มีคนไทยหลายคนที่มาที่นี่เพื่อทำงานอย่างเดียว บางคนก็โดดคืออยู่จนวีซ่าหมด

จดหมายจากอังกฤษ-4

โสภณ  เปียสนิท

...........................................

 

                         แจ้เจ็งกับพี่ตึ๋งเชื่อมั้ยว่า มีคนไทยหลายคน ที่มาที่นี่เพื่อทำงานอย่างเดียว บางคนก็โดด คืออยู่จนวีซ่าหมด แล้วไม่ต่อวีซ่าอีก อยู่แบบผิดกฏหมายไปเลย บางคนก็มาแบบวีซ่านักเรียน แต่มาแล้วไม่เรียนหรอกกะทำงานเก็บสตางค์อย่างเดียว ซึ่งก็เป็นอีกวิถีชีวิตหนึ่งที่กิจได้เห็น คนไทยที่นี่ต้องดิ้นรนทำงานกัน งานมันหนักนะแต่ก็คุ้ม หลายคนทำงานตั้งแต่เช้า 11.00 น. ถึงเที่ยงคืน อาจจะมีพักตอนร้านอาหารเปิดช่วง 15.00 – 17.00 น. ฉะนั้นชีวิตก็จะอยู่ที่ร้านอาหารอย่างเดียว มีแฟลตไว้เป็นที่นอนเท่านั้น

 

                             อาหารก็อาศัยกินที่ร้านอาหาร ดังนั้นจะมีเงินเก็บเยอะ แต่หลายคนที่ทำงานแบบนี้เท่าที่สังเกตเห็นจะเป็นคนแบบหูหนวกตาบอด เพราะเขาจะคลุกคลีแต่คนไทยในร้านอาหารเท่านั้น ไม่รู้เหตุการณ์บ้านเมืองรอบตัวว่าเป็นอย่างไร หลายคนที่เจอมานั้นพูดเขียนอังกฤษแบบที่ใช้สื่อสารไม่ได้ ดูข่าวทีวีก็ไม่เข้าใจ กิจเจอตัวอย่างหนึ่ง เป็นคนทำงานในครัวที่ร้านอาหาร มาได้เกือบปีแล้วแต่ไม่สามารถพูดได้เลย ทำแต่งานเก็บเงิน และใช้จ่ายซื้อของ น้อยมาก มีอยู่วันหนึ่ง บัตร ATMของเขาถูกแย่งชิงไปต่อหน้า ขณะถอนเงินอยู่หน้าตู้ แต่ด้วยความที่พูดอังกฤษไม่ได้ ทำให้ไม่สามารถโทรบอกทางธนาคารให้อายัดได้ ที่สุดก็โดนพวกลักขโมยเอาบัตรไปถอนเงินจนหมด กว่าจะหาคนที่พูดภาษาได้ ช่วยให้พาไปติดต่อธนาคารทำหน้าที่เหมือนเป็นล่ามให้ก็ช้าเกินการ คิดดูแล้วน่าสงสารนะแต่ก็เหมือนกับเขาทำตัวเขาเอง อะไรประมาณนั้น เพราะด้วยความละเลยภาษาละเลยสิ่งแวดล้อมที่ตัวเองอยู่

 

                              จริงแล้วยังมีหนังสืออีกสองเล่มที่จะให้หลานได้ฝึกอีก แต่จะส่งไปครั้งหน้านะ ตอนนี้กิจไม่ได้ติดตามข่าวเมืองไทยเลย ตามข่าวที่นี่ซะมากกว่า ดูทีวีของบีบีซีกับอ่านหนังสือพิมพ์ข่าวเมืองไทยที่ได้นั้นก็ได้จากเพื่อน ๆ ที่ร้านอาหาร แต่มักจะเป็นข่าวบันเทิงมากกว่าอย่างอื่น เช่นดารา เพลงดัง ฯลฯ นาน ๆ จะมีข่าวเมืองไทยออกข่าวที่อังกฤษแต่ต้องเป็นข่าวดังจริง ๆ เช่นข่าวเครื่องบินไทยตกที่ภาคใต้ (นานพอสมควรแล้ว)

 

                              Don’t worry me much. I’m still alright and getting better at the moment. I hope to see you all soon. (ไม่ต้องห่วงนะ ฉันสบายดี และกำลังดีขึ้นเรื่อย ๆ หวังว่าจะได้พบกันในไม่ช้า)

 

                              Take care.รักเคารพ “กิจ”