ชีวิต
เรามีชีวิตอยู่ในโลกฝ่ายเนื้อหนังก็จริง แต่เราก็รู้ว่า มิใช่จะมีแต่โลกนี้เท่านั้นที่ดำรงอยู่ เพราะยังมีโลกฝ่ายวิญญาณด้วย โลกฝ่ายวิญญาณนั้นคือความเป็นจริงอันไม่รู้จบ เรายังรู้อีกว่าโลกทั้งสองคือทั้งโลกฝ่ายเนื้อหนังและโลกฝ่ายวิญญาณนั้นต่างมิได้ตั้งอยู่โดยไม่เกี่ยวข้องกัน แต่โลกทั้งสองน่าจะถูกเชื่อมโยงเข้าด้วยกันเป็นโลกเดียว
เราทั้งหลายที่เป็นมนุษย์ ล้วนถือกำเนิดมาจากโลกฝ่ายวิญญาณทั้งนั้น และสุดท้าย เราก็จะกลับไปสู่โลกนั้นอีก ในประเทศเกาหลี เรามีสำนวนที่พูดถึงความตายได้อย่างน่าสนใจอยู่สำนวนหนึ่ง คือ เมื่อมีใครบางคนตาย เราจะพูดว่า “เขากลับไปแล้ว” เขากลับไปที่ไหนหรือ? คงมิใช่หลุมฝังศพเป็นแน่
แต่หมายความว่า เราได้ย้อนกลับคืนสู่จุดกำเนิดแห่งชีวิต เราย้อนเวลากลับไปข้ามประวัติศาสตร์อันกว้างใหญ่ไพศาล และในกระบวนนี้นี่เอง เราก็ได้สละแล้วซึ่งเชื้อชาติต่างๆ ที่เราเคยมี
เรากลับไปสู่โลกที่ให้กำเนิดบรรพบุรุษของเรา และถ้าพระผู้สร้างทรงดำรงอยู่ ก็หมายความว่าเราได้กลับคืนสู่โลกของพระองค์ เพราะว่าที่นั่นคือที่ที่เรากำเนิด เหตุฉะนั้น ในที่สุด เราจึงต้องกลับไปสู่ที่นั่น
สาธุคุณซัน เมียง มูน
ณ กรุงโซล ประเทศเกาหลี
วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 1999
|
|
|
ทุกชีวิตล้วนต้องกลับไป...กลับคืนสู่จุดกำเนิดแห่งชีวิต
แต่การเดินทางกลับนั้น บางคนออกเดินทางท่ามกลางบรรยากาศอันอบอุ่นของหมู่ญาติ
ในขณะที่บางคนก็เดินทางอย่างเดียวดายและทรมาน....
ขอบคุณนะคะ
บางคนออกเดินทางท่ามกลางบรรยากาศอันอบอุ่นของหมู่ญาติ ในขณะที่บางคนก็เดินทางอย่างเดียวดายและทรมาน....