ปรัชญาจากภาพ
“ข้าฯมาแต่ผู้เดียว และจะไปแต่ผู้เดียว”
    คนที่ติดยึดในญาติ และถูกห้อมล้อมในสังคม ถึงเวลาใกล้จะตาย ไม่มีใครช่วยเขาได้ ต้องไปแต่ผู้เดียว ทรัพย์สินส่งได้แค่โรงพยาบาล ลูกหลานส่งได้แค่เชิงตะกอน

       มีสินฤาเท่าผู้    มีคุณ
ข้าศึกฤาปานปุน       พยาธิไซร้
รักใดจักเพิ่มพูน       รักอาต-มานา
แรงอื่นฤาจักได้        เท่าด้วยแรงกรรมฯ