

 

เอาล่ะ ประโยคทบทวนเช่น

おはようございます。(o-ha-you-go-za-i-ma-zu)

お先に失礼します。(o-sa-ki-ni-shi-tsu-re-i-shi-ma-su)

お 疲れ様でした。(o-tsu-ka-re-sa-ma-de-shi-ta)

 

และ

お休みなさい

ราตรีสวัสดิ์ ค่ะ ที่นี่ เกือบสี่ทุ่มแล้วค่ะ