6-1-54

ปีใหม่ปีนี้ดิฉันและคุณชัยณรงค์ไปหัดดูกายใจเพื่อฝึกสติที่สวนสันติรรมค่ะ  

เราเดินทางไปวันที่31ธันวา กลับวันที่3 มค54 ค่ะ  

ไปครั้งนี้เจอหมอณัฐ       คนที่รู้จักอื่นๆก็มีน้องๆจาก กฟผ.      คุณหมอสุวิภาซึ่งเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันและลูกชาย        ส่วนคนที่รู้จักและคุ้นหน้าแต่จำชื่อไม่ได้ก็หลายคนค่ะ   

ดิฉันต้องส่งการบ้านทำให้เครียดเพราะส่งแล้วไม่ค่อยถูกใจเรา     คงมีมานะเยอะค่ะ

หลวงพ่อให้คอยสังเกตุ หลงบ่อยๆ        ครั้งนี้ดิฉันเดินจงกรมสบายกว่าเดิมเพราะทำใจให้สบายและเดินเหมือนเดินเล่น      ท่องพุทธโธคอยสังเกตุกายใจไปอย่างสบายๆ

หลวงพ่อสอนให้ถือศีล      รู้กายใจสบายๆ      ทำจิตให้ตั้งมั่นไม่หลงรู้ หลงเพ่งไม่เอาใจไปแช่กับอารมณ์เพื่อให้เกิดสัมมาสมาธิ      เมื่อมีสัมมาสมาธิก็จะเห็นไตรลักษณ์ของรูปนามของกายใจของเรา

ดิฉันอ่านหนังสือทางเอกเพื่อให้เข้าใจมากขึ้นและนำไปลองทำดู     ไม่แน่ใจว่าทำถูก       แต่ก็ทดลองไปเรื่อยๆโดยดูความสบายของจิตเป็นเครื่องชี้วัดค่ะ

ไปครั้งนี้ได้คุยกับหมอสุวิภา  ศาตมานถึงการเสียดายโอกาสของวันเวลาที่ผ่านไปที่เรารู้จักการดูกายใจช้าไปหน่อย     คุณหมอมีลูกชายที่ปฏิบัติได้ดีค่ะ

วันกลับบ้านดีใจมากที่เจอ    คุณแม่ครูบาแบงค์เพราะทราบว่าเป็นพยาบาลที่รพ.ศรีธัญญา       พอเจอตัวจริงเราต่างคนต่างดีใจเพราะเรารู้จักกันมาก่อนและได้ช่วยเหลือเกื้อกูลกันมาหลายปี        ระหว่างทานอาหารเช้าก่อนกลับบ้านก็เลยมาถามข่าวคราวเกี่ยวกับลูกชายเราทั้ง2คนที่มาบวชเป็นพระที่นี่โดยไม่รู้ว่าแม่เป็นคนรู้จักกัน         คุณนิตยาเล่าว่าครูบาแบงค์เรียนจบก็บวชก่อนจะทำงานที่ปูนซิเมนต์ไทย     หลังบวชแล้วก็ศรัทธาเลยบวชต่อค่ะ   ดิฉันเจอคุณพ่อและพี่ชายครูบาแบงค์ซึ่งมาทำบุญทั้งครอบครัวและคุณนิตยาอยู่วัดต่ออีก5วันค่ะ

ช่วงกลางคืนหลังเดินจงกรมมีโอกาสคุยกับครูบาป๋องก็เลยถามเรื่องการบวชต่อ   ท่านบอกว่าอยากศึกษาตัวเองต่อ      พ่อแม่ก็ยังแข็งแรงดี   ออกไปทำงานก็ทำให้คนอื่น     ตัวเองยังไม่เก่งอะไร      ถ้าอีก10ปีสึกออกไปก็ยังสามารถทำงานได้อีก5อย่างเช่น    สอนคณิตศาสตร์กับเพื่อนที่เปิดโรงเรียนกวดวิชา   ดิฉันก็ตามใจครูบาค่ะ

มาครั้งนี้สวนสันติธรรมได้รับอนุมัติให้เปิดเป็นวัดทำให้มีคนเข้ามาวัดได้ทั้งวัน   มีบางคนตั้งใจมาหาหลวงพ่อแต่มาช่วงบ่าย     ดิฉันต้องแนะนำเพื่อไม่ให้ผิดหวังโดยแนะนำและแจกหนังสือของวัดให้ค่ะ

 ปี54ดิฉันตั้งใจจะฝึกสติให้ดีขึ้นค่ะ   เอาบุญมาฝากผู้อ่านทุกท่านนะคะ  

สิ่งที่เขียนเป็นเรื่องเล่าที่ถูกบ้างผิดบ้าง    แต่ก็อยากให้ผู้อ่านทดลองทำดูเผื่อจะไม่เสียโอกาสในชาตินี้ค่ะ