อี้จิงเป็นหนึ่งในคัมภีร์หลักที่มีคำอธิบายถึงการเปลี่ยนแปลง
ไว้อย่างชัดเจน ผู้ที่ใช้คัมภีร์นี้อย่างทะลุปรุโปร่ง มีขงจื้อ
นักปกครองต่าง ๆ ล้วนแต่ศึกษาคัมภีร์นี้เพื่อนำไปประยุกต์ใช้
และเป็นหนึ่งในคัมภีร์ที่จอหงวนหรือบัณฑิตจีนโบราณจะต้องศึกษา
อี้ แปลว่า เปลี่ยนแปลง จิง แปลว่าคัมภีร์ โดยมีหลักการ
แห่งความปลี่ยนแปลงดังต่อไปนี้

สรรพสิ่งล้วนแต่เป็นทวิภาวะ ได้แก่พลังทางรุกคือหยิน และ
พลังทางรับคือ หยาง เมื่อทวิภาภาวะทั้งสองเปลี่ยนแปลงไป
ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง โดยการเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติ
นั้นมีธาตุพื้นฐานซึ่งทำลายกันบ้าง เกื้อหนุนกันบ้าง  ได้แก่ธาตุ
ตามธรรมชาติคือ ธาตุทอง ธาตุไม้ ธาตุไฟ ธาตุน้ำ ธาุตุดิน ธาตุ
ทั้งห้านี้ หมุนเวียนเปลี่ยนไปก่อให้เกิดปรากฎการณ์ตามธรรมชาติ

ประยุกต์ศาสตร์ของอี้จิง ก็คือ เฟิงสุ่ย หรือ ฮวงจุ้ยนั่นเอง ก็คือการ
จัดระดับความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม ให้เำกิดความ
สมดุลระหว่าง ธาตุทั้ง 5 มนุษย์จึงจะมีความสุข ดังนั้นหมอดูฮวงจุ้ย
ก็จะดูธาตุทั้ง 5 นั่นเอง และแก้ไขธาตุทั้งห้าในอาคารให้เกิดความ
สมดุลนั่นเอง ประยุกต์ศาสตร์ชนิดนี้ มีอิทธิพลต่อการแพทย์ การวาง
พิชัยสงคราม การวางผังเมือง และการพยากรณ์

คัมภีร์การเปลี่ยนแปลงได้แสดงถึงภาวะหยินและหยางในสภาพต่าง ๆ
มีการแทนหยินและหยางในสภาพต่าง ๆ นี้ด้วยตัวขีดยาว และสองตัวขีด
จำนวน 6 เส้น ก็จะได้ภาวะที่อธิบายถึง 64 ภาวะ ซึ่งการศึกษาอี้จิงนี้
หรือสภาพตามธรรมชาติ เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงภาวะอันตราย เพื่อที่กลมกลืน
กับสภาพสมดุลอันก่อให้เกิดความสุขแก่มนุษย์ โดยการอธิบายสิ่งต่าง ๆ
เช่นกระบวนการเปลี่ยนแปลงที่มีจุดเริ่มที่แน่นอน และมีจุดจบที่แน่นอน
เช่นกระบวนการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาล สภาพปรากฎการณ์ตามธรรมชาติ
ได้แก่ ฟ้าผ่า ลมพัด พายุ ที่มีการเปลี่ยนแปรก่อให้เกิดภาวะต่าง ๆ

คัมภีร์แห่งการเปลี่ยนแปลงนี้จึงสอดคล้องกับสภาพสัจธรรมที่การเปลี่ยนแปลง
แม้กระทั่งสภาพจิตใจของคน ที่ไหลวนไปมาตามปัจจัยปรุงแต่งต่าง ๆ
การประยุกต์ใช้กับการดูเฟิงสุ่ย (ฮวงจุ้ย) และการพยากรณ์ด้วยอี้จิงจึงเป็นที่นิยม
มากที่สุด 

อี้ แปลว่า อนิจลักษณะ