หลังจากที่ข้าพเจ้าชอบไปถามใครต่อใคร...ไปทั่วบ้านทั่วเมืองว่างานประจำของท่านคืออะไร...ถึงเวลาเสียทีที่น่าจะตอบและบันทึกงานประจำของตนเองไว้บ้างหรือเขียนเก็บไว้...

ซึ่งในแต่ละครั้งแต่ละห้วงเวลา...งานประจำจะมีไม่ค่อยเหมือนเดิมมันเปลี่ยนไปตามกฏแห่งการเปลี่ยนแปลง แต่...สำหรับ ณ ขณะนี้ ก็คือลองเขียนเป็นภาพออกมาว่างานที่ดำเนินอยู่ทุกวันนี้คืออะไร...

เอาแค่หลักๆ...แต่งานย่อยๆ ที่แฝงอยู่ข้างในมีมากมายก็ช่างมันเถอะ

หากจะว่าไปแล้วงานหลัก ๆ ของข้าพเจ้ามีเพียงงานเดียวเท่านั้น

คือ...งานที่ทำในเรื่องของ "ใจ"

มีหลายๆ คนมักแวะเวียนมาถามว่าข้าพเจ้าทำงานอะไร...

ตอนนั้นและตอนนี้ก็ตอบได้ว่า...งานทั่วไปที่มีเรื่องของ "จิตใจ" นำทาง

งานที่ข้าพเจ้าทำไม่ได้ดำเนินไปตามเงื่อนไขว่าต้องมีผลงาน ต้องมีความก้าวหน้า หากแต่เป็นงานที่ข้าพเจ้าตั้งใจทำ ใครจะรับทราบหรือไม่ทราบก็ไม่ได้นำมาเป็นกังวล จะเป็นไปตามตัวชี้วัดอะไรหรือไม่...ก็ไม่ได้สนใจอีก ดูคล้ายขวางๆ หากแต่เมื่อได้มาสัมพันธ์จะพบว่าข้าพเจ้าไม่ได้ขวางอะไรใครเลย เพียงแต่ไม่ทำคล้ายคนอื่น ... งานกวาดพื้นก็ทำได้ ล้างห้องน้ำก็ทำได้... งานธุรการก็ทำงาน งานบริการก็ทำได้ งานวิชาการก็ทำได้ งานบริหารก็ทำได้...

"ตั้งใจทำงาน"... อันเป็นความตั้งใจทำต่องานที่อยู่เบื้องหน้า ไม่เอาเปรียบใคร และใจก็ไม่เคยรู้สึกว่าถูกใครเอาเปรียบด้วย

มักมีนิสัยใคร่ครวญ พินิจพิจารณา...ทดลองนั่นนี่ในชีวิตอยู่เสมอเสมอ...ไม่เคยคิดว่าชีวิตเจอทางตันจากการทำงาน มีแต่ทางที่สะกิดให้ต้องนิ่งและพิจารณา ดังนั้นอุปสรรคจากการทำงานจึงไม่คิดว่าเป็นปัญหาหากแต่เป็นโอกาส...ที่ตนเองใช้นำพาในการฝึกฝนวิถีแห่งปัญญาและจิตวิญญาณ

เท่านี้แหละคือ...วิถีแห่งการงานของข้าพเจ้า

งานที่อยู่ในภาพที่เป็นภาระมาก...น่าจะเป็นงาน "สาระอื่นๆ" เสียมากกว่าที่เป็นขาจรเข้ามาอย่างที่ไม่ได้วางแผนหรือกำหนดล่วงหน้า และงานเช่นนี้แหละฝึกเจริญสติได้ดีทีเดียว...

 

 ๒๑ มกราคม พ.ศ.๒๕๕๔