เพราะรักจึงอยากเขียน

 

 

ก้มหน้าทำงานนั่งเงียบเชียบ

ในห้องหับราบเรียบคนเดินผ่าน

ใช้น้ำหมึกต่างเหงื่อเพื่อเขียนงาน

เพื่อสร้างจิตนาการความฝันอันเสรี

 

อยากมอบไฟฝันปันความสุข

เพื่อปลอบปลุกมอบให้ไปทุกที่

จากหัวใจความหวังที่ยังมี

ถ้อยวาทีสำทับโปรดรับรู้

 

 

 

หนึ่งในบทชีวิตที่ขีดเขียน

ยังวนเวียนฉากชีวิตที่เป็นอยู่

ใช้บทกลอนระบายบอกไหลพร่างพรู

บอกให้รู้แลกเหงื่อเนื้อชิ้นงาน

 

แต่บทงานเป็นก้อนกลมถมขยะ

แค่เศษกระดาษหมดสิ้นค่าคนมองผ่าน

ไฟความฝันเริ่มดับมอดเป็นตำนาน

คงถึงกาลอวสานผ่านร่วงโรย

 

แต่เพราะใจรักงานในการเขียน

จึงพากเพียรแม้อดยากจนหิวโหย

หลายบทความฟันฝ่าน้ำตาโปรย

เป็นคราบโรยซ้ำซากฉากน้ำตา