.......อยากบอกครูว่า ศิษย์ดี เพราะมีครูดี ปลูกฝังคุณธรรม และเป็นแบบอย่างที่ดี สิ่งเหล่านี้ เป็นตัวอย่างของภาพแห่งความสำเร็จของครู

ครู 13: ครูในดวงใจ 

ทุกคนเกิดมานอกจากบุพการีแล้ว เรายังมี "ครู " ซึ่งในสมัยก่อนถือกันว่าครูเปรียบเสมือนพ่อแม่คนที่สองของเรา เพราะท่านนอกจากจะให้ความรู้แล้วท่านยังอบรม ตักเตือน สั่งสอนให้เดินในแนวทางที่ถูกต้อง สั่งสอนให้มีจิตใจที่มีคุณธรรม จริยธรรม รักและภาคภูมิใจในความเป็นไทย จะคอยเอาใจใส่ทั้งการแต่งกาย ความสะอาด การกินอยู่ ความเป็นระเบียบเรียบร้อย บางครั้งมากกว่าพ่อแม่ของบางคนเสียอีก

วันเวลาที่ผ่านไป ทำให้เราหลายๆคนในนี้กลับมาเป็นครู ในที่ต่างๆกัน มีลูกศิษย์มากมายผ่านออกไปรุ่นแล้วรุ่นเล่า หลายคนเราจำได้ หลายคนจำเราไม่ได้ ไม่ว่าจะอย่างไร หากมีลูกศิษย์ที่จบไปแล้ว มาทักทายหรือส่งข่าวมา เราก็รู้สึกสุขใจ และยิ่งลูกศิษย์ได้รื้อฟื้นความทรงจำในอดีตที่มีต่อครู ก็ยิ่งภูมิใจและมีความสุขมาก

คุณครูอำพน จีนะทีปะ

 Meepole เป็นคนหนึ่งที่โชคดีที่มีครูดี  และยังโชคดีที่โอกาสได้ตอบแทนพระคุณครูบ้างตามที่โอกาสและเวลาอำนวยให้ ปีนี้เป็นอีกปีที่ได้แวะเวียนเยี่ยมครูสมัยชั้นมัธยมศึกษาปีที่1 คือ คุณครูอำพน จีนะทีปะ ครูผู้เคยสอนแม่ของ meepole และมาสอนลูกอีก ครูอายุ 85 ปีแล้ว สายตาดี แต่หูเริ่มตึงแล้ว ครูเป็นโสด อยู่บ้านกับญาติ แต่มีเพื่อนวัยใกล้เคียงมานั่งรำพัดกัน ครูบอกว่าเล่นสนุกๆเพื่อไม่ให้สมองเสื่อม ตอนเจอครูครั้งแรกหลังจากหายไป 4 ปีเพราะไปเรียน มาเยี่ยมครูคิดว่าครูจะจำไม่ได้ แต่ครูกลับเป็นฝ่ายเรียกชื่อ meepole ก่อน ครูเป็นครูประจำชั้นและสอนภาษาอังกฤษด้วย ครูเป็นคนเจ้าระเบียบมากที่สุดคนหนึ่ง เป็นครูฝ่ายปกครอง เดินถือไม้เรียว กวดขันเด็กหน้าเสาธง ตรวจเล็บต้องไม่ยาวและสะอาด ตรวจหัวจรดเท้าเลยทีเดียว สมัยก่อนครูตีเด็กก็ด้วยความรักไม่ไช่โทสะจริต  ครูอำพนเวลาเข้าสอนทุกคนจะกลัว ครูเข้มงวดในการเรียนการสอนมาก ต้องหัดเดินคลานเข่า ใครผิดก็คาบไม้บรรทัด ยกแขน เขกโต๊ะ ไม่มีโทษสถานใดที่ meepole ไม่เคยได้ โดนหมดทุกรายการ  แต่ก็รักครูเสมอมาจนวันนี้

ครั้งก่อนเมื่อประมาณเกือบ 3 เดือนที่แล้ว ได้แวะเอาไม้เท้าไปให้ครูใช้ เพราะครูเริ่มไม่แข็งแรงตอนเดิน ต้องเกาะฝา เก้าอี้ กระได เลยบอกว่าจะซื้อไม้เท้ามาฝากครู ครูดีใจหัวเราะเมื่อได้ลองถือไม้เท้าเดินเป็นครั้งแรก ครูเป็นสุข เราก็มีความสุข

 ย้อนกลับคิดถึงตอนเด็กไม่คิดว่าวันหนึ่งจะได้มีโอกาสซื้อไม้เท้าให้คุณครู  ไปครั้งนี้เพื่อกราบปีใหม่และวันครูด้วย คุณครูนั่งเล่าเรื่องความหลังให้ฟังว่าครูเรียนที่สวนสุนันทา แล้วมาฝึกสอนตอนอายุ 17 ปีเลยได้สอนแม่ และสนิทสนมกับแม่ด้วย มีการสอบป.ม ป.ป และวิชาชุดอะไรต่างๆอีกเพื่อไปเป็นครูมัธยม  ยุคที่ครูมานั้นเป็นสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง แล้วเล่าเรื่องสอนไปหลบระเบิดไปให้ฟัง ครูมีความสุขที่ได้เล่าความหลัง แต่ลึกๆ meepole คิดว่าครูมีความสุขที่มีคนมานั่งรับฟัง และเข้าใจที่ครูพูด ครูเล่าไปหัวเราะไป

อยากบอกครูว่า ศิษย์ดี เพราะมีครูดี ปลูกฝังคุณธรรม และเป็นแบบอย่างที่ดี สิ่งเหล่านี้ เป็นตัวอย่างของภาพแห่งความสำเร็จของครู

อานิสงค์ที่ครูได้สร้างลูกศิษย์ดีๆ ออกไปสานต่อสิ่งที่ดีให้แก่อนุชนรุ่นหลังและต่อสังคม สมกับคำว่าเป็น "แม่พิมพ์ " จงดลบันดาลให้ครู อำพน และครูท่านอื่นๆ ที่เป็นแม่พิมพ์ พ่อพิมพ์ ประสบแต่ความสุขสงบ ในช่วงปลายของชีวิต และมีสุขภาพแข็งแรง แคล้วคลาดจากอันตรายทั้งปวง

หากใครมีเวลาพอ ในวันสุดสัปดาห์นี้ อย่าลืมแวะไปเยี่ยมกราบคุณครูของเรานะคะ

ครูถูกหาว่าเป็นเช่นเรือจ้าง
แล่นระหว่างสองฟากไม่ไปไหน
นักเรียนสิศึกษาก้าวหน้าไป
ได้เป็นใหญ่เป็นโตมโหฬาร

..........

พ่อแม่รักลูกแม้น ดวงตา
ยังส่งลูกรักมา     มอบให้
ลูกเราสิรักษา      ดีสุด ใจเฮย
ของที่รับฝากไว้   จักต้อง ทวีคูณ

ประพันธ์โดย ม.ล. ปิ่น มาลากุล