การเผยแพร่นวัตกรรมหลักสูตร
เฉลิมลาภ ทองอาจ
หลักสูตรที่สร้างขึ้นใหม่จะมีฐานะเป็นนวัตกรรมโดยอัตโนมัติ ทั้งนี้เนื่องจากองค์ประกอบของหลักสูตรได้แก่ วัตถุประสงค์ เนื้อหาสาระการเรียนรู้ ประสบการณ์การเรียนรู้และการวัดและประเมินผลถือได้ว่าเป็นสิ่งใหม่ หรือมีความแตกต่างไปจากเดิม การนำนวัตกรรมหลักสูตรไปใช้ในระดับปฏิบัติการจึงย่อมเกิดปรากฏการณ์ต่างๆ อันถือเป็นธรรมชาติของการนำหลักสูตรไปใช้ ซึ่งนักหลักสูตรจำเป็นจำต้องมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมชาติดังกล่าวเนื่องจากมีความสำคัญดังนี้
ความรู้เกี่ยวกับธรรมชาติของการนำหลักสูตรไปใช้ จะทำให้นักหลักสูตรโดยเฉพาะอย่างยิ่งครูเกิดความเข้าใจว่า ธรรมชาติของการนำนวัตกรรมมาใช้คือธรรมชาติของการเปลี่ยนแปลง ทั้งนี้เนื่องจากนวัตกรรมหรือสิ่งใหม่จะนำมาซึ่งรูปแบบ และวิธีการปฏิบัติเกี่ยวกับหลักสูตรที่แตกต่างไปจากเดิม ทำให้ระบบการเรียนการสอนของครูซึ่งปฏิบัติกันมา ได้รับผลกระทบไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ด้วยเหตุนี้ บุคลากรในระดับปฏิบัติการย่อมมีธรรมชาติที่จะต่อต้าน หรือไม่ยอมรับการเปลี่ยนแปลงนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเป็นการเปลี่ยนแปลงในลักษณะบังคับ (coercion) ซึ่งเกิดจากกลุ่มผู้มีอำนาจในการกำหนดนโยบายหลักสูตร รวมทั้งเป็นผู้ตรวจสอบควบคุมให้ครูจะต้องปฏิบัติตาม ดังนั้นปัจจัยที่จะทำให้การนำหลักสูตรมาใช้ประสบความสำเร็จ คือการชี้แจงให้ทำให้ครูผู้สอนตระหนักว่า การเปลี่ยนแปลงอันเกิดจากหลักสูตรนั้นเป็นเรื่องธรรมชาติ และเป็นการเปลี่ยนแปลงเพื่อนำไปสู่ การพัฒนาทั้งของผู้เรียนและครูเอง
นอกจากความเข้าใจเรื่องธรรมชาติการเปลี่ยนแปลงแล้ว การที่ครูได้ศึกษาเรื่องธรรมชาติของการนำหลักสูตรไปใช้ จะทำให้ครูเกิดความตระหนักและให้ความสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงในระดับค่านิยม (value-orientation change) ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงในระดับจิตสำนึก อันเป็นระดับของ การเปลี่ยนแปลงความเชื่อ ปรัชญาหรือแนวคิดที่มีต่อนวัตกรรมหลักสูตร ดังนั้นการยอมรับนวัตกรรมหลักสูตรจะต้องทำให้ครูเกิดการเปลี่ยนแปลงในระดับสูงสุด คือในระดับความคิดและความเชื่อ ผู้เกี่ยวข้องกับการบริหารและการนำหลักสูตรไปใช้ จะต้องทำให้ครูเกิดการเปลี่ยนแปลงด้วยการกระตุ้นให้ครูเกิดความรู้สึกว่าตนเองมีส่วนเกี่ยวข้อง หรือมีบทบาทสำคัญต่อการนำหลักสูตรไปใช้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความสนใจในระดับที่เห็นว่านวัตกรรมหลักสูตรจะส่งอิทธิพลโดยตรงต่อผู้เรียน (concern of student) ซึ่งจะทำให้การนำหลักสูตรไปใช้มิใช่เป็นเพียงข้อบังคับหรือคำสั่งจากผู้บริหาร แต่เป็นระดับการปฏิบัติที่ครูสามารถบริหารจัดการเพื่อประโยชน์สูงสุดแก่ผู้เรียน