โรงทานต้นกล้าแห่งอนาคต l เจ๊เบี้ยวจอมอึด


 

                เมื่อวันที่ ๑๕-๑๖ มกราคม ๒๕๕๔ ติ๋วและน้องนี (นักการแพทย์แผนไทย รพ.สต.เฉลิมฯบ้านเมืองใหม่)มีโอกาสไปร่วมทำโรงทานกับสมาชิกที่เข้ามาบำบัดการติดสิ่งเสพติดที่วัดป่าหนองไคร้ (ต้นกล้า l โรงทาน) ได้เห็นอะไร ๆ ที่รู้สึกทึ่ง จึงขอโอกาสหยิบมาเล่า

            คนแรกที่ตั้งใจจะเล่าถึงคือ “เจ้เบี้ยว” ท่านเป็นคนที่ติ๋วเห็นช่วยงานในโรงทานอย่างแข็งขันตลอด ๒ วัน

เจ๊เบี้ยว ใส่เสื้อเเขนยาวสีดำ กำลังปลอกคะน้ากองโตค่ะ

 

เจ๊เบี้ยวกับน้องนี ช่วยกันกำจัดขนหมูออกจากหนังหมู เพื่อทำหมูกรอบ

 

งานที่ช่วยกัน ในโรงทาน ไม่มีการแบ่งแยก ใครเป็นใคร ที่น่าทึ่งคือ ใครทำอะไรได้ ก็อาสาไม่อิดออด จะเห็นเจ๊เบี้ยว อยู่ทุกจุดที่มีงาน สัมผัสได้ถึงการทำงานอย่างสบาย ๆ เรื่อย ๆ ไม่เร่งร้อนงานเยอะ ๆ กลับกลายเป็นเพลิดเพลินกับงาน สามสี่คนที่ขลุกกับการหั่นผัก เราใช้เสียงเท่าที่จำเป็น ไม่ใช่ไม่คุยไม่สื่อสาร แต่ติ๋วเชื่อว่า “ทุกคนใช้ใจ ใช้ความตั้งใจ” หลายคนอาจจะคุ้นชินการทำงานที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะสนุกสนานหรือ อึกกะทึก คึกโครม หรือไม่ก็ตะโกนแข่งเครื่องเสียง แต่ครานี้ เงียบแฮะ มีเสียงบ้าง แบบพอประมาณ (ไม่รู้ว่า เป็นความรู้สึกของคนเขียนเองรึเปล่าค่ะ) ความน่ารักของเจ๊เบี้ยว โดนใจ “งานก็เยอะ ยังมีน้ำใจ หยิบจับของช่วยคนอื่น ๆ แถมยังช่วยไปขอน้ำอุ่นจากโรงทานน้ำมาให้ติ๋วด้วย” (ท่าทางจะโดนใจก็ตรงนี้แหละค่ะ) น้ำใจของท่านตลอดสองวันสะท้อนถึง “ความงามในใจของท่านชัดเจน”

 

 

จากการพูดคุยสื่อสาร ท่านก็จะเล่าถึงการทำโรงทานแถว ๆบ้านท่านว่า “ทำยังไงบ้าง” เวลาที่ท่านเล่าถึงเรื่องทำโรงทาน เหมือนท่านมีความสุขปรากฏขึ้น ไม่ว่าใครที่แวะเวียนมาโรงทานนี้ หรือ โรงทานข้าง ๆ ท่านก็เอ่ยปากเป็นเสียงเดียวกันว่า “อนุโมทนาสาธุ อึดมากเลย ทำงานแบบเหมือนไม่รู้จักความเหนื่อย” เพราะติ๋วเห็นท่านทำงานมาทั้งวัน แต่พอถึงเวลาเก็บงานท่านก็มาช่วยเหลือคนอื่น ๆ เช่นกัน ประทับใจแบบต้องให้ฉายาเลยค่ะว่า “เจ๊เบี้ยวจอมอึด” อนุโมทนาสาธุในกุศลที่ท่านตั้งใจนะคะ

หมายเลขบันทึก: 420920เขียนเมื่อ 17 มกราคม 2011 16:20 น. ()แก้ไขเมื่อ 22 มิถุนายน 2012 13:49 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (4)

เจ๊เบี้ยว...อายุมากแล้ว ๕๓ ปี แต่พลาดพลั้งในชีวิตด้วยการไปติดกับดักของความหลงผิดอันเป็นมุมมองชีวิตที่มองว่า การเสพยาฯ เป็นเรื่องปกติ ซึ่งนี่เป็นความจริงที่โลกไม่อาจปฏิเสธได้ว่า แท้ที่จริงแล้วคนที่ใช้ยาเสพติดนั้นเขาต่างมองว่านี่เป็นความปกติของเขา ดังนั้นหน้าที่ของการนำพาช่วยเหลือเขาเราต้องช่วยเขาเปลี่ยน...

"มิจฉาทิฐิ (มุมมองผิดๆ ต่อชีวิต)ให้เป็นสัมมาทิฐิ(มุมมองที่ถูกต้องต่อชีวิต)"

เจ้เบี้ยว...เกิดมาก็พบกับสภาวะแห่งความเบี่ยงเบนทางเพศ แต่นั่นไม่ใช่ความบังเอิญ ทุกอย่างมีเหตุที่มา เหตุเก่าที่หนุนนำมาเจ๊เบี้ยวทำไว้ไม่ดี เกิดมาจึงมีวิถีชีวิตเช่นนี้ และเมื่อเราได้มารู้จักมาเจอเขาแล้ว ก็ยากที่จะวางเฉยและเดินจากไปอย่างไม่ใส่ใจในทุกข์ของเขา...ไม่ได้เลย ... ใจนี้จึงต้องช่วย เพราะนี่เป็นโอกาสที่เขาจะได้สร้างเหตุปัจจัยใหม่... อันเป็นปัจจัยที่จะส่งผลที่ดีต่อเขา...แม้เขาจะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัว แต่เพียงเรารู้เราก็ลงมือพาเขาก้าวเดินไป ...

Large_zen_pics_007 

อนุโมทนาบุญด้วยคนนะครับ

ดีใจด้วยที่คุณใบไม้ร้องเพลงได้ทำบุญกับท่านอาจารย์กะปุ๋ม เจ๊เบี้ยว และทุก ๆ คน

เป็นโอกาสที่มีคุณค่าและแสนงดงามที่สุดครับ

-----

ผมเช่นกันครับ การที่เรารู้จักใครสักคนหนึ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

บางครั้งผมก็ให้ใจไปแล้วทั้งที่ไม่รู้จักที่มาหรือตัวตนของเขาคนนั้น

และหลายครั้งที่ผมก็ไม่ได้ให้ใจไปทั้งที่รู้จักกันอย่างดี

อดคิดไม่ได้ว่า ฟ้าคงจะกำหนดให้ใครคนหนึ่งในมาเจอกัน

-----

ดีใจที่ได้รู้จักคุณใบไม้ร้องเพลง และท่านอาจารย์กะปุ๋มครับ

เพราะท่านทั้งสอง อาจรู้จักผมในโกทูโนเท่านั้น

ยังกล้าที่จะมอบบทความที่มีค่าของท่าน ในผมไปทำวารสารครับ

รู้สึกเป็นหนี้บุญคุณมากกว่าที่จะซื้อขายกันเสียอีก

หวังว่า ครั้งต่อไปคงได้ความกรุณาจากคณใบไม้ร้องเพลงอีกนะครับ

-----

ขอบคุณมากครับ....

รายละเอียดของชีวิตทิมดาบเป็นอย่างไร พี่ไม่อาจทราบได้...

แต่สิ่งที่มีสัมผัสได้คือทิมดาบ มีหัวใจอันยิ่งใหญ่และงดงาม

Large_zen_pics_007 

ขอบพระคุณพี่ทิมดาบ มากเลยค่ะ ที่เมตตานำเรื่องเล่าไปเผยแพร่ต่อ

เหตุการณ์นี้ช่วยเป็นพลังอันยิ่งที่ผลักดันให้ทีมงาน เดินหน้าเต็มกำลัง

แถมผู้บังคับบัญชา ก็ตื่นขึ้นมาเห็น

เหมือนพี่ทิมดาบ ช่วยติ๋วซะมากกว่า ขอบพระคุณนะคะ

 

เห็นดีด้วยอย่างที่พี่ปุ๋มเอ่ยว่า

พี่ทิมดาบ มีหัวใจอันยิ่งใหญ่และงดงาม

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี