การเป็นคนสอนคนเป็นเรื่องที่บางคนบอกว่ายาก บางคนบอกว่าทำใจยาก แต่ลองอ่านวิธีของผมดู
บริบทครูผู้สอน
ปรับวิธีการ ประสานวิธีสอน
ขั้นตอนบ่งชัด
เร่งรัดผู้เรียน พากเพียรปฏิบัติ
ฝึกหัดให้รู้จริง
พึงพิงความอิสระ ลดละย้ำถูกผิด
เน้นคิดและกระทำ
ตอกย้ำการบันทึก ล้วงลึกอภิปราย
อธิบายครอบคลุม
ประชุมร่วมประเมิน เชื้อเชิญให้ชื่นชม
เก็บสะสมชิ้นงาน
เก็บหลักฐานผลการเรียน ขีดเขียนบันทึกทำ เป็นผู้นำการค้นคว้า
อ่านตำราเป็นอาจินต์ ได้ยินฟังวิเคราะห์
สิ่งใดเหมาะสิ่งใดควร
ใช้สำนวนแบบประยุกต์ มีมุขผสมผสาน
สนุกสนานเป็นจังหวะ
แพ้ชนะไม่เป็น จุดเด่นคือความดี
ยึดสิ่งมีมาตรฐาน
ช่วยทุกงานที่ทำได้ ไม่ดูดายการจุนเจือ
คอยเอื้อเฟื้อมิตรไมตรี
ชอบยินดีสนทนา.
สวัสดีปีใหม่ค่ะคุณครู
ชอบจังประโยคนี้ค่ะ ครูที่ดี ศักดิ์ศรีคนสอนคน ... น้อมจิตคารวะครูดี อย่างมีศักดิ์ศรีค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูธนา
เห็นด้วยอย่างดุษฎีครับ
เพราะคำว่า "สอน" ไม่ได้หมายถึง "การบอกให้เชื่อ" แต่มีความหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้นลงไปอีกมากมาย เมื่อเข้าถึงแก่นแล้วจะทำให้เราเข้าใจหมายได้ชัดเจนยิ่งๆขึ้น หนทางเดียวเท่านั้นที่จะทำให้เราเขาถึงแก่นได้คือ "เราต้องลงมือทำด้วยจิตวิญญาณของเรา"
ขอบคุณที่เปิดโอกาสให้แสดงความคิดเห็นแลกเปลี่ยนเรียนรู้นะครับ