ให้สิ่งใดไม่หวังผลอดทนทุกเมื่อ คอยช่วยเหลือยามศิษย์ผิดพลาดพลั้ง
ยามที่ท้อคอยก่อเติมเพิ่มพลัง และเป็นดั่งพ่อแม่คอยปลอบใจ
อันความรู้ที่มีติดตัวนั้น พร้อมแบ่งปันถ่ายทอดวิชาให้
แม้เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าสักปานใด ก็ซอบัรหวังใจศิษย์ได้ดี
ศิษย์ทำผิดคิดสั่งสอนก่อนลงโทษ ใช่ว่าโกรธแต่เปี่ยมรักที่ล้นปรี่
ทุกคำพูดด้วยพลังที่หวังดี หาได้คิดหวังที่ตอบแทนใด
สิ่งที่สอนแก่ศิษย์ก็เริ่มต้น กระทำตนเป็นแบบอย่างให้เลื่อมใส
ตามหลักของอิสลามอันเกรียงไกร นบีสอนสิ่งใดก็เดินตาม
ที่ครูหวังคือดุอาซึ่งวอนขอ และเฝ้ารอหากเป็นจริงสุขล้นหลาม
หวังศิษย์ได้ความโปรดปรานในทุกยาม นั่นคือความสุขล้นคนเป็นครู
หวังให้องค์อัลลอฮฺประทานให้ ซึ่งสำเร็จที่กว้างไกลศิษย์ทุกผู้
แค่ศิษย์โตเติบใหญ่กตัญญู คนเป็นครูก็สุขล้นพ้นประมาณ
