ในกระแส...ของแวดวงทางสาธารณสุขที่มีการตื่นตัวมากว่าสิบปีในเรื่องของการพัฒนาคุณภาพ ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ของการสร้างวัฒนธรรมการทำงานให้คนทำงานได้เกิดการตื่นตัวและมุ่งมั่น...
การเกิดขึ้นของเส้นทางตามปรัชญาแนวคิดของการพัฒนาระบบสาธารณสุขเป็นเรื่องที่ดีและน่าชื่นชม ...
แต่...ในขณะเดียวกัน สิ่งหนึ่งที่เราไม่อาจละเลยหรือเพิกเฉยได้คือ จิตใจของคนทำงานที่ถูกกดดันอันส่งผ่านจากกิจกรรมการพัฒนาคุณภาพ ซึ่งออกมาในมิติของการขับเคลื่อนเพียงแค่ปัจจัยภายนอก แต่ปัจจัยภายในอันเป็นในเรื่องมิติจิตวิญญาณ ที่มีฐานมาจากการมีสัมมาทิฐิที่อยากจะพัฒนางานให้เกิดคุณภาพได้ถูกละเลยไป
ดังนั้นเราจึงเห็นว่า...เกิดปรากฏการณ์ "พัฒนาคุณภาพผ่านกระดาษ" ซึ่งเป็นคำพูดที่คนทำงานในหลายๆ ที่ของประเทศไทยมักพูดว่า ใครเขียน paper ได้ดีก็จะได้รับการรับรองคุณภาพ... ดังนั้น จะเห็นได้ว่าทัศนคติของคนทำงานแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม...และเริ่มทวีคูณเพิ่มขึ้นเรื่อย
คนที่หลงไปในโลกธรรมแปดรวมกลุ่มกัน...เร่งทำงานเพื่อให้ผ่านการรับรองคุณภาพ
กับกลุ่มคนที่ไม่สนใจ...และก็ยังเดินหน้าทำงานของตนเองไปโดยไม่สนใจในเรื่องว่าตนเองจะผ่านการรับรองหรือไม่
ในองค์การหรือหน่วยงาน จึงพบธรรมชาติของคนทำงานแบ่งออกเป็นฝักฝ่าย...
"ความเป็นหนึ่งเดียว (So Hum) " หายไป...จากหัวใจคนทำงาน
นี่เป็นความจริงของธรรมชาติที่เราไม่อาจปฏิเสธได้...
๑๘ มกราคม พ.ศ.๒๕๕๔
