หลังจากที่เรามีการประกาศเรียกการกระทำของเราว่า "ทำ R2R" มาตั้งแต่มี พ.ศ.๒๕๔๙ ปีนี้อีกไม่กี่วันเราก็จะผ่านปี ๒๕๕๓ เส้นทางการขับเคลื่อน R2R โรงพยาบาลยโสธรดำเนินมาอย่างต่อเนื่องและไม่หยุดยั้ง และเป็นการดำเนินการที่ปราศจากการสั่งการจากผู้บริหารอย่างสิ้นเชิง...
เป็นการขับเคลื่อนที่รวมตัวกันเองของคนหน้างาน ...
ห้าปี มีเรื่องเล่ารายทางที่บอกถึงความคิดความเชื่อและความศรัทธาว่า...นี่คือ หนทางของการบ่มเพาะความสุขเล็กๆ ให้เกิดขึ้นในคนหน้างานอันเป็นความสุขที่ไม่ได้มาจากลาภ ยศ สรรเสริญ...ไม่ใช่ความสุขจากการทำ R2R เพื่อหวังให้เจ้านายเห็น หรือ...หวังเพื่อให้ได้รางวัล แต่...เป็นความสุขที่เราได้ร่วมกันบ่มเพาะว่านี่คือ คุณค่าของความเป็นมนุษย์ที่เราคิดได้ คิดเป็น...และเป็นการคิดแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบด้วยใจปรารถนาดีที่อยากจะคลี่คลายความทุกข์ร้อนเพื่อผู้อื่น...
ปีนี้ด้วยความต่อเนื่องพี่จิ๊ - คุณประชุมสุข โครตพันธ์ นั่งเป็นรองผู้อำนวยการฝ่ายการพยาบาลสืบต่อเจตนารมย์ของพี่เตี้ย - คุณอุไร ชำนาญค้า ที่ได้เกษียณอายุราชการ แต่เมล็ดพันธุ์แห่งความคิดความเชื่อยังมีการผ่องถ่ายจากรุ่นสู่รุ่นในเรื่องของ R2R
ปีนี้...พี่จิ๊ ชวนคิดชวนทำแบบประกาศอย่างเป็นทางการถึงหนทางที่จะพัฒนางานประจำด้วยกระบวนการเรียนรู้ผ่าน R2R
แม้ว่า...เมื่อประมาณต้นปี ข้าพเจ้าพยายามที่จะนำแนวทาง R2R ไปเชื่อมโยงให้เป็นหนึ่งเดียวกับ HA ด้วยการไปเสนอขายไอเดียต่อผู้บริหารและผู้รับผิดชอบงาน HA แต่ไม่ได้เป็นผลตามที่คาดหวัง แต่นั่นสำหรับข้าพเจ้าไม่ได้ถือว่าเป็นความล้มเหลว หากแต่เป็นโอกาสที่ข้าพเจ้าได้บ่มเพาะกลยุทธ์ที่จะปรับเปลี่ยนไปสู่ความเชื่อมโยงเป็นหนึ่งเดียว (so hum) ของงานพัฒนาคุณภาพให้ได้...
เราเริ่มต้นเรียนรู้รุ่นใหม่อีกครั้ง ปีนี้เราได้รับการตอบรับอย่างไม่คาดฝัน ห้องแห่งการเรียนรู้มีจำนวนคนหน้างานเข้ามาร่วมด้วยอย่างเกินความคาดหมาย เหมือนกับว่าทุกคนได้รอคอยให้เกิดขึ้น...
"หัวใจ"...สำคัญของการเรียนรู้และขับเคลื่อนก็ยังคงเป็นเช่นเดิมคือ
ไม่เครียด ไม่กดดัน...ไม่ทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยาก ไม่ทำเรื่องยากให้ยากยิ่งขึ้น
โจทย์เดิม...ที่ท้าทายสำหรับข้าพเจ้าคือ...การผ่องถ่ายเรื่องวิจัยที่ผู้คนมองว่ายากให้เห็นเป็นเรื่องที่ง่ายและเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตได้อย่างไร...
หลักการง่ายๆ...คือ...เราไม่พูดภาษาวิชาการ หากแต่เราพูดกันเป็นภาษามนุษย์ที่สื่อสารกันให้เห็นถึงวิธีการและกระตุ้นให้เกิดการคิด...อันเป็นการคิดที่ดึงเอาศักยภาพภายในตนเองของคนหน้างานออกมาใช้...
หลายๆ คนบอกเล่าความรู้สึกที่...ทำให้จุดประกายมากมาย...
การเรียนรู้ที่เกิดขึ้น ไม่ได้จำกัดเฉพาะวงคนหน้างานโรงพยาบาลยโสธรเท่านั้น พี่จิ๊ยังช่วยเชื้อเชิญ...เครือข่ายโรงพยาบาลชุมชนที่ยังไม่มีการเกิดของ R2R มาร่วมด้วย นี่น่ะเป็นความฝันร่วมกันของความเป็นหนึ่งเดียวที่เราทำงานร่วมกันแบบพี่น้อง เครือญาติ ที่ไม่แบ่งกั้นเพียงเพราะแค่เป็นองค์กร...
๑๖-๑๗ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๕๓
โรงพยาบาลยโสธร
เรียนรู้ไป ช่วยเหลือกันไป...ชวนกันคิดชวนกันมอง...
R2R - Fa ... ที่ร่วมทุกข์สุขกันมา...
