Handy
นาย พินิจ พันธ์ชื่น

ไปกราบสวัสดีปีใหม่ "คุณครูในดวงใจ-ครูผู้ลิขิตชีวิต"


   หลังจากผมได้เคยไปเยี่ยมคุณครูสุวรรณ สุวรรณรักษ์ ที่บ้านของท่านเป็นครั้งแรกในรอบหลายสิบปี ตั้งแต่ 1 พค. 2545 ตามที่เขียนเล่าไว้ในบันทึกเรื่อง ครูสุวรรณ "ครูผู้ลิขิตชีวิตผม" ผมก็ไม่มีโอกาสไปเยี่ยมท่านอีกเลย แม้จะย้ายไปอยู่บ้านเกิดที่ไชยาที่ห่างจากบ้านท่านเพียงประมาณ 11 กม.เท่านั้น ขับรถผ่านหน้าบ้านท่านทีไรก็ได้แต่นึกว่าจะต้องมากราบท่านและเล่าเรื่องราวการอพยพหลบภัยของผม ให้ได้สักวัน รอจนกระทั่งเมื่อวานนี้ 13 มค. 54 จึงออกจากบ้านแต่เช้าเพื่อไปกราบคารวะท่าน

   คุณครูสุวรรณเป็นครูในดวงใจ และครูผู้ลิขิตชีวิตผมอย่างไร คงต้องกลับไปติดตามในบัน ทึกเก่า ตาม Link ข้างบน ส่วนเมื่อวานนี้ ก็ได้รับทราบด้วยความตกใจว่าภรรยาคู่ชีวิตของท่านได้จากไปแล้วตั้งแต่ปี 2549

  พอผมไปถึงลูกชายของท่านก็รีบไปตาม บอกว่ามีคนมาหา และภาพที่ได้เห็นก็คือ คุณครูเดินออกมาจากห้องในอาคารไม้หลังเก่าของโรงแรมอุดมลาภ โรงแรมเล็กๆเก่าๆที่ท่านมาซื้อกิจการ และปรับปรุงให้ทันสมัย มีการสร้างอาคารเป็นตึกเพิ่มขึ้น และมีบ้านพักแบบทันสมัยหลังใหญ่อยู่ด้านหลัง ในบริเวณเดียวกัน แต่นั่นสำหรับลูกๆอยู่ ตัวท่านเองนั้นยังคงสมถะ เรียบง่าย พักอยู่ในห้องชั้นล่าง ของอาคารไม้หลังเดิม

  ท่านเดินออกมาด้วยรอยยิ้มเพื่อพบผมที่นั่งรออยู่  ปัจจุบันท่านอายุ 86 ปีแล้ว แต่ดูสุขภาพยังดีใช้ได้ทีเดียว จะมีปัญหาบ้างก็เรื่องการได้ยิน ที่เราเริ่มจะต้องพูดให้ดังกว่าแต่ก่อน ตามคำแนะนำของลูกสาวท่าน ซึ่งก็เป็นเพื่อนร่วมรุ่นมัธยมกับผม

  ผมอดไม่ได้ที่จะถามถึงอัลบั้มชื่อลูกศิษย์ของท่านอีกครั้ง ท่านก็เดินไปหยิบมาให้ดูและถ่ายภาพตามที่ผมต้องการ ที่จริงท่านมีเล่มใหญ่หลายเล่มมาก มีตั้งแต่ลูกศิษย์รุ่นน้าชายของผมซึ่งปัจจุบันก็อายุ 80 ปีแล้ว แต่เมื่อวานท่านหยิบ "เล่มเล็ก" ซึ่งดูเหมือนกับว่าท่านจะมีไว้ข้างกายตลอดเวลา เหลือเชื่อครับ ท่านทำของท่านเองด้วยใจรัก ทำมาตั้งแต่ปี 2487 และเก็บชื่อลูกศิษย์พร้อมภาพถ่ายเล็กๆที่ติดคู่กับลายเซ็นชื่อของลูกศิษย์แต่ละคน 

   ในบันทึกเก่าผมไม่ได้มีภาพมาให้ดู วันนี้จะพาไปชมกันชัดๆครับ

เมื่อคุณครูออกมาเริ่มนั่งคุยกับผม

 

                         นี่คือ Album บรรจุชื่อศิษย์ ตั้งแต่ปี 2487

             -  บนซ้าย .. ปกหน้าด้าน ในคุณครูตอนเป็นหนุ่ม และตรา รร.พุทธนิคมที่ท่านแกะสลักเอง

             -  บนขวา .. ปกหลังด้านนอก มีรูปของท่าน

             -  ล่างซ้าย .. รองปกหน้า พร้อมลายเซ็นที่เชื่อว่าท่านน่าจะแกะสลักตรายางเอง

             -  ล่างขวา .. อำนวย อินทรสุข เพื่อนสนิทของผม ครูดีแห่งรร.บ้านทุ่งนางเภา จากไปแล้วตั้งแต่ 10 พย. 27 ท่านบันทึกไว้ชัดเจน

 

อีกบางหน้าใน "อัลบั้มแห่งความรัก" ของคุณครูสุวรรณ

ที่มีหน้าเด๋อด๋า ของเจ้าของบันทึกนี้อยู่ด้วย

 

ถ่ายภาพกับท่านอีกครั้งก่อนอำลากลับ

 

    เมื่อลาคุณครูสุวรรณออกมาแล้ว ผมยังโชคดีที่ได้พบกับคุณครูผู้สร้าง อีกหนึ่งท่านเมื่อแวะไปกราบท่านที่บ้านท่าโพธิ์ ใกล้ๆกับรพ.ไชยา นั่นคือคุณครูชอบ  นาคเมือง ท่านเป็นครูใหญ่ รร.พุทธนิคม 1 และเป็นครูประจำชั้นมศ.3 ที่ผมเรียนอยู่ในสมัยนั้น คุณครูชอบ เป็นผู้ที่คอยเคี่ยวเข็ญพวกเราเรื่องภาษาอังกฤษเป็นอย่างมาก จำได้ว่าทุกเย็นท่านจะติวเข้ม ให้พวกเราทำแบบฝึกหัด โดยมิได้มีค่าจ้างค่าตอบแทนแต่อย่างใด

   เมื่อบอกว่าคุณครูสุวรรณ ทำให้ผมรักภาษาอังกฤษได้อย่างไร จากบันทึกเก่า .. คุณครูชอบ  นาคเมือง ก็คือผู้ส่งแรงผลักดันให้ผมต้องกลายมาเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ทั้งๆที่ใจนั้นบ้าไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์เป็นชีวิตจิตใจ มาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม  เมื่อวานผมก็ได้เรียนให้ท่านได้ทราบว่า ผมภูมิใจ ที่ได้ทั้งภาษาและวิทยาศาสตร์-เทคโนโลยี จนสามารถนำมาบูรณาการ ประยุกต์ สร้างสรรค์งานในหน้าที่ และช่วยเหลือผู้คนได้อย่างน่าพอใจ ก่อนกลับท่านเลยฝากโทรศัพท์แบบ Cordless Phone ยี่ห้อ Fujitel ที่ชำรุดให้ไปช่วยซ่อม 1 เครื่อง ก็รับมาด้วยความอิ่มใจที่จะได้ทำอะไรแม้เล็กๆน้อยๆ เพื่อช่วยเหลือท่านผู้มีพระคุณ อันเป็นความสุขรายวันที่ผมสามารถเก็บเกี่ยวได้ ง่ายๆและสม่ำเสมอ

 

ผมกับคุณครูชอบ  นาคเมือง

 

หมายเลขบันทึก: 420210เขียนเมื่อ 14 มกราคม 2011 07:13 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 23:39 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (7)

สวัสดีค่ะ

พี่คิมได้รวบรวมรายชื่อคุณครูตั้งแต่ชั้น ป.๑ ไว้เหมือนกัน  แต่ไม่มีภาพ  ส่วนอาจารย์ที่สอนชั้นมหาลัย  หลายท่านยังติดต่อฝากข่าวถึงกันอยู่ค่ะ

มีอยู่ท่านหนึ่งอยู่หมู่บ้านเดียวกันค่ะ  ได้ไปทำบุญและเจอกันในวันปีใหม่ค่ะ

ชอบอัลบั้มมากค่ะ  ซึ่งไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย  ส่วนภาพอาจารย์ยังมีเค้าเป็นอาจารย์  ไม่เปลี่ยนเลยค่ะ

สวัสดีค่ะ

เห็นรูปแล้วชื่นใจแทนคุณครูค่ะ ท่านคงมีความสุขที่ยังมีศิษย์ระลึกถึง นี่คือความภูมิใจของครูค่ะ

สวัสดีครับ ทุกท่าน ผมก็เป็นลูกศิษย์ คุณครูชอบ เหมือนกันครับ

(จบ ปี พ.ศ.2529)

ได้อ่านข้อความตั้งแต่ประวัติ :

ดีใจที่จบพุทธนิคมเหมือนกัน

สิ่งที่เหมือนกัน . ๑ ) ผมเรียนพุทธนิคม ๑ ผมเรียนป. ๕ ห้อง ข ( ปี ๒๕๐๕ ) โดยมีคุณครูเคลื่อน นาคเกื้อ เป็นครูประจำชั้น ผมรู้จัก น.ร.ห้อง ก คือ วิชัย ถิ่นพังงา ( เขาวาดรูปได้เก่ง ) , เมตตา พานิช ถึงแม้ว่าผมไม่ได้เป็นักเรียนห้อง ก แต่ก็มีวันหนึ่งที่ได้ไปเรียนกับคุณครูสุวรรณ ประทับใจคุณครูสุวรรณ ที่ท่านสอนภาษาอังกฤษ จำได้แม่นหลักการเขียนตัว a และ d เหตุการณ์ที่สำคัญปีนั้นเดินกระบวนคัดค้านการตัดสินของศาลโลก เรื่องเขาพระวิหาร

๒) ผมก็ถ่ายรูปร้านวงศ์สุวรรณเช่นกัน

๓) ตอนเรียน ม.ศ. ๓ มีคุณครูชอบประจำชั้น สอนภาษาอังกฤษ คณิศาสตร์ และวรรณคดี

๔ ) ผมจบ ม.ศ. ๕ พุทธนิคม ๒ คุณครูที่สอน คุณครูวงศ์ ศรียาลัย , คุณครูเลื่อม ปานเจริญ , คุณประยูร

ยมานันตกุล , อาจารย์คำนึง ภูริปริญญา ( คิดว่าอยู่ที่จันทรเกษมด้วยกันคงรู้จักกันดี )

๕ ) อาชีพครูเหมือนกัน

คิดว่าคงมีโอกาสพบ

ขออภัยครับที่ตอบช้า เพราะระยะหลังไม่ค่อยได้เข้ามา

ยินดีมากครับ น้องสุนทร รุ่นเมตตา ก็ตามหลังผมมาติดๆนั่นเอง .. อ.คำนึง ตอนหลังเปลี่ยนชื่อเป็น คำเพชร ครับ ก็ทำงานอยู่ด้วยกัน ตอนท่านเป็นคณบดีก็ขอให้ผมช่วยไปเป็นรองฯให้ จนมีผลสืบเนื่องให้ต้องรับตำแหน่งนั้นด้วยความเกรงใจคนขอมาอีก 3-4 สมัยครับ

พี่บ่าวสบายดีนะครับ โอโหภาพเก่าๆทั้งนั้นเลย แต่คุณครูทั้งสองท่านยังแข็งแรงดีนะครับ ตอนนี้งานยุ่งไหมครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี