แม่ค้าตาคม

ตอนอยู่เมืองไทย ผมชอบฟังเพลงลูกทุ่ง ลูกทุ่งขวัญใจสมัยก่อน ต้องเป็นศรคีรี ศรีประจวบ 

เพลงแม่ค้าตาคม เป็นเพลงที่ชอบมากๆ ทั้งๆที่ไม่เคยพบแม่ค้าบ้านแพนเลย

 

แต่เคยนั่งเรือด่วนมิตรรักบ้านแพน ไปขึ้นลงท่าพระจันทร์เป็นบางคราว แต่ที่แน่ๆ ต้องนั่งเรือข้ามฝากจากท่าพระจันทร์มายังฝั่งศิริราชอยู่เสมอๆ พาสาวๆไปกินข้าวที่ร้านกระจกฝั่งศิริราช เพราะกินอาหารที่ท่าพระจันทร์ทุกวัน สาวๆคงเบื่อ  ตอนเรียนอยู่เห็นแม่น้ำเจ้าพระยาและเรือด่วนเกือบทุกวัน เรือด่วนวิ่งไป เหมือนหัวใจพี่ตกหลุม แม่น้ำเจ้าพระยาก็ว่ายข้ามฝากมาแล้วครับ พอได้ยินเพลงนี้แล้วกินใจครับ  

 

แม่ค้าตาคม

ขับร้อง ศรคีรี ศรีประจวบ
คำร้อง-ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน

พี่พบเนื้อนวล มานั่งเรือด่วนสายบ้านแพน
เราต่างรักกันเหมือนแฟน เมื่อเรือด่วนแล่นถึงเมืองปทุม
เรือด่วนวิ่งไป เหมือนหัวใจพี่ตกหลุม
พี่หลงรักแม่เนื้อนุ่ม แม่ค้าสาวชาวบ้านแพน

ไม่เห็นเนื้อนวล พี่นั่งคร่ำครวญใจหมุนเวียน
คอยดักน้องที่ท่าเตียน ทุกเที่ยวเรือเปลี่ยนไม่เห็นหน้าแฟน.
เรือด่วนกลับไป เหมือนหัวใจพี่ปวดแสน
ไม่พบหน้าแม่เนื้อแน่น แม่ค้าบ้านแพน สาวนัยน์ตาคม

เฝ้ามอง มองหาแม่ค้าหน้านวล
ทุกเที่ยวเรือด่วน ไม่เห็นนวลน้องพี่หมองตรม
เคยเห็นแม่ค้าตาคม มาซื้อลำไย เงาะ ส้ม
อีกทั้งขนมไปขายเสมอ

แม่ค้าหน้านวล เคยนั่งเรือด่วนสายบ้านแพน
ไยหลบหน้าตาหนีแฟน เห็นเรือด่วนแล่น คิดถึงแต่เธอ
เคยฝากจดหมายนายท้ายเรือให้เสมอ
พี่หลงคอย คอยน้องเก้อ เฝ้าหลงคอยเธอ ท่าเตียนทุกวัน

 

พอมาอยู่อเมริกา พาลูกไปเรียนเปียโน ลูกทุ่งหายไปหมดเพราะไม่ได้ยินมาเป็นเวลานาน ครูสอนดนตรีเคยถามผมว่าอยากจะลูกเล่นเพลงอะไร ผมก็ได้แต่อ้าปาก เพราะไม่รู้ชื่อเพลงเลย บอกครูสอนดนตรีว่าอะไรก็ได้ครับ ครูเลยเล่นให้ฟังหลายเพลง มีเพลงหนึ่ง พอได้ยินบอกว่า ใช่เลย เอาเพลงนี้ Dave Brubeck - Take Five (1972)

เพราะเคยได้ยินเพลงนี้ตอนนี้อยู่ชั้นประถม ลูกสาวเอาเพลงนี้มาเล่นคีย์บอรค์ได้รับรางวัลมาหลายรางวัล

 

 

เพลงนี้ฝรั่งเขาเขียนวิจารณ์ว่า Just close your eye and enjoy...

 

เวลาพาลูกไปเรียนเปียโน ผมต้องนั่งฟังเธอฝึกซ้อมด้วย เพลงที่ลูกสาวเล่นได้ตั้งแต่ชั้นประถม ป ๕ - ป ๖ คือเพลง Sonata in C major ของ Mozart เดียวนี้ก็ยังเล่นได้ และเล่นได้ดี

วันนี้ลูกสาวเปิดคอมพิวเตอร์ ได้ยินเพลงนี้อีก คิดถึงตอนลูกยังเป็นเด็กๆครับ

ผลประโยชน์จากการเล่นเปียโน ก็คือ ลูกสาวทุกคนพิมพ์สัมผัสได้เร็วมากครับ เพราะได้มีการฝึกมือซ้ายมือขวา ตาซ้ายตาขวา บันทัดล่างบันทัดบน แยกกัน ถ้าพูดเป็นภาษากำลังภายใน ก็ต้องเรียกว่าได้ฝึกวิชาแยกลมปรานออกเป็นสองส่วนได้แล้ว เวลาเธอเล่นเหมือนทุกนิ้วมีชิวิตแยกกันทำงาน แยกกันบันเลงเพลง ดูเธอเล่นแล้วอยากจะเล่นได้บ้าง ก็ดูเหมือนจะสายเสียแล้ว

ลองฟังดูครับ

 

 

แต่ถ้าจะให้ผมเลือกเพลงฟัง เหมือนเวลาสั่งอาหารมากิน

ผมก็ต้องเลือกเพลงลูกทุ่งก่อน อาหารฝรั่งอย่างไรๆก็อร่อยสู้อาหารไทยไม่ได้ 

คิดถึงแม่ค้าตาคมครับ