ลาวกับไทยห่างไกลกันแค่แม่น้ำโขงกั้น ส่วนจิตใจเรายังผูกสัมพันธ์ไมตรีกันอยู่เสมอ

หล้งทานข้าวกลางวันนี้มักจะง่วงนอน  อย่างนี้รึเปล่าในวัฒนธรรมของลาวจึงมีการซ่อนตาดำหลังกินเข้าเที่ยงแล้ว

ภาพนี้คือลำแม่น้ำโขงที่เชื่อมโยงไทย-ลาวเข้าด้วยกัน

ระหวางมหานครเวียงจันทร์กับ อ. ศรีเชียงใหม่ จ. หนองคายคือตรงนี้ละ

สายน้ำโขงแห้งลงมากอย่างผิดสังเกตุ คาดว่าอีก 2 เดือนคงเดินข้ามไปฝั่งโนน้ได้

มีทั้งหนุ่มลาวหนุ่มใต้และหนุ่มไทย

รอเติมพลังอาหารกลางวันกันละ

คุยกันไปหัวเราะกันไปก่อนอาหารจะมาถึง

อ. พีรพล ฝีมือถ่ายทำ...

สัมผัสแม่น้ำโขงนานาชาติ..เย็น ๆ

สายน้ำโขงอันยาวไกล

บันไดลิงธรรมชาติ  กลับไปดูอีกทีคงเปลี่ยนไปแล้ว  เพราะทุกสิ่งล้วนอนิจจังนั้นแล.