ลูกรัก

สายใยแห่งชีวิต...ลูกรัก
วันนี้เป็นวันเด็ก วันที่เด็ก ๆ มีความสุข
เมื่อวันสองวันที่ผ่านมานี้นั้น ข้าพเจ้านั่งดูสารคดีเกียวกับการกำเนิดชีวิต ซึ่งเป็นเรื่องทางด้านวิทยาศาสตร์ และก็มีอยู่ช่วงหนึ่ง ที่ทางสารคดีได้กล่าวไว้ว่า
ชีวิตมนุษย์แรกเกิดนั้น ยังไม่มีความสามารถที่จะยิ้มได้ หรือเด็กเกิดใหม่นั้น ยังไม่รู้จักการยิ้ม...
_______________________________________________
ข้าพเจ้ามีลูกสาวหนึ่งคน เป็นลูกคนแรก ช่วงตอนที่เธออยู่ในครรถ์ของคุณแม่ ในยามเช้าจะพูดทักทายหยอกล้อเล่นกับลูกสาวคนนี้ แล้วการตอบรับของเธอคือการส่งมือหรือเท้าก็ไม่ทราบได้ กระทุ้งผ่านครรถ์ของคุณแม่ออกมาเป็นก้อน ๆ ยามที่ข้าพเจ้าได้รับสัมผัสจากเธอ ทำให้จิตใจเบิกบานมาก เป็นความหมายของการกำเนิดสิ่งมีชีวิตที่สดใหม่มาก
______________________________________________
ทุกคืนก่อนนอน การทักทายลูกสาวในครรถ์ของคุณแม่ได้ปฎิบัติทุกคืน บางคืนก็ร้องเพลงให้ฟังบ้าง บางคืนก็นำมือสื่อผ่านจากดวงใจไปสัมผัสกับผิวท้องของภรรยา เมื่อมีมือไปสัมผัส มือน้อยก็ตอบรับอยู่ด้วยความร่าเริงจากใจของทั้งสามสายใยแห่งชีวิต
-----------------------------------------------------------------------
พ่อ.. แม่..ลูก..เบิกบาน
เป็นความรู้สึกที่อิ่มมาก ๆ อิ่มในความสุข อิ่มในความปิติ ดั่งอาหารทางจิตใจได้ถูกหล่อเลี้ยงให้การมีชีวิตมีความหมายอย่างยิ่ง ด้วยสายใยจากชีวิตที่กำลังจะเกิดมาร่วมชีวิตใหม่ เป็นการเกิดใหม่ในมิติของจิตวิญญาณอย่างแท้จริง
_______________________________________________
และเมื่อข้าพเจ้าดูสารคดีจึงเพิ่งจะทราบได้ว่า เด็กเกิดใหม่ยังไม่รู้จักคำว่ายิ้ม แต่เธอจะร้องไห้เพื่อให้อากาศหรือเพื่อพบกับสิ่งใหม่
_______________________________________________
วันที่ลูกสาวข้าพเจ้าเกิด การเฝ้ารอคอยนั้นเนิ่นนานอยู่ที่หน้าห้องผ่าตัด กระวนกระวายมากสำหรับชายผู้เป็นพ่อ พี่น้องผองเพื่อนสองสามคน ต่างก็นั่งเฝ้ารอว่าเมื่อไหร่จะเห็นลูกพร้อมคุณแม่ ใจก็คิดต่างๆ ไป จะเป็นอย่างไรบางหนอ จะสมบูรณ์ไหมหนอ ... คิดไปตลอด
_______________________________________________
เวลาล่วงเลยไปนานหลายชั่วโมง ประตูห้องผ่าตัดเปิดออกมา พร้อมกับคุณพยาบาลช่วยทำคลอดที่อุ้มลูกน้อยในอ้อมกอด แลเห็นแต่ใกลยังมั่นใจได้ว่า นี้คือลูกรักของเรา เดินเข้าไปดูไกล้ ๆ สายตาแนบชิดสายตา
______________________________________________
เสียงของพ่อแผ่นเบาด้วยจิตที่ตื่น ตื้นตันเป็นเสียงที่อยู่ในลำคอ
'' หนู......''
เธอเห็นพ่อ สิ่งที่ตอบรับของลูกรักข้าพเจ้าคือ การยิ้มพิมพ์ใจ
เธอยิ้มให้ข้าพเจ้า
การยิ้มนี้นั้น เป็นการยิ้มที่สมบูรณ์อย่างมาก เธอยิ้มโดยทราบได้อย่างไรว่านี้คือการยิ้ม นี้คือความรัก
______________________________________________
แน่แล้วละ ความรักมิใช่การใช้ความคิดว่าเป็นความรัก มั่นใจแล้วละ ความรักคือสิ่งสวยงาม โดยปราศจากวิธีแห่งกระบวนการการคิด
_______________________________________________
ความรัก คือห้วงแห่งสายใยในความเป็นมนุษย์ และสิ่งมีชีวิต มนุษย์มีความสมบูรณ์ต่อความรักตั้งแต่การกำเนิดชีวิต
______________________________________________
บุคคลที่ไม่สมบูรณ์ปัญญายังรู้จักความรัก พืชพันธ์และสัตว์สิ่งมีชีวิต ยังรู้จักความรัก
สายใยแห่งชีวิตที่เป็นลูกรัก ได้สอนใจพ่อให้เข้าไปเยี่ยมเยือนวิถีแห่งความรัก
_______________________________________________
พ่อเคยพูดกับใบเตยลูกสาวว่า วันแรกที่ตอนลูกเกิด ลูกยิ้มให้กับพ่อ พ่อก็เรียกว่า หนู หนู.....ลูกก็ยิ้มให้กับพ่อ
พ่อมีความสุขมากนะหนู
ลูกสาวข้าพเจ้าก็ยังคงยิ้มตอบรับในคำบอกเล่าจนถึงทุกวันนี้
______________________________________________
สายใยแห่งชีวิต เราพาลูกรักของเราออกไปเที่ยวเล่นในวันของเขากันเถิดครับ
_______________________________________________
วันเด็ก
สวัสดีวันเด็กค่ะ
พ่อผู้น่ารัก เล่าเรื่องตั้งแต่ลูกอยู่ในท้องแม่เลยนะ รู้จัก ทักทาย พูดคุยกันตั้งแต่ลูกยังไม่เกิด วันนี้วันเด็กพาลูกไปเที่ยวที่ไหนคะ
การเรียนรู้ปฏิสนธิ จริงๆ ครับ ท่านเป็นพ่อแม่ที่สอนลูกตั้งแต่เกิด ลูกท่านช่างโชคดีมาก
สวัสดีครับ คุณครูดารา
...
วันนี้กระผมพาลูกไปเที่ยวในงานวันเด็ก ที่ทางกองบิน 46 พิษณุโลกเขาจัดทุกปี ใช้มอเตอร์พากันไป เนื่องจากรถติดเต็มไปหมด
----------------------------
ขากลับขับรถมอเตอร์ไซค์ตกข้างทาง ในช่วงที่เหลียวหลังไปดูลูกสาวที่นอนซบหลังพ่อ ด้วยความเป็นห่วงว่าจะนอนหลับ โชคดีที่กระผมไม่ชอบขับรถเร็ว ในช่วงที่ตกข้างทาง มีสติอยู่รู้ว่ารถตกไหล่ทาง จึงไม่เร่งคันเร่งมอเตอร์ไซค์ ปล่อยให้รถวิ่งไถลไปเรื่อยๆ
......
ใบเตยตกใจมาก ร้องเรียก พ่อ พ่อ
.......
ปลอดภัยครับ อุบัติเหตุนี่ เป็นสิ่งที่ไม่คาดคิดจริง ๆ ครับ
ขอบพระคุณมากครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับท่าน ผอ พรชัย
ขอขอบพระคุณมากครับ เข้ามาเยี่ยมและนั่งอ่านบทความ กระผมขอทำหน้าที่ พ่อ ให้ได้อย่างสมบูรณ์ โดยส่วนหนึ่งนั้น ก็มิได้คิดว่าเป็นหน้าที่ แต่เป็นสายใย เลือดเนื้อ ชีวิตของเราครับ
ดีใจมากครับที่มอบความคิดเห็นให้ครับ
แม่ครูคิมครับ
พรุ่งนี้กระผมกับกลุ่มจักรยานจะปั่นจักรยานไปบริจาคในส่วนที่ยังคงติดค้างอยู่ ที่โรงเรียนรุ้งวิไล บางระกำ โดยไม่มีพิธีการอะไร เตรียมข้าวหม้อแกงหม้อไปทานกันเองครับ ประจวบเหมาะเป็นเหตุการเร่งด่วน เลยยังมิทันบอกครูคิม แล้วก็ ไม่ได้เตรียมอะไรกัน ว่างกันในวันพรุ่งนี้ เลยขอไปมอบให้กับเด็ก ๆ กันก่อนครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดียามเช้าครับแม่ครูคิม
......
ภารกิจในทริปที่ 2 เรื่องการนำจักรยานไปมอบให้กับโรงเรียนรุ้งวิไลสำเร็จไปได้ด้วยดีครับ มีนักรจักรยานไปร่วมกันมากเหมือนเช่นเคย แต่ไม่มีพิธีการอะไรมากครับ เพียงแต่ไปมอบเสร็จแล้วก็ปั่นกลับพิษณุโลกกันเลย
....
จะทยอยลงภาพเล่าเรื่องให้ทราบครับคุณครู