โยมนี่แปลกคนอื่นฟังเพลงดื่มสุราดูทีวีแล้วเพลิน โยมสวดมนต์แล้วเพลิน

จิตเกษม-3

โสภณ เปียสนิท

...........................    

 

                พระมองหน้าโยมนิ่งๆ “โยมนี่แปลก คนอื่นฟังเพลง ดื่มสุรา ดูทีวีแล้วเพลิน โยมสวดมนต์แล้วเพลิน ไม่ค่อยได้ยิน” “ผมทำจนไม่แปลกแล้วครับ” “แล้วทำอย่างไรอีก” “นั่งสมาธิวันละนิด ทุกวัน” “เพราะอะไร” “เพราะหลวงพ่อบอกว่า ช่วยกันเสริมทรัพย์” “แสดงว่าต้องการรวย” “ใช่ครับ หวังแค่นั้น” “มีอย่างอื่นอีกหรือไม่” “มีอีกหน่อย คือผมมักคิดถึงความตายตอนนอน เมื่อหัวถึงหมอน” “เขากลัวตายกันทั้งนั้น” “ไม่รู้ครับ มันเคยชินจนไม่กลัวแล้วครับ”

 

                หลวงพ่อนั่งเงียบไปครู่หนึ่ง มองใบไม้เหลืองร่วงหล่นบนลานดินเบื้องหน้า หมาแก่หนังกลับนอนเกาท้องอย่างเมามัน ท่านเรียกเณรน้อยให้นำน้ำชามาถวายแล้วหันกลับมากล่าวต่อ “คนทุกคน สัตว์ทุกตัว เกิดเพื่อตาย สรรพสิ่ง ภูเขา ต้นไม้ อากาศ มีอยู่เพื่อหมดไป เปลี่ยนไป” “ต้องคิดแบบนี้หรือครับ” “ใช่ มองตามความเป็นจริง” “ทำไมครับ” “ชีวิตมีภัยอยู่ทุกขณะ ภัยภายในตัวของเราเอง ภัยจากการเกิดอยู่เบื้องหลัง ความแก่ ความเจ็บ ความตายเป็นภัย” “เรียกว่าเป็นภัยภายในตัวเราเอง” “ใช่แล้ว” “แสดงว่ายังมีภัยภายนอก” หลวงพ่อยิ้มให้ “ใช่ ภัยจากคน ภายจากธรรมชาติ ราชภัย โจรภัย น้ำท่วม ไฟไหม้ ฟ้าผ่า”

 

                นิ่งคิดตามคำของหลวงพ่อ “คนต้องเกิดแล้วตายๆ อย่างนี้เพราะอะไรครับ” “เพราะโยคะเครื่องผูกสัตว์ไว้ในภพ” “คืออะไรบ้างครับ” “กามโยคะ ติดกับรูปรสกลิ่นเสียง ภวโยคะ ติดกับรูปฌาน อรูปฌาน และ ทิฏฐิโยคะ ยึดความเห็นผิด เช่น พ่อแม่ ครูอาจารย์ไม่มีคุณเป็นต้น อวิชชาโยคะ ความไม่รู้ในหลักธรรมที่ถูกต้อง”

 

                แสงแห่งปัญญาสว่างวาบขึ้นในใจ “แสดงว่า การทำทาน รักษาศีล สวดมนต์เจริญภาวนา คิดถึงความตายเสมอ ทำให้หลุดพ้นจากโยคะเหล่านั้นได้” “ใช่ เข้าสู่ภาวะ จิตเกษม คือหมดกิเลส” “หมดกิเลสแล้วมีอะไรพิเศษอีกหรือไม่” “มีซิ แต่ถือว่าเป็นของแถม ไม่ใช่สาระหลัก” เขาสนใจใคร่รู้อย่างมาก “มีความสามารถพิเศษหลายระดับ” “หลวงพ่อโปรดบอกคนไม่รู้หน่อยครับ”