พุทธทาส อินทปญโญ
จงทำงาน ทุกชนิด ด้วยจิตว่าง
ยกผลงาน ให้ความว่าง ทุกอย่างสิ้น
กินอาหาร ของความว่าง อย่างพระกิน
ตายเสร็จสิ้น แล้วในตัว แต่หัวที
ท่านผู้ใด ว่างได้ ดังว่ามา
ไม่มีท่า ทุกข์ทน หม่อนหมองศรี
ศิลปะ ในชีวิต ชนิดนี้
เป็น เคร็ด ที่ ใครคิดได้ สบายเอย
"ศิลปในชีวิตอยู่ที่เคร็ด
เป็นสูตรเด็ดของดีอยู่ว่าง
ใช่ปล่อยปละละเลยเฉยละวาง
ทำทุกอย่างไม่ยึดเอาเป็นของกู"
ว่างจากคิดใดใดก็ไม่คิด
วาจาผิดใดใดก็ไม่กล่าว
การกระทำเปล่าเปลืองทุกเรื่องราว
"ว่าง" ทุกคราว "คิดพูดทำ" กรรมไม่มี เอย